Τι είδους μαθητές/τριες ή πολίτες οραματιζόμαστε;

Η Ελένη Νόλκα, στο βιβλίο «Μαθηματικός εγγραμματισμός – Σκιαγραφώντας  το προφίλ των μαθητών και των μαθητριών» (εκδόσεις Παπαζήση), επιδιώκει να μας προβληματίσει σχετικά με το είδος των πολιτών που οφείλουμε να δημιουργήσουμε μέσα από τη μαθηματική εκπαίδευση.

Η μαθηματική εκπαίδευση του 21ου αιώνα καλείται να υπερβεί τα παραδοσιακά της όρια και να απαντήσει σε ερωτήματα που αγγίζουν την κοινωνική συγκρότηση και τη δημοκρατική συμμετοχή. Πώς μπορούν οι νέοι/νέες να ερμηνεύουν με κριτικό τρόπο τον κόσμο που τους περιβάλλει; Πώς η κατανόηση των ποσοτικών σχέσεων, των δεδομένων και των αφηρημένων εννοιών μπορεί να αποτελέσει εφόδιο για τη ζωή τους ως πολιτών και όχι μόνο ως μαθητών/τριών;

Το βιβλίο της Ελένης Νόλκα, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Παπαζήση, με τίτλο «Μαθηματικός εγγραμματισμός – Σκιαγραφώντας το προφίλ των μαθητών και των μαθητριών»  επιδιώκει να προβληματίσει όλους/ες τους/τις εμπλεκόμενους/ες με τη μαθηματική εκπαίδευση, αλλά και με την εκπαίδευση γενικότερα, προς μια κατεύθυνση η οποία συνδέει το σχολείο με την κοινωνία και το μέλλον. Πώς, δηλαδή, μπορεί το σχολείο να καλλιεργήσει και να ενισχύσει τις ικανότητες των μαθητών/τριών, ώστε να αποτελέσουν τους μελλοντικούς σκεπτόμενους, δημιουργικούς και ενεργούς πολίτες που θέλουν να συμβαδίζουν με τις εξελίξεις των καιρών;

«Μετατοπίζοντας το βάρος, μέσα σε μια τάξη μαθηματικών, από το να τους μάθουμε το “τι να σκέφτονται” στο να τους μάθουμε το “πώς να σκέφτονται”, εστιάζουμε στο να δημιουργήσουμε όχι μόνο μαθητές/τριες που γνωρίζουν μαθηματικά, αλλά και να τους παρέχουμε όλα τα εφόδια ώστε, χωρίς οικονομικούς, κοινωνικούς και έμφυλους διαχωρισμούς, να μπορέσουν να γίνουν μαθηματικά εγγράμματοι άνθρωποι», αναφέρει η συγγραφέας.

Η Ελένη Νόλκα, μαθηματικός με πολυετή εμπειρία σε δημόσια σχολεία και διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεματικής του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, με μεθοδικότητα, συνέπεια και επιστημονική ευαισθησία, επιχειρεί όχι μόνο να οριοθετήσει θεωρητικά την έννοια του μαθηματικού εγγραμματισμού, αλλά και να διερευνήσει τον βαθμό στον οποίο οι μαθητές/τριες της ελληνικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσηςαναπτύσσουν τέτοιες ικανότητες κατά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Το έργο της συνδυάζει μια εμπεριστατωμένη ανάλυση της διεθνούς και εγχώριας βιβλιογραφίας με την εφαρμογή μιας συστηματικής και αξιόπιστης ερευνητικής διαδικασίας, τα αποτελέσματα της οποίας αναδεικνύουν σημαντικούς προβληματισμούς αλλά και κατευθύνσεις για το μέλλον της μαθηματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Το βιβλίο αποτελεί ένα χρήσιμο ανάγνωσμα για ερευνητές, εκπαιδευτικούς, φορείς χάραξης εκπαιδευτικής πολιτικής αλλά και για κάθε αναγνώστη που αναζητά ουσιαστικούς τρόπους σύνδεσης της εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.