Ο Νέστορας Πουλάκος διαβάζει βιβλία στην καραντίνα

Στη διάρκεια της καραντίνας ξαναδιάβασα –αυτή τη φορά με επιμελημένο κείμενο και σε μορφή βιβλίου– το πολιτικό-αστυνομικό μυθιστόρημα του βραβευμένου Ρουμάνου συγγραφέα, δημοσιογράφου και πολιτικού Μπογκτάν Τεοντορέσκου «Τύποι σχεδόν εντάξει» (μτφ. Άντζελα Μπράτσου, εκδόσεις Βακχικόν). Το πτώμα μιας διάσημης Ρουμάνας δημοσιογράφου βρίσκεται σ’ ένα δάσος. H δολοφoνία της συνοδεύεται από μυστηριώδη ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Η υπόθεση ανατίθεται σε τρεις αστυνομικούς, οι οποίοι, κατά τη διάρκεια της έρευνάς τους, θα ξεσκεπάσουν περιστατικά διαφθοράς και θα βρεθούν αντιμέτωποι με περίεργα παιχνίδια επιρροής στους κύκλους των ισχυρών της χώρας. Το μυθιστόρημα «Τύποι σχεδόν εντάξει» είναι ένας συνδυασμός αστυνομικού και πολιτικού θρίλερ. Είναι μια ιστορία για όσα συμβαίνουν στα σκοτεινά παρασκήνια μιας κοινωνίας που διέπεται από τους κανόνες της μαφίας.
Ένα πολυφωνικό έργο που αναδεικνύει την απόσταση ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Ξεκινώντας από τη δολοφονία της δημοσιογράφου, ο συγγραφέας κάνει πολλές επιδρομές στα διάφορα επίπεδα της μετα-επαναστατικής κοινωνίας μας, από τον κόσμο του περιθωρίου, μέχρι τις ορατές και αόρατες κορυφές της. 

Διάβασα επίσης και ελληνική λογοτεχνία – μια πρόταση του καλού συναδέλφου Δημήτρη Τσουκάτου, που διαχειρίζεται τις εκδόσεις Λέμβος, ήταν το μυθιστόρημα «Ο ανάποδος άνθρωπος» του Πάνου Βούλγαρη: Σας έχει χαστουκίσει ποτέ στα καλά καθούμενα κάποιος κοστουμαρισμένος κύριος, επτά η ώρα το πρωί; Μπήκατε στο λεωφορείο και, αντί για τη δουλειά σας, καταλήξατε στον πλανήτη Άρη; Ζητήσατε βέβαια εξηγήσεις,αλλά βρήκατε πόρτες κλειστές. Άλλος δεν σας έδινε σημασία γιατί μάθαινε τον σκύλο του πώς να περπατάει ανάποδα, άλλος δεν είχε καθόλου χρόνο να σας ακούσει. Πιστέψτε με, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα. Για φανταστείτε να μπαίνατε κατά λάθος στο διαμέρισμα του δολοφόνου πιανιστών ή να σας ανατίναζαν στο γήπεδο! Ή –ακόμα χειρότερα– να πιανόσασταν στα δίχτυα της αναποφάσιστης γυναίκας. Πιστεύετε ότι θα επιζούσατε; Αλήθεια, ποιος είναι αυτός με την καραμπίνα που παραμονεύει στο σούπερ μάρκετ; Είναι τα εστιατόρια τόσο ακίνδυνα μέρη όσο νομίζετε; Και αυτός ο άνθρωπος με το Α κεφαλαίο... από κάπου τον ξέρω.