Πιερ Κριστέν, 1938 - 2024: Το τέλος μιας υπέροχης ιστορίας

«3 Οκτωβρίου 2024. Το τέλος μιας υπέροχης ιστορίας». Με αυτόν τον τίτλο οι εκδόσεις Dargaud ανακοίνωσαν τον θάνατο του σεναριογράφου κόμικς Πιερ Κριστέν, τον οποίο αποχαιρέτησαν με έναν σπάνιο έπαινο: «Ο θάνατός του αποτελεί τεράστια απώλεια για το επάγγελμά μας, στην ανάπτυξη του οποίου συνεισέφερε στο ίδιο μέτρο με τον Goscinny, τον δημιουργό του Αστερίξ».

Ο βασικός ήρωας του Πιερ Κριστέν δεν θυμίζει σε τίποτα τον Γαλάτη με τον μαγικό ζωμό. Ο Valérian του ταξιδεύει στον χρόνο και στο διάστημα, είναι γαλαξιακός πράκτορας, ακολουθεί εντολές οι οποίες συνήθως συγκρούονται με τις προσωπικές επιθυμίες και την ουμανιστική κοσμοθεωρία του. Τις ξεπερνάει με όπλο το χιούμορ και τη σύντροφό του Laureline, την οποία ο Jean-Claude Mézières σχεδίασε κοκκινομάλλα και σέξι. Καμία σχέση με πιν-απ! Διαθέτει ευφυΐα, είναι αποφασιστική και ανεξάρτητη, κάτι σαν την Cara Delevingne, που μαζί με τον Dane DeHaan στον ρόλο του Valérian, πρωταγωνιστούν στην κινηματογραφική έκδοση της «Πόλης με τους χίλιους πλανήτες», την οποία σκηνοθέτησε ο Luc Besson. Ο σκηνοθέτης εξήγησε ότι από μικρός διάβαζε το περιοδικό «Pilote», στις σελίδες του οποίου ο Valérian έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1967 και συνέχισε να ταξιδεύει για 43 ολόκληρα χρόνια.

Σε αυτό το διάστημα ο Πιερ Κριστέν έχει κι άλλες ασχολίες. Έχοντας στο πλευρό τον Μπιλάλ στα ντουζένια του, δημιουργεί δύο εποποιίες. Η πρώτη ονομάζεται «Οι φάλαγγες της μαύρης τάξης». Δυο τρία αυτοκίνητα και ένα τεθωρακισμένο μπαίνουν σε ένα χωριό στην επαρχία της Αραγκόν. Ξεπηδάει μια ομάδα αρματωμένων, που εκτελούν τους κατοίκους χωρίς οίκτο και φεύγοντας βάζουν φωτιά σε ολόκληρο το χωριό.

Το νέο φτάνει σε παλιά μέλη της Εθνικιστικής Μπριγάδας. Αποφασίζουν να αντεπιτεθούν πυρπολώντας ολόκληρο τον κόσμο και δίνουν ραντεβού στο οποίο αποκαλύπτουν ότι έχουν να παλέψουν απέναντι σε νέους, ύπουλους εχθρούς. Τους ρευματισμούς, τα παραπάνω κιλά, την οστεοπόρωση και τη χοληστερίνη. «Οι φάλαγγες της μαύρης τάξης» δεν είναι απλά ένα κόμικ «φανταπολιτικής». Πρόκειται για ένα έπος, στο στόχαστρο του οποίου βρίσκονται οι μοναχικοί λύκοι που ψάχνουν μια χαμένη εκδίκηση η οποία αντέχει στον χρόνο και ξεπερνάει τα γηρατειά.

Το δεύτερο αριστούργημα ονομάζεται «Παρτίδα κυνηγιού». Στην παγωμένη Πολωνία συναντώνται εκπρόσωποι της σοβιετικής δόξας, που χωρίς να το γνωρίζουν προορίζονται για απόσυρση. Θα κυνηγήσουν μια καφέ αρκούδα, προς τιμήν του Βασίλι Αλεξάντροβιτς Τσεβτσένκο, ενός σεβάσμιου «πατέρα της επανάστασης», που πλέον δεν δείχνει να χαίρει σεβασμού και υγείας. Ακολουθώντας τα ίχνη της αρκούδας, οι κυνηγοί γυρίζουν πίσω στα χρόνια της επανάστασης, θυμούνται θριάμβους και εκπτώσεις, παρελάσεις και εκτελέσεις. Στην πραγματικότητα η αρκούδα δεν κινδυνεύει. Οι θηρευτές έχουν επιλέξει για θήραμα το παρελθόν, θέλουν να το θάψουν, παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι καθώς οι ρόλοι εναλλάσσονται.

Ο Πιερ Κριστέν και ο Μπιλάλ δημιούργησαν την «Παρτίδα κυνηγιού» πριν πέσει το τείχος του Βερολίνου, αλλά το άκουγαν να τρίζει. Έδειχναν σίγουροι ότι το σύστημα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο σήψης, που σε λίγο θα έλιωνε σαν το χιόνι της Πολωνίας και θα αποκαλυπτόταν το δυστοπικό τοπίο του μάστορα Μπιλάλ.

Στα 86 χρόνια της ζωής του, ο Πιερ Κριστέν συνεργάστηκε και με δεκάδες άλλους σχεδιαστές. Ανάμεσά τους ο André Juillard, ο François Boucq και ο Jacques Tardi. Το έργο του μεταφράστηκε σε πάνω από 20 γλώσσες, ο Valérian του ενέπνευσε τον George Lucas για τον «Πόλεμο των άστρων», έγινε σειρά στην ιαπωνική τηλεόραση, βραβεύτηκε από την European Science Fiction Society, θεωρήθηκε ως το κόμικ που περιγράφει ιδανικά τα «πράσινα ιδανικά», εξού και το σχετικό βραβείο της Ανγκουλέμ.

Στην ίδια πόλη, το 2018, ο Πιερ Κριστέν τιμήθηκε για τη συνολική προσφορά του στην ένατη τέχνη. Μιλώντας στο κοινό, θυμήθηκε ότι ξεκίνησε ως καθηγητής, ότι διορίστηκε διδάκτωρ της γαλλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Γιούτα, και ότι μάλλον δίδαξε πολύ περισσότερα με τα σενάριά του. Επίσης ανακοίνωσε ότι έχει νέα για την καφέ αρκούδα, αλλά δεν πρόλαβε να μας τα πει.