Παντελής Μπουκάλας: Το ποιήμα της ημέρας είναι από τη συλλογή ποιημάτων «Είκοσι», εκδ. Άγρα
Η συλλογή «Είκοσι» του Παντελή Μπουκάλα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα, είναι ένα βαθιά προσωπικό βιβλίο, αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα αδικοχαμένου γιου του Σπύρου. Μέσα από λιτά και έντονα συμπυκνωμένα ποιήματα, ο ποιητής επεξεργάζεται την απώλεια και τη σιωπή της, μετατρέποντάς τες σε λόγο που άλλοτε συγκρατεί τον πόνο και άλλοτε τον αφήνει να διαφανεί.
Το ποίημα της ημέρας του Παντελή Μπουκάλα
Ανάριθμο 2
(Θαλερό δάκρυ)
Δεν πρόλαβα
Ποτέ δεν προλαβαίνεις
Δεν ζεις υπολογίζοντας το θάνατο
Το μερτικό του χρόνου σου το διανύεις
σαν αθάνατος
Και σαν αθάνατος μετράς τους γύρω σου
- τους μέσα σου
Ώστε θα προλάβεις
Έτσι λες
Έτσι πιστεύεις
Αλλά ποτέ δεν προλαβαίνεις
Μένει ανεπίδοτη η πλούσια αγάπη
Και αμετάδοτη αμετάφραστη αμετάγραφη
σε κονιορτοποιεί
Και πρέπει έπειτα τη σκόνη να συνάξεις
παντού όπου σκορπίστηκε
Να κλάψεις πάνω της, πολύ να κλάψεις
Θαλερό το δάκρυ σου να τρέξει αντρόπιαστο,
Πηλός ή σκόνη
Κι εσύ να πλάθεις να εφευρίσκεις πρόσωπα
- πώς θα ‘τανε μετά, πώς θα ‘ταν αν
Άοπλος να πολεμάς ν’ αρνιέσαι
πώς έλαβαν μορφή οριστική πανέμορφη
απαράδεκτα πανέμορφη ανεπιθύμητη
όταν ο χρόνος πάγωσε
τα πάγωσε
Ώστε θεός.
Θεός; Μα ναι.
Αν βέβαια θεώνεται
όποιος δικαιούται το πιο ανθρώπινο δικαίωμα -
τον μέγα πόνο του θανάτου.
11.
Το τρέμω
το κτήνος
που γίνεται
ο άνθρωπος
για ν’ αντέξει.
Που πρέπει
να γίνει.
Το τρέμω.
Το μισώ.
Και το σιχαίνομαι.
Το ευγνωμονώ.
Την κάθε μέρα τρέμω.
Φέρνει έρημο και ξηρασία.
Κι εγώ ποτίζω όλο ποτίζω
ένα δεντράκι ξεραμένο.
Το ξέρω.
Δεν θα ξαναδώσει φύλλα,
άνθη ή καρπούς.
Μα το ποτίζω.
Πώς αλλιώς
Ο Παντελής Σπ. Μπουκάλας γεννήθηκε το 1957 στο Λεσίνι του Μεσολογγίου. Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Αθηνών. Είναι διορθωτής και επιμελητής εκδόσεων. Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις «Άγρα» τα βιβλία ποίησης Αλγόρυθμος, Η εκδρομή της ευδοκίας, Ο μέσα πάνθηρας, Σήματα λυγρά, Ο μάντης, Οπόταν πλάτανος, έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών, υπό τον τίτλο Ενδεχομένως: Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου καθώς και τις Υποθέσεις, τον πρώτο συγκεντρωτικό τόμο των επιφυλλίδων του στην Καθημερινή (1995-2000). Έχει μεταφράσει, για τον ίδιο εκδοτικό οίκο, τον ελληνιστικό Επιτάφιο Αδώνιδος του Βίωνος του Σμυρναίου και τα ποιήματα του τόμου Επιτάφιος Λόγος: Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα. Το 2005 μετέφρασε τους Αχαρνείς του Αριστοφάνη για το Εθνικό Θέατρο και τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων 2024
Μια νουβέλα γραμμένη σαν μια σχοινοτενής ευχή με τη μορφή νουβέλας: μακάρι ένα παιδί να στραφεί νωρίς μέσα του και να αναρωτηθεί βαθιά και ουσιαστικά ποια είμαι, πού πάω, τι θέλω, γιατί το θέλω
17°
