Η πρώτη λίστα μυθιστορημάτων που είναι υποψήφια για το Βραβείο Booker του 2025
Την Τρίτη, οι κριτές του βραβείου Booker ανακοίνωσαν τα 13 μυθιστορήματα που προτάθηκαν για τη φετινή έκδοση του αναγνωρισμένου βρετανικού λογοτεχνικού βραβείου. To βραβείο Booker ιδρύθηκε το 1969 και είναι ένα από τα πιο περιζήτητα βραβεία στον λογοτεχνικό κόσμο, που απονέμεται κάθε χρόνο σε ένα μυθιστόρημα γραμμένο στα αγγλικά και που έχει εκδοθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία.
Τα 13 αυτά μυθιστορήματα επιλέχθηκαν από την κριτική επιτροπή του 2025, υπό την προεδρία του καταξιωμένου συγγραφέα και βραβευμένου με το βραβείο Booker του 1993, Ρόντι Ντόιλ. Ο Ντόιλ, ο οποίος είναι ο πρώτος βραβευμένος με το βραβείο Booker που προεδρεύει της επιτροπής, συνοδεύεται από τον υποψήφιο για το βραβείο Booker μυθιστοριογράφο Αγιομπάμι Αντεμπάιο, τη βραβευμένη ηθοποιό, παραγωγό και εκδότρια Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, τον συγγραφέα, παρουσιαστή και κριτικό λογοτεχνίας Κρις Πάουερ και την συγγραφέα και υποψήφια για το βραβείο Booker, Κάιλι Ριντ.
Η φετινή κριτική επιτροπή έχει τώρα θα ξαναδιαβάσει και τα 13 υποψήφια μυθιστορήματα και στη συνέχεια να δημιουργήσει μια λίστα με έξι βιβλία, η οποία έχει προγραμματιστεί να ανακοινωθεί στις 23 Σεπτεμβρίου. Για πρώτη φορά, η λίστα των έξι βιβλίων θα ανακοινωθεί σε δημόσια εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί στο Royal Festival Hall του Southbank Centre στο Λονδίνο την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου 2025.
Οι έξι συγγραφείς που θα επιλεγούν θα λάβουν 2.500 λίρες ο καθένας και μια ειδικά βιβλιοδετημένη έκδοση του βιβλίου τους. Η ανακοίνωση του νικητήριου βιβλίου θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025 σε τελετή στο Old Billingsgate στο Λονδίνο. Η ανακοίνωση θα μεταδοθεί ζωντανά στα κανάλια των βραβείων Booker. Ο νικητής θα λάβει 50.000 λίρες.
Τα 13 μυθιστορήματα είναι ποικιλόμορφα και μεταφέρουν τους αναγνώστες σε ένα αγρόκτημα στη νότια Μαλαισία, ένα ουγγρικό συγκρότημα κατοικιών και μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στην Ελλάδα, ρίχνουν φως στη ζωή των Κορεατών στην μεταποικιακή Ιαπωνία, σε έναν Ινδιάνο που νοσταλγεί το σπίτι του στο χιονισμένο Βερμόντ, σε έναν Κοσοβάρο που επέζησε από βασανιστήρια που ζει στη Νέα Υόρκη, σε έναν ψαρά γαρίδας στη βόρεια Αγγλία, στην αναζήτηση μιας μητέρας για ένα παιδί που δόθηκε για υιοθεσία στη Βενεζουέλα, ακόμη και σε απειλούμενα σαλιγκάρια στη σύγχρονη Ουκρανία. Επαναπροσδιορίζουν το μεγάλο αμερικανικό οδικό ταξίδι ως μια αργή κρίση μέσης ηλικίας και μας μεταφέρουν στην καρδιά του πιο κρύου χειμώνα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μία από τις συγγραφείς που είναι υποψήφιες φέτος είναι η η Κίραν Ντεσάι, η οποία το 2006 έγινε διάσημη όταν κέρδισε το βραβείο Booker με το μυθιστόρημα «Η Κληρονομιά της Απώλειας», ένα μυθιστόρημα για έναν εφηβικό έρωτα στην Ινδία και την παράνομη μετανάστευση στο Μανχάταν. Αλλά μετά δυσκολεύτηκε να γράψει ένα δεύτερο μυθιστόρημα. Τώρα, σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, η Ντεσάι είναι ξανά υποψήφια για το βραβείο Booker — για το μυθιστόρημα «Η Μοναξιά της Σόνια και της Σάνι» (The Loneliness of Sonia and Sunny).
Στο μυθιστόρημα της Desai, το οποίο έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 23 Σεπτεμβρίου, δύο μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες επιστρέφουν στην πατρίδα τους, την Ινδία, και συναντιούνται σε ένα νυχτερινό τρένο. Το βιβλίο των 667 σελίδων δεν έχει λάβει ακόμη σημαντικές κριτικές, αλλά οι κριτές του βραβείου Booker το περιέγραψαν σε δελτίο τύπου ως ένα «τεράστιο και καθηλωτικό» έργο που «περικλείει έναν μαγικό ρεαλιστικό μύθο μέσα σε ένα κοινωνικό μυθιστόρημα μέσα σε μια ιστορία αγάπης».
Το «Love Forms» της Κλερ Άνταμ, για μια γυναίκα από το Τρινιντάντ που προσπαθεί να βρει το παιδί που εγκατέλειψε ως νεαρή κοπέλα. Η Julie Myerson, σε μια κριτική για την εφημερίδα The Guardian, περιέγραψε το μυθιστόρημα ως «σιωπηλά καταστροφικό».
Το «The South» της Τας Ο (Tash Aw), στο οποίο ένας Μαλαισιανός άνδρας θυμάται τις καυτές εφηβικές διακοπές. Η Heller McAlpin, σχολιάζοντας το βιβλίο για τους New York Times, το χαρακτήρισε «μια υπέροχη ιστορία ενηλικίωσης».
Το «Universality» της Νατάσα Μπράουν, μια σάτιρα που ξεκινά με έναν δημοσιογράφο που αναφέρει μια βάναυση επίθεση σε μια κοινότητα χίπηδων.
Το «One Boat» του Τζόναθαν Μπάκλεϊ, για μια γυναίκα που θρηνεί τον θάνατο του πατέρα της. Το μυθιστόρημα είναι ο πρώτος τίτλος που προτάθηκε για Booker και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Fitzcarraldo, έναν βρετανικό εκδοτικό οίκο γνωστό για την έκδοση βραβευμένων με Νόμπελ και μεταφρασμένων έργων μυθοπλασίας.
Το «Flashlight» της Σούζαν Τσόι, το οποίο αγγίζει ιστορικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των βορειοκορεατικών στρατοπέδων επανεκπαίδευσης.
Το «The Loneliness of Sonia and Sunny» της Κίραν Ντεσάι
Το «Audition» της Κέιτι Κιταμούρα, το οποίο η Joumana Khatib, στους Times, χαρακτήρισε ως την «πιο συναρπαστική εξέταση μέχρι σήμερα της συγγραφέως για την απάτη που είναι εγγενής στην ανθρώπινη σύνδεση».
Το «The Rest of Our Lives» του Μπέντζαμιν Μάρκοβιτς, στο οποίο ένας καθηγητής νομικής της Νέας Υόρκης κάνει ένα ταξίδι με αυτοκίνητο αφού εγκαταλείπει τη σύζυγό του όταν η κόρη τους ξεκινάει το πανεπιστήμιο.
Το «The Land in Winter» του Άντριου Μίλλερ, για δύο ζευγάρια που ζουν μια από τις πιο κρύες καταγεγραμμένες περιόδους της Βρετανίας, τη δεκαετία του 1960. Οι Βρετανοί κριτικοί έχουν επαινέσει τον τίτλο για την ευαίσθητη απεικόνιση των πρωταγωνιστών.
Το «Endling» της Μαρία Ρέβα, που διαδραματίζεται στην Ουκρανία στα πρόθυρα της ρωσικής εισβολής το 2022, με χαρακτήρες όπως νύφες μέσω αλληλογραφίας και έναν κυνηγό σπάνιων σαλιγκαριών. Κριτική για το μυθιστόρημα για τους Times, η Ania Szremski το χαρακτήρισε «έναν εκπληκτικό και φιλόδοξο ανεμοστρόβιλο».
Το «Flesh» του Ντέιβιντ Ζαλέι (David Szalay), μια ιστορία από την οποία ο Ζαλέι φτάνει σε ένα άθλιο τέλος, ενός Ούγγρου με ποινικό μητρώο που καταλήγει στην υψηλή κοινωνία του Λονδίνου. Ο Dwight Garner στους Times είπε ότι θαύμαζε το βιβλίο του Szalay «από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς ποτέ να του αρέσει».
Το «Seascraper» του Μπέντζαμιν Γουντ, για έναν ψαρά του οποίου η ζωή διαταράσσεται από έναν σκηνοθέτη του Χόλιγουντ. Ο Γουντ είναι «ένας από τους καλύτερους Βρετανούς μυθιστοριογράφους που δεν έχετε ακούσει ποτέ», έγραψε η Johanna Thomas-Corr σε μια κριτική του μυθιστορήματος για τους Times του Λονδίνου.
Το «Misinterpretation» της Λίντια Ζόγκα (Ledia Xhoga), για μια διερμηνέα της οποίας ο γάμος έχει καταστραφεί. Η Lucy Popescu, στον Observer, αποκάλεσε το μυθιστόρημα «μια λεπτή εξερεύνηση των επικοινωνιακών αποτυχιών, των θολών ορίων και του συναισθηματικού κόστους του ανεξέλεγκτου αλτρουισμού».
«Στον δρόμο μάς φωνάζουν αλλιώς»: Μια ιστορία για το πώς είναι να ζεις ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι, μέσα και έξω από το σπίτι, και για όσα κληροδοτεί αυτή η αυτολογοκρισία στα παιδιά
17°
