ΣΕ ΕΙΔΑ

Γεια σου, όμορφη. Σου γράφω λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά μου, όπου και θα αλλάξω δεκαετία και καθόλου δεν με πειράζει. Το θέμα είναι ότι έχασα τους γονείς μου ένα χρόνο πριν (μποέμ τύποι, σε επαφή μόνο με την εξωπραγματικότητα, τα τελευταία 5 χρόνια στα νοσοκομεία κι όλα τα προηγούμενα με τα ψυχολογικά τους). Αλλά τους αγαπούσα. Με τα αδέρφια μου χρόνια τώρα δεν μιλάμε, ενώ κάποτε ήμασταν πολύ αγαπημένοι, είναι εξαφανισμένα κάπου στο εξωτερικό. Ούτε στο τελευταίο αντίο δεν ήρθαν. Το θέμα είναι ότι έχω ζήσει (πάμ)πολλες ιστορίες για αγρίους λόγω αυτής της οικογένειας και σταδιακά απομακρύνθηκα από φίλους, γιατί ένιωθα τουλάχιστον εξωγήινη, ντροπή κ.λπ. Ως αποτέλεσμα έχω φτιάξει έναν μαγικό μικρόκοσμο, περνάω πολύ ωραία μόνη μου, αλλά αν κάνω καινούριους αληθινούς φίλους θα είμαι τρισευτυχισμένη! Θα ήθελα να μου ευχηθείς να κάνω φίλους, που να είναι το ίδιο κουρασμένοι για εξηγήσεις και να χαιρόμαστε τη στιγμή με μια διάθεση σκανταλιάρικη μιας και «δεν είναι ποτέ αργά για να ζήσει κανείς ευτυχισμένα παιδικά χρόνια». Τα φιλιά μου, Υπέροχο Πλάσμα, So Simple

Πρωί σήμερα στο καράβι από Ηράκλειο για Αθήνα στη Reception. Τζιν, Fila sneakers λευκό και ΑΧ οράσεως. Εγώ πράσινο φούτερ... Θέλω να σε δω!
 

Σε έχω δει στο ίντερνετ, ξανθιά Θεσσαλονικιά, με υπέροχα μάτια και με κείμενο "Mcu lover", μένεις Αναργύρους. Είμαι από Θεσσαλονίκη και μένω Παιανία... Δεν μπορώ να σου μιλήσω δυστυχώς... Προσπαθώ καθημερινά αλλά δεν είναι εφικτό... Σε ψάχνω
 

Σε είδα Ωρωπό το μεσημέρι
Σε ρώτησα απο πού έρχονται τα πλοία από Ερέτρια
Είσαι πολύ ψηλή μελαχρινή
Μου απάντησες
Είχες ένα Χιουνται Μάτριξ
Από εκείνη την ημέρα σέ σκέφτομαι διαρκώς
Στείλε μου μήνυμα αν θέα
Είσαι ή ωραιότερη γυναίκα που έχω δει

Στον ηλεκτρικό στον σταθμό Αττικής, εγώ κατέβηκα Περισσό πρώτη φορά, κοιτούσα να βρω πού θα πάω, αλλά είχα χαθεί ήδη στα μάτια σου. Στεκόσουν δίπλα μου και αντί να σε κοιτάξω και εγώ κοιτούσα σαν χαζή έξω από το παράθυρο. Αισθανόμουν το βλέμμα σου και ενώ ένιωθα τόσο όμορφα και εκεί συνέχιζα..? Ήσουν ξανθός γαλανομάτης με δερμάτινο μπουφάν, λίγο πιο ψηλός από εμένα..
 

Σε είδα στον ηλεκτρονικό στις σκάλες. Μου έπεσε το μπουκαλάκι με το νερό και το έπιασες και μου το έδωσες. Ένα βλέμμα αρκούσε.
 

Ήσουν στη βραδινή προβολή του Jojo Rabbit ( ; ) μαζί με μια φίλη σου. Αφού αγόρασες εισιτήρια μπήκατε στη διπλανή κρεπερί. Πριν μπούμε στην αίθουσα γύρισα και σε είδα πίσω μου στην ουρά για τα ποπ-κορν. Δε σε ξαναείδα ποτέ αφού βγήκαμε μετά το τέλος της ταινίας από την αίθουσα και έχασα την ευκαιρία να σου μιλήσω. Από το Σάββατο δεν μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου και μετανιώνω τη στιγμή που δε σου μίλησα πριν μπούμε στην αίθουσα. Από τότε περνάω κάθε μέρα μετά τη δουλειά έξω από το Νιρβάνα μήπως σε ξαναδώ.
 

Ασπρόμαυρο duke εσύ, μαύρο SM εγώ, ανεβαίναμε δίπλα δίπλα μέχρι που βγήκα. Δεν υπάρχεις. Έπρεπε να σε ακολουθήσω.
 

Παράσταση οι Λαντζέρηδες, πανέμορφη καστανή με σκουλαρίκι στο άνω χείλος δουλεύεις ταμείο, σε είδα Σάββατο βράδυ 18/1 και σε ψάχνω παντού.
 

Παίρνεις το μετρό στον Αγ. Αντώνη. Ακολουθούμε την ίδια διαδρομή μέχρι την Πανόρμου όπου κατεβαίνεις, ενώ εγώ συνεχίζω. Σήμερα διάβαζες "Το Δώρο" του Ξενάκη. Ξέρω ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να διαβάσεις αυτό το μήνυμα οπότε, here it goes: Κάθε μέρα που παίρνω το μετρό το κάνω με την ελπίδα να σε δω να μπαίνεις στον Αγ. Αντώνη και, όταν αυτό δε συμβαίνει, μάλλον απογοητεύομαι. Έχεις τα πιο όμορφα και εκφραστικά μάτια που 'χω κοιτάξει.