Vidcast | Μανίνα Ζουμπουλάκη: Ο φόβος είναι παραλυτικό συναίσθημα, σε ακρωτηριάζει

Τη Μανίνα Ζουμπουλάκη την έχω συνδέσει με την αναγνωστική μου ξεκούραση, με τις πιο χαλαρές βιβλιοφιλικές μου στιγμές. Μέχρι που στα χέρια μου έπεσε το νέο της βιβλίο «Πεθαίνω για Σένα» (εκδόσεις Παπαδόπουλος), εντελώς συγκυριακά τη μέρα που στις ειδήσεις κυριαρχούσε άλλη μία γυναικοκτονία, αυτή της Ελευθερίας Γιακουμάκη από την Κρήτη.

Και κάπως έτσι βρέθηκα να διαβάζω ένα βιβλίο που σε βουτάει από την πρώτη σελίδα. Που βάσει τίτλου και πλοκής θα μπορούσε να είναι ένα ποπ μυθιστόρημα για μια ελληνική ιστορία αγάπης, αλλά είναι τέτοιο το πρώτο κεφάλαιο, που σε αρπάζει από την πρώτη κιόλας παράγραφο, που σιγουρεύεσαι ότι δεν είναι τέτοιο.

Και κάπως έτσι η ιστορία ενός κάποιου Γιάννη, που φαινόταν πολύ καλό παιδί και πολύ ιδανικός σύντροφος, αλλά τα δάχτυλά του κατέληξαν να σφίγγουν τον λαιμό μιας γυναίκας με όλη τη ζωή μπροστά της, δεν έγινε απλώς ένα σκοτεινό ανάγνωσμα, με σασπένς και jump scares. Έγινε αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα – κάθε μέρα ένα ή και περισσότερα περιστατικά έμφυλης βίας. Μία με δύο γυναικοκτονίες τον μήνα. Πολύ και ελληνικότατο ξύλο, από αυτό που πέφτει πίσω από πολλές κλειστές πόρτες, με τους γείτονες να ακούν και συνήθως να μη (μπορούν να) κάνουν τίποτα. Άπειρα περιστατικά έμφυλης βίας στους δρόμους. Ανήλικης βίας στα σχολεία (και έξω από αυτά).

Το «Πεθαίνω για Σένα» με τον τίτλο δανεισμένο από το γνωστό τραγούδι είναι κάπως σαν αξονική τομογραφία αυτού που συμβαίνει επί ελληνικού εδάφους εναντίον των γυναικών, χωρίς βαρύγδουπες, επιστημονικές κορώνες ή φεμινιστική γλώσσα. Η Ζουμπουλάκη την επιστημοσύνη την κρατάει για το τέλος, εκεί που σε συνεργασία με τη δικηγόρο Δανάη Κασίμη παραθέτει τις ποινές για καθένα από μία σειρά εγκλημάτων έμφυλης βίας.

Η ηρωίδα του «Πεθαίνω για Σένα», εν αντιθέσει με τον πολύ μάτσο σύζυγό της, δεν έχει όνομα. Θα μπορούσε να είναι μία από εμάς. Εγώ, εσύ, η κορη σου, η κολλητή σου, όλες μας. Και η πικρή αλήθεια είναι ότι σχεδόν όλες έχουμε γνωρίσει έναν Γιάννη. Απλώς κάποιες σταθήκαμε τυχερές. Ήταν τεράστια τα red flags και δεν γινόταν να μην τα δούμε; Είχαμε κάποι@ να νοιάζεται για το αν φάγαμε / κλάψαμε / κοιμηθήκαμε και ο λεγάμενος δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος να «χωθεί» κι άλλο; Κάπως έτσι.

Όλα αυτά (για ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις όσο χρονών κι αν είσαι, όποια κι αν είσαι, ό,τι δουλειά κι αν κάνεις) τα συζητάμε στο vidcast με τη συγγραφέα και απλά, κατανοητά και με παραδείγματα τα βάζουμε σε σειρά, για όλες εκείνες τις σχέσεις που για τις γυναίκες κατέληξαν στο νοσοκομείο ή ακόμα χειρότερα στο νεκροταφείο.

Συντελεστές
Συνέντευξη: Χριστίνα Γαλανοπούλου
Κάμερα - Μοντάζ: Θάνος Ψυλλίδης
Sound design, ηχοληψία: Θάνος Ψυλλίδης
Η ηχογράφηση έγινε στο Athens Voice Studio