Η ΑΕΚ χρειάζεται πολλά για να γίνει υπολογίσιμη εκτός Ελλάδας. Από μόνη της η περιπέτεια με την... μισή τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα κόντρα στην ΤΣΣΚΑ δείχνει πολλά. Κανένα κανάλι δεν ενδιαφέρθηκε να δώσει τα λίγα χιλιάρικα που χρειάζονταν για να δουν οι οπαδοί το ματς και φτάσαμε στο σημείο να διαπραγματεύεται η Νova με τους Ρώσους στην διάρκεια του... πρώτου ημιχρόνου για να μεταδοθεί τελικά το δεύτερο-αφού χρειάστηκε να τσοντάρει και η ΠΑΕ! Tragic.
Για να λέμε βέβαια του στραβού το δίκιο, ο φετινός στόχος της ομάδας δεν ήταν να παίξει στους ομίλους Champions League. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα από την μια στιγμή στην άλλη και με μεταγραφές προδιαγραφών ελληνικού πρωταθλήματος. Για να βάλει κάποιος τέτοιους στόχους χρειάζεται να οργανωθεί σε περισσότερο επαγγελματικά πρότυπα και κυρίως να ξοδέψει σε μεταγραφές.
Ο Μελισσανίδης σε τούτη τη φάση φαίνεται να ρίχνει το βάρος στην κατασκευή του νέου γηπέδου αφήνοντας για αργότερα τα υπόλοιπα. Έτσι και ξεκινήσει η «Αγιά Σοφιά» θα βάλει στόχο και το ελληνικό πρωτάθλημα με λίγες πιθανότητες να το πετύχει. Μετά βλέπουμε...
Στην πραγματικότητα οι μόνοι που διαλαλούσαν την δυνατότητα της ομάδας να χτυπήσει την ΤΣΣΚΑ ήταν οι διάφοροι πανηγυριτζήδες - οπαδοί - δημοσιογράφοι - παπαγαλάκια και κανένας άλλος. Εκτέθηκαν αλλά δεν τους νοιάζει Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά ούτε η τελευταία.
Το στριπτίζ ήταν αναπόφευκτο...
Ο Λιβάγια π.χ. ήρθε με τις καλύτερες συστάσεις αλλά δεν γίνεται να καλύψει το κενό του Αραούχο επειδή είναι σέντερ φορ που δύσκολα σκοράρει και πάνω απ’ όλα δεν παίρνει σχεδόν ποτέ την μπάλα όπως την θέλει. Αυτός είναι και ο λόγος που η ΑΕΚ έχει χάσει την επαφή της με το γκολ. Να δείτε ότι ο Γιακουμάκης θα αποδειχθεί χρησιμότερος στην πορεία...
Ο Μάνταλος δεν μπορεί να γίνει ποτέ πρώτο βιολί όσο κι αν το προσπαθήσει. Από την στιγμή που πρωτόπαιξε παραμένει ένα καλούτσικο συμπλήρωμα μιας μέτριας σε απόδοση μηχανής που απλά φαίνεται περισσότερο όσο υπάρχουν χειρότεροι γύρω του.
Ο Χριστοδουλόπουλος, ο... γνωστός: «μια του ύψους μια του βάθους».
Ο Τσόσιτς μπορεί βρεθεί πάνω από τους υπόλοιπους αμυντικούς σε μια στιγμή που κάθε κόρνερ σημαίνει μισό γκολ.
Κι αντί του Σκόκο παίζει ο Κλωναρίδης, αφού ο ηγέτης δεν τόλμησε να ξοδέψει όσα χρειάζονταν για να φέρει τον μεγάλο πόθο των οπαδών...
Εκείνο που μένει να κρατήσουμε από την φετινή ΑΕΚ είναι ότι δούλεψε στην προετοιμασία καλύτερα από τα προηγούμενα χρόνια. Το πάνω χέρι στις επιλογές, με βάση τα λεφτά που διέθετε, το είχε ο προπονητής που φυσικά θα κριθεί από το μέγεθος της επιτυχίας ή της αποτυχίας.
Και τους παίκτες θα πρέπει να τους δούμε σε συνδυασμό με το μπάτζετ που ξοδεύτηκε και όχι με τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν. Έχασαν το εισιτήριο για τους ομίλους του Champions League, δεν θα μαγέψουν τα πλήθη, αλλά γενικά υπόσχονται μια χρονιά καλύτερη από την περυσινή σε επίπεδο ελληνικού πρωταθλήματος. Αν τα καταφέρουν δεν θα είναι μικρό πράγμα.
Τα βήματα για να είναι σταθερά, πρέπει να γίνονται μισό - μισό ή ένα – ένα. Πολλές φορές το εντυπωσιακό ξεκίνημα σε ένα κλαμπ που δεν είναι έτοιμο για υπερβάσεις συνοδεύεται και από το ίδιο εντυπωσιακή βουτιά. Και καλό θα είναι όχι μόνο η ΑΕΚ αλλά όλες οι ομάδες να το αποφεύγουν.
Η Μαρία Σάκκαρη δεν κατάφερε να σηκώσει το τρόπαιο μπροστά στο κοινό της, όμως όσοι βρέθηκαν στις εξέδρες έγιναν μάρτυρες μιας εμπειρίας που ξεπέρασε το αποτέλεσμα.
17°
