Τρίσα Πέιτας: Η φήμη, τα σκάνδαλα και η ζωή που έγινε περιεχόμενο στο YouTube
ΗΤρίσα Πέιτας έχει μια δεύτερη σκέψη για το καινούργιο της βιβλίο: μάλλον θα έπρεπε να είχε ζητήσει περισσότερες συγγνώμες. Το παραδέχεται σε συνέντευξή της στη USA TODAY, καθισμένη στη θέση του οδηγού ενός παρκαρισμένου αυτοκινήτου, χωρίς μακιγιάζ και φορώντας φόρμα. Για μια δημιουργό που έχτισε την καριέρα της εκθέτοντας σχεδόν τα πάντα στο διαδίκτυο, το σκηνικό μοιάζει οικείο. Αυτή τη φορά, όμως, επιχειρεί να εξηγήσει πώς έφτασε ως εδώ.
Στα 38 της, με συνολικά 18 εκατομμύρια ακολούθους σε Instagram, YouTube και TikTok και τρία παιδιά, η Πέιτας κυκλοφορεί το «Crying on the Kitchen Floor». Ο τίτλος παραπέμπει στα βίντεο όπου καθόταν στο πάτωμα της κουζίνας της και έκλαιγε, μιλώντας για όσους θεωρούσε ότι την είχαν αδικήσει.
Το βιβλίο επιστρέφει στη διαδρομή που την έκανε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του YouTube: από την επιθυμία να γίνει διάσημη μέχρι τη συνειδητή χρήση της πρόκλησης ως εργαλείου για περισσότερες προβολές.
Όταν η οργή έγινε συνταγή επιτυχίας
Η Πέιτας κατάλαβε νωρίς ότι τα βίντεο που προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις έφερναν και μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού. Το λεγόμενο «rage bait» έγινε μέρος της στρατηγικής της. Σε ένα βίντεο που έχει πλέον διαγραφεί, υποστήριζε ότι θα ψήφιζε τον Μιτ Ρόμνεϊ επειδή τον έβρισκε γοητευτικό. Σε άλλα αναρωτιόταν αν οι σκύλοι έχουν εγκέφαλο ή δήλωνε ότι αυτοπροσδιορίζεται ως κοτομπουκιά.
Ως κωμική επιρροή αναφέρει τον Άντι Κάουφμαν και το παιχνίδι του με τα όρια ανάμεσα στην παράσταση και την πραγματικότητα. Στη δική της περίπτωση, ωστόσο, η πρόκληση έφερε επανειλημμένα αντιδράσεις: ένα βίντεο με μια ρατσιστικά στερεοτυπική ιαπωνική περσόνα κατέβηκε, ενώ η δήλωσή της ότι ήταν τρανς άνδρας προκάλεσε κατηγορίες ότι χλεύαζε την τρανς κοινότητα.
Σήμερα αναγνωρίζει ότι ξεπέρασε πολλές φορές τα όρια προσπαθώντας να γίνει αστεία. Δηλώνει πρόθυμη να συνεχίσει να ζητά συγγνώμη και υποστηρίζει ότι έχει σταματήσει να παράγει περιεχόμενο με στόχο να εξοργίζει ή να πληγώνει.
Το πρώτο εκατομμύριο προβολές — και η απότομη σιωπή
Πριν από το YouTube, αναζητούσε ευκαιρίες μέσω αγγελιών στο Craigslist, απαντώντας σε προσκλήσεις για τηλεοπτικές εμφανίσεις. Ακολούθησαν συμμετοχές σε μουσικά βίντεο του Έμινεμ, της Έιμι Γουάινχαουζ και των All-American Rejects.
Άρχισε να ανεβάζει βίντεο στο MySpace για να ενημερώνει όσους την παρακολουθούσαν. Οι τεχνικοί περιορισμοί της πλατφόρμας την οδήγησαν τελικά στο YouTube.
Η πρώτη μεγάλη διαδικτυακή επιτυχία ήρθε το 2010, όταν ανέβασε ένα βίντεο στο οποίο διάβαζε με μεγάλη ταχύτητα από το μυθιστόρημα «The Pleasure of My Company» του Στιβ Μάρτιν. Την επόμενη ημέρα είχε ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο προβολές.
Για λίγες εβδομάδες αισθανόταν ότι βρισκόταν παντού. Ύστερα, το ενδιαφέρον υποχώρησε σχεδόν τόσο απότομα όσο είχε εμφανιστεί. Ήταν το πρώτο της μάθημα για το πόσο προσωρινή μπορεί να είναι η διαδικτυακή διασημότητα.
Η συχνότερη παραγωγή βίντεο της επέτρεψε τελικά να εγκαταλείψει τη δουλειά της σε στριπτιζάδικο. Ταυτόχρονα, όμως, τα όρια ανάμεσα στην προσωπική ζωή και τη δημόσια περσόνα της γίνονταν όλο και δυσκολότερο να διατηρηθούν.
Μια δημόσια ζωή χωρίς πολλά φίλτρα
Στο βιβλίο περιγράφει σχέσεις, συγκρούσεις με άλλους δημιουργούς, τον εθισμό της στα ναρκωτικά, περιόδους κατά τις οποίες εργαζόταν στο σεξ και αργότερα στο OnlyFans, καθώς και το εκρηκτικό τέλος του podcast «Frenemies», το οποίο παρουσίαζε μαζί με τον Ίθαν Κλάιν.
Αναφέρεται επίσης στη διάγνωσή της με οριακή διαταραχή προσωπικότητας το 2019, μετά από ακούσια εισαγωγή σε ψυχιατρική μονάδα που ακολούθησε τον χωρισμό της από τον Τζέισον Νας.
Σήμερα επικεντρώνεται στο podcast «Just Trish», με συζητήσεις για την ποπ κουλτούρα, τον κόσμο των YouTubers και την προσωπική της ζωή. Το νέο βιβλίο δεν είναι η πρώτη συγγραφική της προσπάθεια: έχουν προηγηθεί δέκα αυτοεκδόσεις, ανάμεσά τους δύο αυτοβιογραφικά βιβλία.
Αρχικά σκεφτόταν να χρησιμοποιήσει ψευδώνυμα και να αποφύγει τις συγκρούσεις. Τελικά επέλεξε να κατονομάσει πρόσωπα και να δώσει τη δική της εκδοχή.
Δεν πιστεύει, πάντως, ότι ένα βιβλίο αρκεί για να αλλάξει τη δημόσια εικόνα της. Αναγνωρίζει ότι οι επιτυχίες της θα συνεχίσουν να συνοδεύονται από κριτική. Ελπίζει μόνο ότι, με τον χρόνο, το κοινό θα διακρίνει την αλλαγή που η ίδια λέει ότι έχει κάνει — ακόμη κι αν δεν είναι έτοιμο να της δώσει το συγχωροχάρτι που αναζητά.
19°
