Athens Voices 765

«Τα καζίνα μπορείς να μου πεις γιατί έπρεπε να τα κλείσει;»
(50άρης, αλανιάρης, μαύρο γυαλί κ.λπ., μιλάει με φίλο του περπατώντας στην Ακαδημίας. Τρίτη πρωί. Χωρίς μάσκα)

«Είδα μία φωτογραφία με τα Χαυτεία, νύχτα, Χριστούγεννα στα 80s. Τι ωραία που ήταν τότε η Αθήνα με τα Lada να γυαλίζουνε μέσα στα φώτα…»
(Ταξιτζής ονειροπολεί, Πέμπτη μεσημέρι, διαδρομή Κολωνάκι - Αμπελόκηποι)

Φίλες με μάσκες και σκυλάκια σε βόλτα, χαζεύουν βιτρίνα.
-Πολύ στενάχωρα φέτος, βρε παιδί μου, δεν μπορούσαν τουλάχιστον να στολίσουν;
-Τι λες, καλέ; Να έρθουν να τα ανοίξουν για να στολίσουν και να τα ξανακλείσουν;
(Χαλάνδρι, Σάββατο απόγευμα)

Σε ζαχαροπλαστείο:
Υπάλληλος: Να κεράσω τρουφάκι;
Πελάτισσα (δοκιμάζει): Έφτιαξα τις προάλλες κι εγώ, για πρώτη φορά, με συνταγή του Άκη, και ήταν καλύτερο.
(Χαλάνδρι, Παρασκευή βράδυ)

Παππούς, 80+, σέρνοντας ένα καροτσάκι λαϊκής πολύ αργά, προσπαθεί να διασχίσει τη λεωφόρο Κηφισίας, πολύ νευριασμένος, μονολογώντας:
«Άι στο διάολο πια, γέρασα, έχω μείνει κούτσουρο…»
(Αμπελόκηποι, Σάββατο πρωί)

Πελάτης σε βενζινάδικο:
«Γεια σας. Έχω πάρει μια μπάλα για κοιλιακούς και θα ήθελα να μου τη φουσκώσετε».
(Αμπελόκηποι, Σάββατο πρωί)