Βιβλιο

Ευτυχισμένοι οι ευτυχείς

Ένα βιβλίο της Γιασμίνα Ρεζά

21219-59240.jpg
Δημήτρης Στεφανάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
103235-205113.jpg

Ακούγεται υπερβολικός, αλλά έχει σίγουρα μια δόση αλήθειας, ο ισχυρισμός πως στην εποχή μας πια όλα έχουν γραφτεί και δεν έχεις σημασία τι γράφει κανείς αλλά πώς το γράφει. Αν δεχτούμε ως πρωταρχικό μέλημα της σύγχρονης λογοτεχνίας να πρωτοτυπεί αφηγηματικά, τότε με το μυθιστόρημα «Ευτυχισμένοι οι ευτυχείς» η Γιασμίνα Ρεζά μας παραδίδει ένα γενναίο ανάγνωσμα. Η σπονδυλωτή πολυφωνία της με άξονα το αγέραστο Φοκνερικό δόγμα, δίνει στις διάφορες εκδοχές της αλήθειας το όνομα των ηρώων, όποιοι κι αν είναι αυτοί. Πρωταγωνιστεί ένας κύκλος είκοσι περίπου ανθρώπων που διηγούνται μινιμαλιστικά, με δραματικές ατάκες, καταστρατηγώντας το λογοτεχνικό συντακτικό, μια σειρά από στιγμιότυπα της ζωής τους – στιγμιότυπα που σε επίπεδο πλοκής τα συνδέει η ύστατη στιγμή μιας κηδείας και επομένως ο θάνατος.

image

Το μυθιστόρημα της Ρεζά δεν αποτελεί αλγόριθμο με σκοπό την επίλυση του προβλήματος των ανθρώπινων σχέσεων. Είναι μάλλον μια κυνική ομολογία της ίδιας της λογοτεχνίας πως δεν κατάφερε ακόμα να αλλάξει τον κόσμο όσα πρόσωπα κι αν επινόησε κατά καιρούς, όσες ιστορίες, όσα δράματα και ιδέες. Δεν έχει σημασία αν σε λένε Ρομπέρ, Οντίλ, Φιλίπ, Ελέν, αν είσαι άντρας ή γυναίκα, νέος, γέρος, ετεροφυλόφιλος ή ομοφιλόφυλος, στο πανηγύρι αυτό της σύγχρονης ματαιοδοξίας έχουν όλοι δικαίωμα στην αφήγηση. Δεν υπάρχουν a priori ευτυχισμένοι ή δυστυχείς, νουνεχείς ή παράφρονες, ειλικρινείς και ψεύτες. «Ευτυχισμένοι νοούνται όσοι αγαπιούνται κι όσοι αγαπούν κι όσοι μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη...»

«Ευτυχισμένοι οι ευτυχείς» λοιπόν σε ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί χάρις στην εξαιρετική μετάφραση του Μανώλη Μπιμπλή, ο οποίος καταφέρνει εκτός των άλλων να λειάνει τις γωνίες του χειμαρρώδους προφορικού λόγου.

Μτφ. Μανώλης Πιμπλής, Εκδόσεις Εστία

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Εκδόσεις Utopia: «Αθέατος Βίος» του Νικολό Αμανίτι | «Το κακό που δεν υπάρχει» της Τζούλια Καμινίτο
«Αθέατος Βίος» και «Το κακό που δεν υπάρχει»: δύο μυθιστορήματα για όσα κρύβουμε από τον κόσμο – και από τον εαυτό μας

Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή

«Ταξίδι στη Νυρεμβέργη» του Χέρμαν Έσσε, εκδόσεις Διόπτρα
«Ταξίδι στη Νυρεμβέργη» του Χέρμαν Έσσε: Το ταξιδιωτικό βιβλίο ενός απρόθυμου ταξιδευτή

Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.

Βασίλης Καραποστόλης
Βασίλης Καραποστόλης: «Όταν παύουν τα αισθήματα, πληθαίνουν οι παραισθήσεις»

Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY