Το βιβλίο σας περιλαμβάνει 9 διηγήματα. Πώς επελέγη το «Γυναικεία πόδια σε αντρικά παπούτσια» ως γενικός τίτλος της συλλογής;
Στο συγκεκριμένο διήγημα η φαντασία μου «ξέφυγε» εντελώς. Την άφησα λοιπόν να με ταξιδέψει όπου ήθελε. Ήταν το πιο παράξενο από όλα τα διηγήματά μου. Πιστεύω ότι τα παράξενα πράγματα είναι το αλάτι της ζωής. Ο τίτλος λοιπόν είναι φόρος τιμής στις εκπλήξεις που μας κάνει καμιά φορά το μυαλό μας.
Ποιο είναι το αγαπημένο σας διήγημα από τη συλλογή και γιατί;
Γέννησα 9 παιδιά, ζωή να 'χουν. Άλλα μου βγήκαν τσογλάνια, άλλα ξηγημένα, άλλα με χιούμορ και άλλα ρομαντικά. Τα αγάπησα όλα. Με μεγάλη δυσκολία λοιπόν θα διαλέξω το «Η ζωή είναι τώρα». Πιστεύω ότι όλο αυτό το σκοτάδι που υπάρχει γύρω μας έγινε για να ξεχωρίζουμε τ' αστέρια. Για να ξεχωρίζουμε τους λίγους αλλά σημαντικούς ανθρώπους που φωτίζουν τη ζωή μας. Αυτή τη ζωή αξίζει να τη στύψουμε και να την πιούμε τώρα φρέσκια.
Πόσο καιρό σας πήρε να γράψετε αυτά τα διηγήματα; Είχατε συγκεκριμένο πλάνο εργασίας, όπως κάποιοι συγγραφείς που προγραμματίζουν να γράφουν, για παράδειγμα, 2.000 λέξεις την ημέρα;
Περίπου έξι χρόνια κατέγραφα ό,τι πιο ιδιαίτερο και συγκινητικό είχα παρατηρήσει και είχα ζήσει. Κάποιες φορές πρόσθετα μυθοπλασία στη συνταγή. Άλλοτε έγραφα σαν τρελός, ξεχνώντας να φάω όλη τη μέρα και άλλοτε δεν μπορούσα να γράψω ούτε μια λέξη. Όταν ένιωσα ότι τα διηγήματά μου ήταν σχεδόν στην τελική τους μορφή, πειθάρχησα περισσότερο σε σχέση με το χρόνο μου.
Συνήθως γράφετε πρωί ή βράδυ;
Μπορώ να γράψω οποιαδήποτε ώρα αρκεί να νιώθω ξεκούραστος, συγκεντρωμένος και εμπνευσμένος. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι ο καφές. Είναι η εξάρτησή μου, όταν πιω την πρώτη ρουφηξιά τότε και μόνο τότε ξεκινάω το γράψιμο.
Ποιο ήταν το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε και σας άρεσε πολύ;
Ξαναδιάβασα πρόσφατα το «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» του Μίλαν Κούντερα. Μου αρέσει πολύ γιατί συνδυάζει έξυπνα τον έρωτα, τη φιλοσοφία και την πολιτική. Μίλησε με απλά λόγια για να περιγράψει βαθιά νοήματα.
Έχετε ήδη αρχίσει να ετοιμάζεται την επόμενη δουλειά σας;
Τώρα ετοιμάζω ένα μυθιστόρημα. Εκτός από τον έρωτα, τη φιλία και την ελληνική κοινωνία, θα υπάρχει και ένας ονειρικός κόσμος που θα 'χει πάρει αγκαζέ την πραγματικότητα για βόλτα.
Αν σας ζητούσα να διαλέγατε από τα διηγήματά σας δύο αποσπάσματα που πραγματεύονται την αγάπη, ποια θα ήταν αυτά;
Το ένα είναι: «Μου πάει το πουκάμισο της μοναξιάς; -Θα σου πηγαίνει πάντα μέχρι να βρεις τον άνθρωπό σου. -Και πώς θα καταλάβω ποιος είναι ο άνθρωπός μου; Εύκολα. Μαζί του θα νιώθεις πάντα ολόγυμνος, αλλά ποτέ δε θα νιώθεις κρύο». Και το άλλο: «Πίσω μας υπάρχει μια μεγάλη ουρά από αυτοκίνητα. Μόλις ανάψει πράσινο θα κορνάρουν σαν τρελοί, αφού εγώ δεν πρόκειται να ξεκινήσω. Θα ξεκινήσω μόνο αν με φιλήσεις».
Το βιβλίο του Γιάννη Αγγουριδάκη άρχισε να κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες. Σε κεντρικά βιβλιοπωλεία θα το βρείτε. Στα συνοικιακά, για την ώρα, θα το παραγγείλετε και θα το παραλάβετε μετά από 2-3 μέρες.
9°
