Alison Jackson: Στο Παλλάς σε παγκόσμια πρώτη το «Disaster series» αλλά και το βίντεό της από την ταινία για τα 40 χρόνια των Duran Duran
Ξεκίνησε να φωτογραφίζει γιατί μισεί τη φωτογραφία – «νομίζω ότι είναι απατηλό, γλοιώδες και αναξιόπιστο μέσο που σε παρασύρει στο να πιστέψεις ότι είναι αληθινό, όταν δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αληθινό» πρεσβεύει χαρακτηριστικά – και δεν είναι λίγες οι φορές που η δράση της της φέρνει μπελάδες με την αστυνομία να την παίρνει στο κυνήγι. Σχολιάζει τη ροπή μας στην ηδονοβλεψία, τη δύναμη και τη σαγήνη της εικόνας απαθανατίζοντας σωσίες διασημοτήτων σε στιγμιότυπα «που υποπτευόμαστε ότι είναι αληθινά» και προσπαθεί να ωθεί «πάντα την κατάσταση στα άκρα» αναγνωρίζοντας την καλή ιδέα στις λήψεις που της προκαλούν νευρικότητα. Και κάπως έτσι η AlisonJackson έχει «συλλάβει» με τον φακό της την… Βασίλισσα Ελισάβετνα παίρνει το πρωινό της στο κρεβάτι με τα αγαπημένα της σκυλιά ή και σε χαρωπές οικογενειακές σέλφι με εγγόνια και δισέγγονα, αλλά και τον Ντόναλντ Τραμπ με την Μις Μεξικό σε ένα... αποκαλυπτικό «ενσταντανέ» στο Οβάλ Γραφείο. Εικόνες από το προβοκατόρικο σύμπαν της βραβευμένης με BAFTA – για τη σειρά του BBC2 «Doubletake» –καλλιτέχνιδας έρχονται για λίγες μέρες τον Δεκέμβριο στο φουαγιέ του θεάτρου Παλλάς στην καρδιά της Αθήνας.
Alison Jackson, "Royal selfie"
Η λατρεία των διασημοτήτων, ένα φαινόμενο που δημιουργήθηκε από τα media, τις διαφημιστικές εταιρίες και τους ίδιους τους celebrities, βρίσκεται στο επίκεντρο της δουλειάς της αμφιλεγόμενης Βρετανίδας φωτογράφου, η οποία έχει ως στόχο της να κάνει «τους ανθρώπους να σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο για τα δημόσια πρόσωπα» διερευνώντας ένα από τα σημαντικότερα θέματα του καιρού μας: μπορούμε να πιστέψουμε αυτό που βλέπουμε σε έναν κόσμο διαμεσολαβημένο από οθόνες, εικόνες και διαδίκτυο;
Υπό τον τίτλο «AlisonJacksoninRetrospect; SeeingisDeceiving» στο φουαγιέ του Παλλάς παρουσιάζονται έργα από τη σειρά «Καταστροφή» («Disaster Series») σε διάλογο με μια επιλογή από προηγούμενες και νεότερες δουλειές της, «απεικονίζοντας τις φοβικές φαντασιώσεις μας σε έναν κόσμο διαρκούς τρόμου, που επιδεινώνεται από τις αποτρόπαιες ειδήσεις που τα μέσα εκπέμπουν 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα». Συγχρόνως, η Jackson παρουσιάζει, στην κόπια του σκηνοθέτη, το βίντεό της από την αποκλειστική ταινία για τα 40 χρόνια των Duran Duran. Την έκθεση διοργανώνει και η επιμελείται η Μαρίνα Νικολετοπούλου.
Alison Jackson, "Trump and leafblowers"
Ποια είναι ηΑlison Jackson που εκθέτει στο φουαγιέ του Παλλάς
Στις δημοσιεύσεις της περιλαμβάνονται τα βιβλία: Private (2004, Penguin Books), Confidential: What you see in this book is not 'real' (2007, Taschen), Stern Fotographie 70 (2012, teNeues) και Private (2016 published by Alison Jackson). Η δουλειά της επίσης περιλαμβάνεται σε πολλές δημόσιες συλλογές μουσείων, όπως στα The Parliamentary Art Collection, Λονδίνο, The National Portrait Gallery, Λονδίνο, SF MOMA, Σαν Φρανσίσκο, The Royal College of Art, Λονδίνο, Musée de la Photographie, Σαρλερουά, The Frances Foundation, Παρίσι, The International Centre of Photography.
Alison Jackson, "Ο πραγματικός σερ Έλτον Τζον με την "Βασίλισσα""
Παράλληλα, η Jackson είναι μέλος του Alumni Council for The Royal College of Art και επίτροπος στο Chelsea Art Theatre ενώ δραστηριοποιείται και ως μέντορας για νέους καλλιτέχνες. Το 2019 λανσάρισε ένα διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «Μια μέρα στη ζωή σου» (A Day in Your Life), με στόχο να ανακαλύψει νέους ταλαντούχους φωτογράφους από μειονεκτικά περιβάλλοντα.
Alison Jackson, "Το ποτό της Βασίλισσας και της Καμίλλα"
Contact από τη δουλειά της Άλισον Τζάκσον για την Μέριλιν Μονρό
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
Μιλήσαμε με τη φωτογράφο και συγγραφέα με αφορμή τη διεθνή διάκριση του έργου της «The Blue Land – Before the Light Falls» στο Time in Jazz Festival της Σαρδηνίας
Περίμενα να βρω κάτι σκοτεινό και μυστικιστικό. Ίσως δρυΐδες να κάνουν ιεροτελεστίες στη σκιά των πετρών. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκα ανάμεσα σε είκοσι πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τύμπανα και μια παράδοση που μένει ζωντανή για χιλιετίες.
17°
