Αγένεια και απουσία οποιασδήποτε δόσης αστικού πολιτισμού (δεν είναι καλά στην ψυχή τους) και ασύστολος εθνικισμός (τα πλεονάσματα ψυχής του ελληνικού λαού)
Είθισται στο τέλος μιας χρονιάς να γεμίζουν τα μέσα ενημέρωσης με ανασκοπήσεις για το έτος που πέρασε. Στην Ελλάδα του 2016 προς το 2017 είμαστε τυχεροί μέσα στην ατυχία μας, γιατί δεν χρειάζεται καμία βασανιστική ανασκόπηση για να κατανοήσουμε πού βρισκόμαστε και πού πάμε. Δεν χρειάζεται να εντρυφήσουμε, να ανοίξουμε αρχεία και υπολογιστές για να μιλήσουμε για το τι συνέβη στη χώρα μέσα στο 2016. Φρόντισε ο Πρωθυπουργός με τις απίστευτες δηλώσεις του γι’ όσους «δεν είναι καλά στην ψυχή τους» να συμπυκνώσει σε λίγες λέξεις την ουσία αυτού του πράγματος που μας κυβερνά. Μας τα προσέφερε όλα ο Πρωθυπουργός στο πιάτο.
Ο κ. Τσίπρας, «ευχόμενος» στους Γερμανούς, δήλωνε: «Κι επειδή είναι γιορτές, τους ευχόμαστε καλά Χριστούγεννα και καλή καρδιά. Να έχουν την ευλογία να είναι ευτυχισμένοι στην ψυχή τους. Γιατί όσοι δεν είναι καλά στην ψυχή τους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα στις χώρες τους, στην Ευρώπη και στον κόσμο όλο. Όσα πλεονάσματα κι αν έχουν κάποιες χώρες, δεν θα πιάσουν ποτέ τα πλεονάσματα ψυχής του ελληνικού λαού».
Αυτή η δήλωση είναι συμπύκνωση αυτού που μας κυβερνά σήμερα. Η αγένεια και η απουσία οποιασδήποτε δόσης αστικού πολιτισμού από τη μια μεριά (δεν είναι καλά στην ψυχή τους) και ο ασύστολος εθνικισμός από την άλλη (τα πλεονάσματα ψυχής του ελληνικού λαού). Θύμισε εδώ τους ντοπαρισμένους αθλητές και αθλήτριές μας που μετά από ένα επιτυχές μεταλειοφόρο ντοπάρισμα επικαλούνται το αθάνατο ελληνικό DNA. Έτσι και αυτός μιλά για ένα λαό που έχει «πλεόνασμα» ψυχής, ενώ εννοείται οι Γερμανοί δεν έχουν. Δεν είναι μόνο σύμμαχος με τον Καμμένο, είναι χειρότερος από αυτόν.
Μετά από αυτή τη δήλωση, κύκλοι του Μαξίμου έσπευσαν να «διορθώσουν» τα πράγματα υποστηρίζοντας ότι ο κ. Πρωθυπουργός «σε καμία περίπτωση δεν εννοούσε τον Σόιμπλε». Δηλαδή κύριοι, αν δεν είναι ο Σόιμπλε ο κακόψυχος και είναι οι απλοί Γερμανοί πολίτες για παράδειγμα, καθαρίσατε; Η προσβολή και η αγένεια ως πολιτικό όπλο στα χέρια ενός ανθρώπου που εκπροσωπεί ένα ολόκληρο λαό.
Ο Πρωθυπουργός μας δεν γνώρισε ποτέ αυτό που ο Νόρμπερτ Ελίας ονόμασε «εσωτερικό καταναγκασμό». Μια δηλαδή αστική και ηθική συμπεριφορά που χρειάζεται κάθε άνθρωπος για να μπορεί να είναι κοινωνικά χρήσιμος, μια συμπεριφορά αναγκαία σε κάθε άνθρωπο ώστε να μην απειλεί όλους και να μην απειλείται απ’ όλους. Μια συμπεριφορά στην οποία «εσωτερικεύεις» όλες σου τις παρορμήσεις για χάρη της καλής συμβίωσης με τους άλλους, οι οποίοι επίσης οφείλουν να κάνουν το ίδιο, ώστε να μη μετατρέπονται οι κοινωνίες σε ζούγκλες. Σύμφωνα με αυτόν τον εσωτερικό καταναγκασμό η καλή συμπεριφορά, η ευγένεια και η απόρριψη της βίας επιβάλλονται ως εσωτερικός και όχι ως εξωτερικός κανόνας.
Ο κ. Πρωθυπουργός με την εν γένει συμπεριφορά του, όπως αυτές οι δηλώσεις για τον Σόιμπλε, η στάση του σώματός του όταν μιλάει με ανώτατους αξιωματούχους άλλων κρατών, αλλά και όταν μιλάει με πολίτες, όπως για παράδειγμα με τους αγρότες στο Ηράκλειο, συμπυκνώνει την εικόνα ενός ανθρώπου που ποτέ δεν πέρασε από το στάδιο του απαραίτητου εσωτερικού καταναγκασμού.
Εδώ χρειάζεται μια συμπλήρωση. Ο Πρωθυπουργός μας με αυτές τις δηλώσεις δεν βγήκε μόνο έξω από το πλαίσιο του αστικού νεωτερικού πολιτισμού ή από το πλαίσιο του εσωτερικού καταναγκασμού, αλλά εξήλθε έξω από κάθε πλαίσιο κάθε πολιτισμού, ακόμη και από αυτόν της προνεωτερικής πολιτικής.
Ντροπή του. Αλλά πιο πολύ ντροπή στην κοινωνία που εξέλεξε ένα τέτοιο άνθρωπο ως Πρωθυπουργό της.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
