Podcast | Leroybroughtflowers: Θέλω τα τραγούδια μου να ανθίσουν με τον χρόνο

Από τα πρώτα τραγούδια που έγραφε κρυφά στο πιάνο του στα 12 του χρόνια μέχρι τις ανεξάρτητες κυκλοφορίες και το ιδιαίτερο μουσικό του σύμπαν σήμερα, ο Leroybroughtflowers μιλά στον Voice 102,5 για τη διαδρομή, τις επιρροές, την ιστορία του και για το πώς ξεδιπλώνει μια πιο προσωπική πλευρά του εαυτού του μέσα από τη μουσική. Αν θες να τον ακούσεις από κοντά, στις 29 Μαΐου παρουσιάζει για πρώτη φορά live τη μουσική του, στο Ρομάντσο, στην Αθήνα.

Ποια είναι η ιστορία πίσω από τον Leroybroughtflowers;
Ονομάζομαι Δημήτρης Δαράς, είμαι από τη Θεσσαλονίκη και από πάντα ασχολούμαι με τη μουσική. Ξεκίνησα να γράφω κάπως στα 12, αλλά επειδή ξεκίνησα να γράφω αγγλόφωνη μουσική με pop, r'n'b και jazz επιρροές θεώρησα ότι το ονοματεπώνυμό μου δεν ταιριάζει ιδιαίτερα σε αυτή τη μουσική και ούτε είχα και καμιά κάψα να το χρησιμοποιήσω. Οπότε θέλησα να βρω ένα μικρό όνομα που θα ήταν αγγλόφωνο και θα με αντιπροσωπεύει, οπότε κάπου εκεί στα 12-13 άκουσα από το όνομα Leroy και μου άρεσε πολύ. Όταν, λοιπόν, στα 20 κλήθηκα να ανεβάσω το πρώτο μου τραγούδι, σκέφτηκα τι μπορεί να συνοδεύσει αυτό το «Leroy». Δεν ήθελα να είναι κάποιο επώνυμο γιατί δεν ήθελα να το παίξω Άγγλος, οπότε ήθελα να είναι μια φράση και κατέληξα στο BroughtFlowers γιατί και στιλιστικά και αισθητικά ταιριάζει στη μουσική μου και αυτό που προσπαθώ να πω, αλλά υπάρχει και ένα νόημα πίσω από αυτό - ότι αυτό που κάνω καθώς και τα τραγούδια μου θα ανθίσουν με τον χρόνο.

Όταν λες ξεκίνησες να γράφεις στα 12 εννοείς στίχους ή μουσική;
Και τα δύο. Στο πιάνο μου. Κανονικά τραγούδια.

Και πού τα παρουσίαζες;
Δεν τα παρουσίαζα κάπου, έγραφα μόνος μου και γενικότερα τον πρώτο καιρό ήμουν αρκετά κρυψίνους με το τι έγραφα. Δηλαδή δεν το ήξεραν ούτε οι γονείς μου, ούτε πολλοί φίλοι μου. Τα έπαιζα σε λίγους φίλους μου επειδή ήμουν στο μουσικό σχολείο Θεσσαλονίκης οπότε ήμασταν όλοι είτε μουσικοί είτε μουσικόφιλοι. Μετά, στα 18-19 δημιούργησα ένα project μαζί με μια συμμαθήτριά μου, τη Δεμέτρα, και μετά θέλησα να ανεβάζω τη μουσική μου - μιας και δοθήκε σε όλους αυτή η δυνατότητα να μπορούμε να ανεβάζουμε τη μουσική μας στις πλατφόρμες. Και κάπου εκεί στα 19-20 ξεκίνησα να δημιουργώ ανεξάρτητα και να τα ανεβάζω στο Spotify και σε άλλες πλατφόρμες.

Το πρώτο τραγούδι που ανέβασες το θυμάσαι;
Το πρώτο τραγούδι που ανέβασα ήταν σίγουρα αυτό το project με την Δεμέτρα που λεγόταν «Passion Fruit». Είχαμε κάνει ένα duo που ήταν και πολύ στα ακούσματα που έχω και σήμερα, δηλαδή ήταν πάλι λίγο r'n'b λίγο Hip Hop, αγγλόφωνο, οπότε θυμάμαι ότι αυτή η δημιουργική διαδικασία. Ήταν πολύ απελευθερωτική και για τους δυο μας και ήταν η πρώτη φορά που μπορούσα να δημιουργήσω πολλά κομμάτια. Είχαμε κλειστεί στο σπίτι της στην Κέρκυρα όπου σπούδαζε στη Μουσικών Σπουδών -είχα πάει για δύο εβδομάδες- και είχαμε πει θα κάνουμε ένα άλμπουμ. Οπότε αυτό ήταν μια πολύ σημαντική εποχή για εμένα και για την Δημέτρα, θα πω, και μετά όταν πήρα το κολάι ξεκίνησα να ηχογραφώ και να βλέπω πώς γίνεται όλο. Ανεβάσαμε μαζί το project, το οποίο για αρχή βγήκε στο YouTube μόνο, μετά το ανεβάσαμε και στο Spotify και μετά ξεκίνησα να κάνω και δικές μου κυκλοφορίες πιο ανεξάρτητες.

Πόσων χρονών είσαι τώρα;
Τώρα είμαι 25.

Άρα πέντε χρόνια δημιουργείς και ανεβάζεις μουσική.
Ναι, ακριβώς λίγο πριν την καραντίνα ξεκίνησα και τους πρώτους μήνες ήταν ένα έναυσμα για μένα να ηχογραφήσω πιο πολύ, επειδή ήμουν στο σπίτι περισσότερο, και να μπορέσω και να ανεβάζω πιο πολύ μόνος μου.

Η περίοδος της καραντίνας γενικά έδρασε αρκετά δημιουργικά για κάποιους, αν και για πολλούς άλλους ήταν μια δύσκολη περίοδος.
Ναι, για εμάς που κάνουμε και πιο δημιουργικές δουλειές ήταν λίγο σαν να έχουμε πάτημα και χρόνο κυρίως να κάνουμε κάτι παραπάνω. Δηλαδή όλη μέρα στο σπίτι μου, εγώ όντως ξεκίνησα να μαθαίνω πώς να ηχογραφώ και πώς να γράφω με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έγραφα πριν επειδή κυρίως έγραφα στο πιάνο μου και ήταν λίγο πιο... μπαλάντες αυτά που έγραφα. Οπότε μετά πήρα μια πιο hip-hop, lo-fi και r'n'b κατεύθυνση.

Ο περίγυρός σου ήταν υποστηρικτικός απέναντι στο όνειρο που είχες ή προσπάθησαν να σε προειδοποιήσουν για τυχόν δυσκολίες που έχει ο χώρος;
Σίγουρα ο περίγυρός μου ήταν και είναι υποστηρικτικός, δηλαδή και οι φίλοι μου αλλά και η οικογένειά μου είναι πολύ θερμοί με αυτό που κάνω και φάνηκε και αυτό και τους προηγούμενους μήνες που έγινε και το Sing for Greece και ήταν πολύ δίπλα μου σε όλο αυτό και οι φίλοι μου και η οικογένειά μου. Παρ' όλα αυτά, ναι, με προειδοποιούν και για τις δυσκολίες. Ειδικά οι γονείς μου όταν τους πρωτοείπα τι θέλω να κάνω και με τι θέλω να ασχοληθώ εκεί γύρω στα 17-18 που το σκεφτόμουν επειδή ερχόταν και η περίοδος των Πανελληνίων, μου είπαν ότι θα είναι αρκετά δύσκολο έως και αδύνατο να συμβούν κάποια πράγματα έτσι όπως τα έχω στο μυαλό μου.