Ο Jeff Kinney, ο συγγραφέας του βιβλίου «Το Ημερολόγιο ενός σπασίκλα», μιλάει στην ATHENS VOICE.
Ο Jeff Kinney ετοιμάζεται να κάνει «Κακό χαμό» στη Θεσσαλονίκη, με το νέο του βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου.
Άμεσος, προσιτός και χαμογελαστός, ο δημιουργός του πιο διάσημου «Ημερολογίου» αποκάλυψε στην Athens Voice τις δικές του αμήχανες στιγμές από την παιδική του ηλικία, τι αγαπά στον Γκρεγκ, πού απολαμβάνει να γράφει τις ιστορίες του και τι έκανε με τον γιο του φέτος το καλοκαίρι στην Αφρική.
Διατηρούσατε ημερολόγιο όταν ήσασταν μικρός;
Δεν κρατούσα ημερολόγιο μέχρι και τα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου, γύρω στα 25. Τότε ξεκίνησα και γέμισα πολλά βιβλία με κείμενο και κινούμενα σχέδια. Αυτά τα ημερολόγια αποτέλεσαν και την έμπνευση για το «Ημερολόγιο ενός σπασίκλα».
Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας δύο ιστορίες από τη σχολική σας ζωή που ήταν είτε έντονες είτε αστείες;
Όταν ήμουν παιδί, ήμουν στην ομάδα κολύμβησης. Κάθε πρωί, έπρεπε να κολυμπήσουμε σε μια πισίνα, η οποία ήταν παγωμένη. Μια φορά βγήκα από την πισίνα και κρύφτηκα στο πάτωμα του μπάνιου, στα αποδυτήρια των αγοριών. Τύλιξα τον εαυτό μου με χαρτί τουαλέτας για να μείνω ζεστός. Νομίζω ότι εκεί ήταν που γεννήθηκε πραγματικά η ιδέα για τον Γκρεγκ Χέφλι... σε εκείνο το πάτωμα μπάνιου. Είχα πολλές κλασικές στιγμές σπασίκλα. Μια άλλη φορά, έπεσα σε έναν λάκκο στο δάσος και δέχτηκα δεκάδες τσιμπήματα μέλισσας. Αλλά οι γονείς μου ήταν ευτυχείς, καθώς αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να φύγουμε από ένα πάρτι στο οποίο δεν ήθελαν πραγματικά να παρευρεθούν.
Διατηρείτε ακόμα επαφές με τους συμμαθητές σας;
Γενικά όχι. Αλλά πρόσφατα επανασυνδέθηκα με τον καλύτερο φίλο μου από την παιδική μου ηλικία.
Τι βρίσκεται διασκεδαστικό στη συγγραφή;
Αυτό που με διασκεδάζει είναι η ικανοποίηση που αισθάνομαι για την ολοκλήρωση ενός βιβλίου. Είναι σκληρή δουλειά το να γράφεις και να περιοδεύεις, αλλά αισθάνομαι καλά να έχω κάτι στα χέρια μου.
Ο Γκρεγκ φαίνεται να μπλέκει συνεχώς σε περιπέτειες και μπελάδες. Τι σας αρέσει περισσότερο στον ήρωά σας;
Μου αρέσει που ο Γκρεγκ είναι πραγματικός. Είναι σαν εμένα όταν ήμουν παιδί. Τον καταλαβαίνω αυτόν τον τύπο.
Πείτε μας δυο λόγια για το νέο σας βιβλίο, «Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα 14: Κακός χαμός».
Στο νέο βιβλίο, η ζωή του Γκρεγκ διαταράσσεται από μερικές αλλαγές στο σπίτι. Και όταν όλα καταρρέουν, η οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απόφαση... να μείνει ή να κινηθεί.
Θα θέλατε τα παιδιά σας να είναι φίλοι με τους χαρακτήρες των βιβλίων σας; Ποιον θα προτιμούσατε περισσότερο;
Νομίζω ότι θα ήθελα τα παιδιά μου να είναι φίλοι με τον Ράουλι. Είναι ένα θετικό παιδί που πραγματικά απολαμβάνει να είναι παιδί.
Γράφεται και σχεδιάζεται κινούμενα σχέδια. Ποιο είναι πιο δύσκολο για εσάς;
Και τα δύο είναι εξίσου δύσκολα γιατί γίνονται υπό πίεση. Νομίζω ότι θα απολάμβανα πραγματικά το σχέδιο, ειδικά, αν είχα πολύ χρόνο!
Ποιο είναι το πιο παράξενο πράγμα που σας έχει ρωτήσει κάποιος θαυμαστής σας;
Νομίζω όταν ένα παιδί με ρώτησε πρόσφατα πότε θα πεθάνω, μπροστά σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους! Δεν ήμουν πολύ σίγουρος πώς ακριβώς να αποκριθώ σε αυτή την ερώτηση!
Έχετε μια καθημερινή ρουτίνα που ακολουθείται ευλαβικά ή η κάθε μέρα της ζωής σας είναι μία έκπληξη;
Η ζωή μου είναι κυρίως γεμάτη από εκπλήξεις. Αλλά όταν γράφω, συνήθως οδηγώ μέχρι το νεκροταφείο και κάνω εκεί τη δουλειά μου. Είναι ειρηνικά εκεί και κανείς δεν μπορεί να με διακόψει!
Τι απολαμβάνετε να κάνετε μαζί με τα παιδιά σας;
Μου αρέσει πολύ να πηγαίνουμε σε επαγγελματικούς αγώνες μπάσκετ και να κάνουμε σκι!
Ποιο είναι το πιο τρελό πράγμα που έχετε κάνει στη ζωή σας;
Το φετινό καλοκαίρι πήγα με τον γιο μου στην Αφρική και εργαστήκαμε σε ένα σχέδιο καθαρού νερού στην Τανζανία. Υπήρχαν στιγμές που ήμασταν σε πολύ άγνωστες τοποθεσίες, επομένως ήταν μια περιπέτεια.
Πείτε μας τρία βιβλία που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο κομοδίνο σας.
«Το σώμα: ένας ταξιδιωτικός οδηγός» Bill Bryson
«Talking to Strangers» Malcolm Gladwell
«White Bird» R.J. Palacio
* Ο Jeff Kinney θα βρίσκεται μαζί με το «Ημερολόγιο ενός σπασίκλα», στον Κινηματογράφο Ολύμπιον στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2019, στις 12.00. Είσοδος ελεύθερη.
Μια νουβέλα γραμμένη σαν μια σχοινοτενής ευχή με τη μορφή νουβέλας: μακάρι ένα παιδί να στραφεί νωρίς μέσα του και να αναρωτηθεί βαθιά και ουσιαστικά ποια είμαι, πού πάω, τι θέλω, γιατί το θέλω
17°
