Το post της ημέρας: Κίμων Φραγκάκης

Β2 στα Χαυτεία.
«Παρακινημένος ποιος ξέρει από ποια αρχέγονη τσίκνα, ξεκίνησα από το γραφείο μου να πάω στον Λευτέρη τον Πολίτη για ένα μπιφτεκάκι με πίτα αφού και το google τον έδινε ανοικτό. Στο συνεργατικό μανάβικο της γειτονιάς το βλέμμα μου σταματά στην επιγραφή παρακαλώ μπαίνετε ένας ένας ή μία μία και αμέσως το εμμονικό του χαρακτήρα μου κατανικά το αρχικό χαμόγελο επιδοκιμασίας. Μία μία ή ένας ένας θα ήταν πιο ευγενικό σκέφτομαι καθώς στρίβω στην έρημη Ακαδημίας. Μέχρι την πλατεία Κάνιγγος ψυχή μονάχα ένας μασκοφόρος έξω από τα ΚΕΠ και λοξά απέναντι ένα άλλο σταρταπ ας το χαρακτηρίσουμε που πουλάει κάτι χυμούς, νερά με 0,20 λεπτά και δώρο μάσκες (!). Στην αρχή της Βερανζέρου ακούω ένα παιδικό κρωξιματάκι και πέφτει μπροστά στα πόδια μου ένα πουλί από τον ουρανό. Κρίνοντας από τα μυξιάρικα φτερά του πρέπει να ήταν η πρώτη και η τελευταία πτήση του. Αυτή η περιοχή βγάζει όλη μια απανθρωπιά, αυτή είναι και όποια η γοητεία της. Περνάω κλειστά φωτοτυπάδικα, κοσμηματοπωλεία, ταμπέλες αποτυχόντων πολιτευτών σε εισόδους γκριζοπράσινων πολυκατοικιών και φτάνω στο περιβόητο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας. Απέναντι στην Μαρίκας Κοτοπούλη γίνονται κάποια έργα ανακαίνισης υποκαταστήματος ενός εκ των φρικτών και πανομοιότυπων αλυσίδων ζυμαριών και καφέδων. Τα μόνα ανοικτά φαγάδικα στο κέντρο είναι γενικά οι αλυσίδες και υποπτεύομαι ότι και ο Λευτέρης θα έχει κατεβάσει ρολά για πρώτη ίσως φορά από το 1951. Ευτυχώς η Στάνη είναι ανοικτή για λουκουμάδες σε πακέτο ή για το γιαούρτι των συνταξιούχων. Φτάνω στη Σατωβριάνδου όπου πρώτα με υποδέχεται η κατουρλίλα και μετά βλέπω τον Λευτέρη κλειστό. Δύο τρανσέξουαλ δεσποινίδες καπνίζουν νωχελικά, αρκετό κόσμο με αρκετές μάσκες έχει έξω από το γραφείο-που-στέλνεις-χρήματα-σε-όλο-τον-κόσμο καθώς φτάνω στην Ομόνοια που θα περιμένει κι άλλο να πετάξει έξω το συντριβάνι της. Ανεβαίνω τη Σταδίου και επιτέλους βρίσκω ανοικτό το Μαμ για μια τίμια τυρόπιτα του ενός ευρώ, καυτή από τη λαμαρίνα. “Θέλετε σακουλίτσα;” με ρωτά η ευγενική υπάλληλος. “Θέλω να μην αλλάξετε ποτέ το λογότυπο και τα χαρτιά της συσκευασίας σας”, της απαντώ απολύτως σοβαρά».