Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί την Αγλαϊα Παππά σε ένα από τα εμβληματικότερα έργα του θεάτρου του παραλόγου, τις Ευτυχισμένες Μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ
Ο Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθετεί την Αγλαΐα Παππά σε μία νέα ανάγνωση των «Ευτυχισμένων Μερών» του Σάμιουελ Μπέκετ, ενός από τα κορυφαία έργα του θεάτρου του παραλόγου.
Η παράσταση διερευνά τα όρια της ανθρώπινης αντοχής απέναντι στη φθορά, τη μοναξιά και την αναπόφευκτη πορεία του χρόνου, ενώ παράλληλα αποτελεί έναν συγκινητικό φόρο τιμής στη σπουδαία ηθοποιό Χριστίνα Τσίγκου, στενή φίλη του ίδιου του Μπέκετ και εμβληματική ερμηνεύτρια του ρόλου της Γουίνι στην Ελλάδα.
Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 1 Αυγούστου στο Ανοιχτό Θέατρο Άνδρου, σε συνεργασία του Θεάτρου Πορεία με τους Φίλους Φεστιβάλ Άνδρου ΑΜΚΕ.
Στο Αθηναϊκό κοινό οι Ευτυχισμένες Μέρες θα παρουσιαστούν στο Θέατρο Πορεία το προσεχές Φθινόπωρο.
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η Γουίνι, μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε ένα άνυδρο και έρημο τοπίο, θαμμένη αρχικά μέχρι τη μέση και αργότερα έως τον λαιμό.
Παρά την ακινησία και την ασφυκτική συνθήκη στην οποία βρίσκεται, συνεχίζει να μιλά, να επαναλαμβάνει τις καθημερινές της τελετουργίες και να προσκολλάται στα αγαπημένα της αντικείμενα, σαν να αποτελούν μια ύστατη άμυνα απέναντι στην παρακμή. Η επιμονή της να ελπίζει, ακόμη κι όταν κάθε δυνατότητα δράσης έχει χαθεί, μετατρέπει τη Γουίνι σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά σύμβολα της ανθρώπινης θέλησης.
Σε αυτή ακριβώς τη δύναμη επικεντρώνεται η σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Τάρλοου: στην ικανότητα της ηρωίδας να αντιστέκεται στην αποξένωση, στη ματαιότητα της ύπαρξης και στην αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας. Μέσα σε έναν αυστηρά λιτό σκηνικό χώρο, η ακινησία αποκτά εκρηκτική θεατρική ένταση και ο χρόνος, που μοιάζει να εξαντλείται, φωτίζει τη βαθιά φιλοσοφική διάσταση του έργου.
Η Γουίνι αντιμετωπίζεται ως ένα ζωντανό έργο τέχνης – μια μεταφορά για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη – ενώ ο εσωτερικός της μονόλογος συνομιλεί με πρωτότυπα ηχητικά τοπία, δημιουργώντας μια καθηλωτική ακουστική εμπειρία που ενισχύει την ποιητικότητα και τον υπαρξιακό παλμό της παράστασης.
Ο Δημήτρης Τάρλοου, που καταπιάνεται σκηνοθετικά για πρώτη φορά με τον Σάμιουελ Μπέκετ και το θέατρο του παραλόγου, σημειώνει σχετικά με το επικείμενο πρότζεκτ:
«Μαρίνα, νιώθω πολύ κουρασμένη. Έχω ανάγκη μερικές μέρες ξεκούρασης. Θα πάω στις Σπέτσες, στο ξενοδοχείο ενός φίλου.» Με αυτά τα λόγια, η Χριστίνα Τσίγκου, το γένος Μαυροΐδη, –εκείνη, στην οποία ο Samuel Beckett είπε: «Σας θαυμάζω και σας ευχαριστώ που θελήσατε να παίξετε την Γουίνι»–, άφηνε στη μητέρα μου το δερμάτινο βαλιτσάκι της, αυτό που περιείχε όλες της τις σημειώσεις, την περούκα της, τα σκηνικά της μικροαντικείμενα από την παράσταση Ευτυχισμένες Μέρες. Λίγες μέρες αργότερα, η Μαρίνα Καραγάτση και ο Παντελής Βούλγαρης θα υποδέχονταν –οι δυο τους και μόνο (μαζί με έναν αστυφύλακα) – τη σωρό της εξαίρετης ηθοποιού στο λιμάνι του Πειραιά. Πριν από ενάμιση χρόνο φεύγοντας από τη ζωή η Μαρίνα Καραγάτση, μου άφησε κληρονομιά το καφέ βαλιτσάκι. Η πρόσφατη συνάντησή μου με την Αγλαΐα Παππά ύστερα από δεκαετίες που τελειώσαμε μαζί τη Δραματική Σχολή του Εθνικού, ήρθε να κουμπώσει τα πάντα. Η επιθυμία γεννά επιθυμία. Η μνήμη, μνήμες, κι οι αισθήσεις, αισθήσεις».
Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θέατρου Τέχνης «Καρόλου Κουν» μας μίλησε για την παράσταση «Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - The Loom» που ανεβάζει στη ΣΤΟΑ Culture του Μεγάρου Αρσάκη
Στο πλαίσιο των 20 ετών από τη λειτουργία της Πειραιώς, ο «Έναστρος Ουρανός» προσφέρει στο κοινό μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις της Ελλάδας ή του εξωτερικού
Τα Επιδαύρια άνοιξαν φέτος με μια μοναδική παράσταση από την Εθνική Λυρική Σκηνή, την αναβίωση της σκηνοθεσίας του Αλέξη Μινωτή με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο
17°
