Συνέντευξη με τη Σαρίτα Χαΐμ με αφορμή το τρίτο της βιβλίο «Η αδελφή μου» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας.
Μια πυρκαγιά που λίγο έλειψε να σκοτώσει την επτάχρονη Μάρθα βγάζει ανεξήγητα από τη ζωή της τη μεγαλύτερη αδελφή της, Κατερίνα. Η απουσία της θα εγκλωβίσει την ηρωίδα έκτοτε. Ώσπου ύστερα από χρόνια, ένα μήνυμα στο messenger από έναν άγνωστο που ζει σε ένα ελληνικό νησί έρχεται να ταράξει την επιτυχημένη ζωή της Μάρθας, η οποία μένει πλέον μόνιμα στο Τορόντο. Μια συνάντηση που επιφυλάσσει εκπλήξεις ωθεί τις δύο γυναίκες να βουτήξουν στα κατάβαθα της ύπαρξής τους αλλά και να αποτινάξουν από τις πλάτες τους το βάρος μιας ατελούς ταυτότητας. Οι ανείπωτες αλήθειες στέκονται μπροστά στα μάτια τους καθαρές μα αδυσώπητες. Θα είναι οι ηρωίδες όμως σε θέση να τις ακούσουν;
Ποια είναι η Σαρίτα Χαΐμ;
Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Θησείο. Έχω κάνει σπουδές Πολιτικών Επιστημών και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά ασχολήθηκα με το Μάρκετινγκ και τη Διαφήμιση. Για οχτώ χρόνια έζησα στο εξωτερικό κι επέστρεψα στην Ελλάδα το 2011, μέσα στη βαθύτερη κρίση. Αγαπώ πολύ το διάβασμα και τα βιβλία και δεν με εγκαταλείπει ποτέ αυτό το αίσθημα της μόνιμης στέρησης όσον αφορά τον χρόνο που διαθέτω στην ανάγνωση. Εύχομαι να μπορώ να γράφω ασταμάτητα ως το τέλος της ζωής μου. Η «Αδελφή μου» είναι το τρίτο μου βιβλίο.
Πότε και ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε την πρώτη σας ιστορία;
Ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ ποια ήταν η αφορμή, καθώς άρχισα να γράφω από πολύ μικρή ηλικία. Αυτό που με βεβαιότητα μπορώ να πω είναι πως είχα πάντα μια οργιώδη φαντασία που δεν με άφηνε ποτέ ήσυχη. Οπότε θεωρώ πως η πρώτη ιστορία ήρθε σαν φυσική συνέχεια εκτόνωσης αυτής της φαντασίας.
Τι είναι η συγγραφή;
Η συγγραφή για μένα είναι μια μεγάλη πρόκληση που απαιτεί πολλή σκέψη, αυτοπειθαρχία και εξαντλητική κάποιες φορές δουλειά.
Πείτε μας δυο λόγια για το νέο σας βιβλίο.
Το νέο μου βιβλίο αφηγείται την ιστορία δύο αδελφών, της Μάρθας και της Κατερίνας, οι οποίες αποχωρίστηκαν η μία την άλλη ανεξήγητα στην παιδική και εφηβική τους ηλικία, ύστερα από μία πυρκαγιά που λίγο έλειψε να σκοτώσει τη μικρότερη. Τις συναντούμε και πάλι ύστερα από πολλά χρόνια, ενήλικες πια, να έχουν κάνει τις επιλογές τους και να ζουν μια τελείως διαφορετική ζωή. Η συνάντηση αυτή θα ανασύρει γεγονότα και θα φέρει στο φως αλήθειες που πρέπει να αποδεχτούν ή να προσπεράσουν. Η διαχείριση μιας τόσο ανεξήγητης απουσίας δεν είναι κάτι που ξεπερνιέται εύκολα. Θα πρέπει και οι δύο να αντέξουν τις αποκαλύψεις, να επαναξιολογήσουν τις σταθερές τους και να αναθεωρήσουν παλιές πρακτικές, προχωρώντας μαζί ή για πάντα χωριστά.
Ποιος είναι ο πυρήνας του μυθιστορήματος;
Ο πυρήνας είναι σαφώς οι δύο αδελφές και η σχέση τους, έτσι όπως έχει εξελιχθεί με τα χρόνια και τη διαρκή απουσία, αλλά και η νοσηρή παρουσία της μητέρας, έτσι όπως καταλυτικά λειτούργησε και διαμόρφωσε τη βάση αυτής της σχέσης. Θα μπορούσαμε να πούμε πως βασικός πυρήνας είναι το τρίγωνο αυτών των τριών γυναικών.
Ποιες ιδιαιτερότητες της ελληνικής νοοτροπίας διαπερνούν την ιστορία σας; Θεωρείτε πως κάποια στιγμή οι επόμενες γενιές πρέπει να ξεφύγουν από τα «πρέπει» που συχνά επιβάλλονται από τους οικογενειακούς δεσμούς;
Δεν θα έλεγα πως η ιστορία αναφέρεται αποκλειστικά στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής νοοτροπίας. Αντίθετα πιστεύω πως οι σχέσεις που νοσούν έχουν να κάνουν περισσότερο με την προσωπική καταγραφή και τον τρόπο που ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τον εαυτό του σε σχέση με τους άλλους. Όταν οι γραμμές είναι θολές ως προς το μέγεθος του Εγώ τότε αρχίζουν τα προβλήματα. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για γονείς, παιδιά ή συντρόφους, οι ίδιοι χειρισμοί μπορεί να αποδειχθούν για κάποιον καταστροφικοί, ενώ για κάποιον άλλο να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη για να ξεφύγει. Το θέμα είναι να μην αποδυναμωθείς και να βρεις το κουράγιο να αντιγυρίσεις το χτύπημα.
Ακολουθείτε πιστά την πλοκή που έχετε συλλάβει εξαρχής κάθε φορά που γράφετε ένα βιβλίο ή στην πορεία οι χαρακτήρες σας παίρνουν τα ηνία;
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής της ιστορίας βρίσκεται –πριν μπει καν η πρώτη αράδα στο χαρτί– με πολλές μάλιστα λεπτομέρειες στο κεφάλι μου και στις σημειώσεις μου, δεν είναι λίγες οι φορές που κατά τη διάρκεια της συγγραφής οι χαρακτήρες μου δείχνουν έναν άλλο δρόμο. Δεν είναι κακό να αλλάζεις την ιστορία αρκεί να υπάρχουν στοιχεία που να σε κρατούν στέρεο στη βασική σου ιδέα. Αυτή βέβαια είναι η προσωπική μου άποψη.
Έχετε άγχος όσον αφορά την αποδοχή των βιβλίων σας από το αναγνωστικό κοινό;
Φυσικά κι επιθυμώ, όπως και οι περισσότεροι αν όχι όλοι οι συγγραφείς, οι ιστορίες μου να βρουν αποδέκτη που να τις κατανοήσει, να βρει λόγο να σκεφτεί περαιτέρω και να αφεθεί διαβάζοντάς τις σε έντονα συναισθήματα.
Θα θέλατε κάποιο από τα βιβλία σας να μεταφερθεί στη μικρή οθόνη;
Αν επρόκειτο για μια δουλειά που να υπηρετεί την ιστορία και την αισθητική του βιβλίου, θα ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη.
Πόσες ώρες αφιερώνετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθημερινά;
Δυστυχώς περισσότερες από όσες πρέπει. Η ενασχόλησή μου με αυτά νιώθω συχνά πως μου κλέβει πολύτιμο χρόνο από την οικογένεια και τη δουλειά μου.
Τελευταία τηλεοπτική σειρά και κινηματογραφική ταινία που είδατε και ενθουσιαστήκατε; Μου άρεσε πολύ ο «Joker». Αν και ζορίστηκα λίγο στην αρχή να αφεθώ σε αυτή την αποπνιχτική ατμόσφαιρα, δεν άργησα να αισθάνομαι πως συμπάσχω.
Εκτός από τη συγγραφή, τι άλλο αγαπάτε με πάθος;
Αγαπώ το διάβασμα, μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, το καλό φαγητό, να περνάω χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά μου. Όταν κατορθώνω να συνδυάσω όλα τα παραπάνω τότε αισθάνομαι πως έχω πιάσει jackpot.
Ποιο είναι το μότο σας;
Για ένα πράγμα μπορούμε να είμαστε σίγουροι, πως τα πάντα είναι τυχαία.
Σας ευχαριστώ θερμά.
Σας ευχαριστώ κι εγώ για τη φιλοξενία.
Ο βραβευμένος Σουηδός μεταφραστής γράφει στην Athens Voice για το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας του Μπέργκεν της Νορβηγίας αλλά και για τη λογοτεχνία εν καιρώ πολέμου στην πολύπαθη Ουκρανία
Μια συζήτηση με τη Φωτεινή Τσαλίκογλου για το Απόλυτο Κακό, τα ανείπωτα τραύματα του Εμφυλίου και τη λογοτεχνία ως τρόπο να κοιτάξουμε κατάματα όσα δεν αντέχουμε
17°
H αδελφή μου, Σαρίτα Χαΐμ, εκδ. Μίνωας, σελ. 446, € 14,94
