Μίλα μου βρώμικα 485

Μυρτώ μου, γεια σου. Λοιπόν, ακόμα κι αν δεν πολύ πιστεύω σε Θεούς και δαίμονες έχω αρχίσει να πιστεύω ειλικρινά πως κάποιος παίζει πολύ άσχημα με τα νεύρα μου! Με τον πρώτο μου έρωτα τραβιόμασταν 6 χρόνια, αλλά δεν μπορούσαμε να είμαστε μαζί λόγω απόστασης. Όταν λοιπόν εγώ μετακόμισα εκεί που ήταν κι αυτός για να σπουδάσω, εκείνος σηκώθηκε και έφυγε στην άλλη άκρη του κόσμου κυριολεκτικά! Ο δεύτερός μου έρωτας ήταν τέλειος, όχι μεγάλος αλλά με πολύ πάθος κι αγάπη. Κι απλά κυριολεκτικά πάλι ξύπνησε ένα πρωί, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως δεν ήταν πια ερωτευμένος (άσχετα αν δεν μ’ άφηνε επί 1,5 χρόνο μετά να συνεχίσω τη ζωή μου). 3 χρόνια αργότερα βρίσκω έναν άνθρωπο που μ’ αρέσει άπειρα, κινώ γη και ουρανό να τον γνωρίσω, τον γνωρίζω, βρισκόμαστε, τρώγεται να ξαναβρεθούμε κι όταν μετά «τρώγομαι» εγώ να τον ξαναδώ μου λέει ναι, ναι, ναι, αλλά δεν επικοινωνεί ποτέ ξανά... και το καλύτερο απ’ όλα... φεύγει κι αυτός τώρα σύντομα εξωτερικό! Ποια είναι η άποψή σου πάνω στο θέμα, γιατί εμένα τα νεύρα μου έχουν αρχίσει να κλονίζονται σημαντικά μετά το τελευταίο!

Πηγαίνετε εθελόντρια στους Γιατρούς χωρίς σύνορα και αρχίστε να κυνηγάτε όλους αυτούς τους αποδημητικούς γκόμενους σε κάθε γωνιά της γης για να αντιστρέψετε το κουλό κάρμα. Ή κλείστε τους σε κλουβιά. Ή ερωτευτείτε ένα σκίπερ.

Υ.Γ. Ή έναν τραπεζικό υπάλληλο, για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο.

Γεια σου, Μυρτώ! Μπαίνω κατευθείαν στο ψητό γιατί το θέμα καίει. Τι κάνεις όταν μια μέρα ξυπνάς και ανακαλύπτεις ότι η κολλητή σου είναι η απόλυτη bitch; Όταν ανακαλύπτεις ότι σου λέει ψέματα προκειμένου να καλύψει τις δικές της ανασφάλειες; Αναρωτιέμαι, πάντα ήταν έτσι και εγώ δεν το έβλεπα ή στην πορεία έγινε; Heeeeelp

Προφανώς ήταν πάντα έτσι. Το οποίο «έτσι» παραμένει αδιευκρίνιστο. Σε μια αντίστοιχη περίπτωση, λοιπόν, η αντίστοιχη «εσείς» έδωσε στην αντίστοιχη κολλητή μια δεύτερη ευκαιρία διότι, οκ, δε μας καλύπτουν όλες οι πλευρές των φίλων μας και τέλος πάντων αυτά που ανταλλάξαμε είναι πολύτιμα και μπλα μπλα μπλα. Σε μικρό χρονικό διάστημα, η κολλητή ξανάκανε μαλακία. Και τότε η αντίστοιχη «εσείς» εμπέδωσε τη γνωστή ιστορία με το σκορπιό και το βάτραχο. Τη θυμάστε;

Αγαπητή μου Μυρτώ, πάνε 5 χρόνια που χωρίσαμε και ακόμα υπάρχουν πισωγυρίσματα. Στην αρχή δικά του, μετά δικά μου. Αυτός σχέση εδώ και 4 χρόνια, εγώ τίποτα σταθερό. Τις τελευταίες μέρες που αρχίσαμε να μιλάμε μου είπε πως θα φύγει από αυτή τη σχέση γιατί εκτός του ότι έφαγε κέρατο, δεν τον γεμίζει. Εγώ από την άλλη δεν τον εμπιστεύομαι όπως παλιά. Ούτε κι αυτός τον εαυτό του. Μου φέρθηκε σκάρτα, το ξέρει. Και, Μυρτώ μου, εδώ που τα λέμε ο λύκος γούνα δεν αλλάζει. Δεν ξέρω όμως τι με τραβάει κοντά του. Θες η ανασφάλεια; Θες το απωθημένο; Θες η άνοιξη; Θα σε γελάσω. Αναρωτιέμαι, όμως. Γιατί μου δίνει την επιβεβαίωση που θέλω, με εξυψώνει σαν άτομο και μετά εξαφανίζεται κάνοντάς με να πέφτω στα τάρταρα; Δεν γίνεται να δείχνω συνέχεια ότι ενδιαφέρομαι μόνο εγώ. Έχουμε και μία αξιοπρέπεια, βρε αδερφέ. Δεν ήταν έτσι. Πώς άλλαξε; Πώς έγιναν έτσι οι άνθρωποι; Πού πήγε η ειλικρίνεια; Πού πήγε ο τότε αγνός έρωτας; Ο έρωτας που μας έριχνε στα πατώματα αλλά παρ’ όλα αυτά μας έκανε να νιώθουμε ζωντανοί;  Βασανίζομαι, δεν στο κρύβω. Μάλλον με βασανίζει. Δεν είμαστε 15 χρονών για να κάνουμε ναζάκια. Ξεχάσαμε να διεκδικούμε. Να παραδεχόμαστε ότι θέλουμε κάτι. Παίζω με ανοιχτά χαρτιά. Εγώ, που είμαι γυναίκα. Κι ένας άντρας, απ’ την άλλη, κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και δεν υποστηρίζει τα «ναι», τα «όχι» και τα «θέλω» του. Κουράστηκα, Μυρτώ. Κουράστηκα να κυνηγάω τον έρωτα κι αυτός να απομακρύνεται. Με εκτίμηση, Ε.

Ο έρωτας που μας έριχνε στα πατώματα περιμένει κάπου στη στρατόσφαιρα του καλοκαιριού που μόλις μπήκε. Αρκεί να ξεκολλήσετε από τον άντρα που κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Τι δεν καταλαβαίνετε;

Helloooo, Μυρτώ! Είναι μια εβδομάδα τώρα που μιλάω με ένα πολύυυυ ωραίο τυπάκι (ροκαμπιλάς και έτσι) στο Facebook. ΟΜΩΣ, υπάρχουν δύο προβλήματα σε αυτή την ιστορία. Πρώτον, είναι φίλος του πρώην μου και τον είχα γνωρίσει όταν ήμουν ακόμα με τον άλλον. Δεν είμαι σίγουρη αν θέλω να κάνω κάτι μαζί του γιατί φοβάμαι ότι ο πρώην θα σκεφτεί άσχημα πράγματα για μένα και επειδή τώρα αρχίσαμε να μιλάμε πάλι (να μείνουμε φίλοι) δεν θέλω να αλλάξει αυτό. Από την άλλη, όμως, μου αρέσει αρκετά, που μας φέρνει στο δεύτερο πρόβλημα. Δεν νομίζω πως αυτός με βλέπει ως κάτι παραπάνω. Μπορεί και να κάνω λάθος εδώ, αλλά μιλάμε πιο πολύ σαν φίλοι, αλλά μερικές φορές με πειράζει κλπ.

Ο πρώην είναι πρώην και κατοικεί στο συρτάρι με τις μονές κάλτσες.

Στείλε το γράμμα σου ταχυδρομικά ή στο fax της A.V. ή στο info@athensvoice.gr για τη στήλη Μίλα μου βρώμικα.