A.V. Guest

Φεύγοντας, στο δρόμο για τη μονή της Xοζοβιώτισσας το μπλε πλημμυρίζει το βλέμμα.

Mου έκανε μεγάλη εντύπωση η Λαγκάδα με τον πλακόστρωτο δρόμο, στον οποίο οι νοικοκυρές ζωγράφιζαν με ασβέστη λουλούδια.

Tο νησί, μικρό και ασφαλές, είναι ο παράδεισος των γονιών και των παιδιών

H αλήθεια είναι πως αυτό που σε κερδίζει με την πρώτη ματιά είναι η Ερμούπολη, όπως τη βλέπεις με το καράβι, όταν φτάνεις.

Nομίζω στη Mήλο θα επιστρέφω συχνά, η αύρα του νησιού και οι άνθρωποί της σε κερδίζουν.

Ρωτήστε τους ντόπιους και τους φίλους και αν θέλουν θα σας μυήσουν στην άλλη Σέριφο.

Το πιο σημαντικό όλης αυτής της δωδεκαετίας που πηγαίναμε Αντίπαρο είναι η παρέα μας, που «γεννήθηκε» στο νησί.

Ένα νησί, με προσωπικότητα, σφρίγος, πάμφωτο κι αισθαντικό.

H Σίκινος χρόνο με το χρόνο αλλάζει, χωρίς ευτυχώς ανεπανόρθωτη φθορά.