Στο THINK PiG υπάρχουν κάποια νεύρα, σίγουρα. Παρόλα αυτά είναι όλα τόσο τέλεια και είναι πολλοί εκείνοι που βρίσκουν τον εαυτό τους και βασικά την υγειά τους σε όποιο αντικείμενο ή χαζοπραγματάκι προστίθεται στη συλλογή. Χωρίς καμία προσπάθεια για αισιοδοξίες και θετική σκέψη, με κυνική ίσως ειλικρίνεια, ασπρόμαυρα και λιτά, αλλά τόσο αστεία, δεν υπάρχει μεγαλύτερο αποκούμπι από ένα λαμπατέρ που γράφει «I’m not a morning person», από την αφοπλιστική ατάκα «Κοιμάμαι όρθια» στην κούπα του γραφείου, από μία μια κάρτα γενεθλίων με ένα μεγάλο «Μια μέρα πιο κοντά στο θάνατο» ή ένα τετράδιο που γράφει «Μια λίστα με όσους θα έχεζα αν ήμουν πουλί». Με λίγα λόγια κάποια έργα τους είναι χρηστικά, κάποια έχουν πλάκα, κάποια και είναι χρηστικά και έχουν πλάκα. Αυτές οι ακαταμάχητα προκλητικές αγορές είναι ένα καταφύγιο καταναλωτισμού για όσους η ζωή πρόλαβε να κάνει αρκετά κυνικούς και με πολλά νεύρα, αλλά τους όπλισε −για λόγους επιβίωσης μάλλον− με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και αντοχή για αλήθειες που μας κάνουν να γελάμε μέχρι να καταλήξουμε να κλαίμε.
Οι THINK PiG είναι η Μαριλένα Βαϊνανίδη, η φωτογράφος που έχουμε γνωρίσει και μέσω του spitishoot, και η Αθηνά Αλεξιάδου, διακοσμήτρια και διατηρεί το εργαστήριο My_place. Είναι το ροζ και το κόκκινο κορίτσι. Το κόκκινο κορίτσι αγαπάει τις γάτες, τη μουσική και τη βροχή. Το ροζ κορίτσι αγαπάει τους σκύλους, τη φωτογραφία και τον ήλιο. Και τα δύο κορίτσια έχουν νεύρα ‒ το κόκκινο λίγο παραπάνω. Και τα δύο κορίτσια είναι drama queens ‒ το ροζ λίγο παραπάνω. Και τα δύο κορίτσια πιστεύουν ότι οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι γιατί νομίζουν πως είναι σπουδαίοι ενώ όλοι θα πεθάνουμε. Και τα δύο κορίτσια προσπαθούν να βρουν τη χαρά της ζωής ενώ όλοι θα πεθάνουμε.
Τους αρέσει να δημιουργούν από αντικείμενα για το σπίτι και τσάντες μέχρι κάρτες και βιβλία, όπως το πρώτο τους comic book που κυκλοφορεί από τις Key Books, μια ανάσα γέλιου και ιδανική επιλογή κάθε φορά που ψάχνεις ένα όμορφο και ιδιαίτερο δώρο. Σε αυτό το κόμικς η καθημερινότητα των THINK PiG φιλτράρεται μέσα από το βιτριολικό και αντισυμβατικό χιούμορ της Μαριλένας Βαϊνανίδη, που είναι η δημιουργός του βιβλίου, και απενοχοποιεί κορίτσια -αλλά και αγόρια- κάθε ηλικίας από τον βραχνά της θετικής σκέψης.
Κι ενώ δεν είναι politically correct και ούτε το θέλουν, ξέρουν ότι όλα αυτά δεν είναι πάντα διασκεδαστικά και για κάποιους ίσως και καθόλου αστεία, ακόμα και προκλητικά. Έχουν πάντως πολλάκις ξεκαθαρίσει ότι ο στόχος είναι να γελάσουμε και καθόλου να μας προσβάλουν.
Το βιβλίο τους είναι απολαυστικό γιατί είναι πολύ αστείο και διαβάζεται καλύτερα μετά από μια κακή μέρα, εν μέσω κάποιας γκαντεμιάς ή μένει πάντα στην τσάντα για ώρα ανάγκης, ενώ είναι το τέλειο δώρο σε εκείνους τους ανθρώπους με τους οποίους σκέφτεστε εντελώς ίδια, που γκρινιάζετε ασύστολα μαζί στο τσατ και στα μπαρ, που συνεννοείστε και ξεκαρδίζεστε με ένα βλέμμα, αυτοσαρκάζεστε και αντιμετωπίζετε όλα τα παράλογα της ζωής με χιούμορ και πολύ γέλιο. Αυτό το βιβλίο είναι όλα αυτά, δημιουργεί συνθήκες ευδαιμονίας, από αυτές τις σπάνιες που χαρίζει πάντα η υπεκφυγή από τη φορετή μας σοβαρότητα.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
