Η αφήγηση φωτίζει τα τραύματα της παιδικής της ηλικίας: την τοξική σχέση με την οξύθυμη μητέρα της, το σκοτάδι της κακοποίησης, την εύθραυστη συνύπαρξη με τον αδελφό της. Μέσα σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, μοναδική παρηγοριά στάθηκε η Γαλλίδα φωτογράφος Jeanne Bertrand (1880–1957), η οποία της μετέδωσε το πάθος για τη φωτογραφία, δείχνοντάς της να βλέπει τον κόσμο μέσα από τον φακό. Από τη στιγμή εκείνης της συνάντησης, η Maier περιπλανιόταν στους δρόμους, φορώντας αντρικό σακάκι, μεγάλο καπέλο και έχοντας κρεμασμένη στον λαιμό τη φωτογραφική της μηχανή.
Η Diotallevi παρουσιάζει τη φωτογραφία ως μηχανισμό επιβίωσης και ψυχικής άμυνας: φαίνεται ότι για τη Vivian Maier, η φωτογραφική μηχανή (η εμβληματική Rolleiflex) είναι φάρμακο απέναντι στον πόνο, φίλτρο προστασίας ανάμεσα στην ίδια και σε μεγάλο, εχθρικό κόσμο. Φωτογραφίζοντας τους άλλους, η Maier προσπαθεί να ανακατασκευάσει το δικό της συντετριμμένο παρελθόν και να βρει τη δική της θέση. Υπάρχει ένα στοιχείο ειρωνείας στον τρόπο με τον οποίο η Diotallevi σκιαγραφεί την ηρωίδα της: η Maier περνά τη ζωή της απαρατήρητη, κλεισμένη στον εαυτό της, χωρίς να δείχνει σε κανέναν το έργο της, ενώ παραλλήλως εκείνη βλέπει τους πάντες γύρω της· τους βλέπει βαθύτερα από όσο βλέπουν οι ίδιοι τον εαυτό τους.
Κάθε σελίδα του βιβλίου αναπαριστά το ύφος της Maier: μοιάζει με ασπρόμαυρο καρέ, γεμάτο αντιθέσεις, σκιές και φως, που αποδίδουν την ψυχική απομόνωση, τη μελαγχολία και το πάθος της Maier, ενώ ταυτοχρόνως αναδεικνύουν τη λυτρωτική δύναμη της τέχνης. Πρόκειται για μια μυθοπλαστική βιογραφία: η Diotallevi ακολουθεί τη Maier μέχρι το τέλος της ζωής της όταν δεν μπορούσε να πληρώσει το ενοίκιο της αποθήκης όπου φύλασσε τα υπάρχοντά της· τότε, τα πράγματά της βγήκαν σε δημόσιο πλειστηριασμό το 2007 και ένας 26χρονος ερασιτέχνης ιστορικός, ο John Maloof, αγόρασε ένα χαρτόκουτο γεμάτο με αρνητικά για μόλις 380 δολάρια. Αυτό το τυχαίο γεγονός έγινε αφορμή να ανακαλυφθεί το έργο της Maier: o Μaloof βάλθηκε να εμφανίζει τα αρνητικά και, κατάπληκτος μπροστά στην καλλιτεχνική τους αρτιότητα, αγόρασε όλα τα υπόλοιπα κουτιά από άλλους αγοραστές. Tο 2009 ανέβασε ένα μέρος του υλικού στο διαδίκτυο προκαλώντας περιέργεια και ενθουσιασμό. Όμως, η Maier είχε φύγει από τη ζωή λίγους μήνες νωρίτερα, πάμπτωχη και μόνη σε έναν οίκο ευγηρίας, χωρίς να μάθει ότι είχε αναγνωριστεί ως μία από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της street photography του 20ού αιώνα, ισότιμη της Helen Levitt και του Garry Winogrand. To 2013, o Maloof μαζί με τον Charlie Siskel γύρισαν το ντοκιμαντέρ «Finding Vivian Maier» που ήταν υποψήφιο για Όσκαρ.
Francesca Diotallevi - βιογραφικό
Η Francesca Diotallevi γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1985. Σπούδασε Επιστήμες Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Scienze dei Beni Culturali), πράγμα που εξηγεί τη βαθιά της αγάπη για την τέχνη και την ικανότητά της να προσεγγίζει καλλιτεχνικές προσωπικότητες με σεβασμό και γνώση. Θεωρείται μία από τις πιο χαρισματικές φωνές της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας με ιδιαίτερη έφεση στη μυθιστορηματική βιογραφία, καθώς εκτός από τη Maier, έχει εμπνευστεί βιβλία της από τη ζωή του Amedeo Modigliani («Αmedeo, je t’aime») και του αναγεννησιακού καλλιτέχνη Andrea Mantegna («Di pietra e furore», 2022). Το μυθιστόρημά της «Dentro soffia il vento» (2016) κέρδισε το βραβείο Premio Neri Pozza (στην κατηγορία Νέων Συγγραφέων), ενώ το «Με τη δική σου ματιά μονάχα» προτάθηκε για το Strega (2019) και απέσπασε, μεταξύ άλλων, το Premio Manzoni και το Premio Comisso.
Η Ελίζα Χριστοπούλου συγκεντρώνει σε ένα μικρό βιβλίο ιστορίες για έρωτες, φιλίες, λάθος αποφάσεις, γάτες και εκείνες τις απρόοπτες στιγμές που, χωρίς να το καταλάβουμε, γίνονται οι πιο σημαντικές.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, η ιστορία της Ευαγγελίας Κακούρου μάς θυμίζει πως το να βλέπουμε καλύτερα δεν αφορά μόνο την όρασή μας αλλά και τον τρόπο που κοιτάζουμε τον εαυτό μας και τους δίπλα μας
Η γερμανίδα συγγραφέας γράφει για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.
Οι αναγνώστες βιβλίων είναι μεγαλούτσικοι σε ηλικία, κι όσο πάνε μεγαλώνουν κι άλλο: το 1/3 των ανθρώπων που αγοράζουν και διαβάζουν βιβλία στις αγγλόφωνες χώρες είναι άνω των 60 ετών.
19°
