Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την performance Sunward στο Θέατρο Ροές

Το «Sunward» είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας \As above so below/ του Φάνη Σακελλαρίου, που ξεκίνησε με την παράσταση «Homeward» το 2023. Κεντρικός άξονας της τριλογίας είναι η σύγκρουση του ανθρώπου με ό,τι αποκαλούμε ιερό και βία.

Το «Sunward» είναι μια παράξενη, ανάποδη ανάσταση. Ένας χορός γύρω από μια μαύρη τρύπα που όσο πάει όλο και στρεβλώνεται. Τρία πλάσματα αλλόκοτα στήνουν ένα γιαπί στο σύμπαν για να ανοίξουν τον παράδεισο, να αναστηλώσουν τον νέο ήλιο, αυτόν που με το φως του όλο το κακό θα κάψει και όλα καινούργια θα τα κάνει και όλους θα μας σώσει.

Σε έναν χώρο έρημο και άγονο, ο Σιδηρουργός ξυπνά τον Νεκρό για να οικοδομήσει τον ανθρώπινο πολιτισμό. Του υπόσχεται ως ανταμοιβή τον παράδεισο και την αθανασία. Όταν αυτή η υπόσχεση δεν εκπληρώνεται, ο Νεκρός κατασκευάζει την Άγγελο – μία μεσσία, ένα γυναικείο σώμα που θα θυσιαστεί για να ανοίξει η πύλη του παραδείσου.

Το «Sunward» (μτφρ. προς τον ήλιο) είναι μια διακαλλιτεχνική δημιουργία που ισορροπεί μεταξύ εικαστικής performance, installation και ζωντανής ηχητικής σύνθεσης.

Πώς υπάρχει ο άνθρωπος με τη γνώση της προσωπικής του συντέλειας; Πώς έχει διαμορφώσει τον πολιτισμό η ιδέα της αθανασίας; Πόση βία χρειάζεται για να εκπληρωθεί η υπόσχεση ενός παραδείσου;

Αντλώντας από μεσσιανικούς μύθους, θυσιαστικές τελετές και αναστάσιμους ψαλμούς, το έργο κατασκευάζει μια σκοτεινή εικαστική τελετουργία. Ένα σύμπαν που κινείται γύρω από ένα ερώτημα: Είναι η βία αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης ή είναι συνειδητή επιλογή;

Το έργο δημιουργείται μέσα από συλλογική έρευνα και πειραματισμό της καλλιτεχνικής ομάδας πάνω σε σύγχρονες πρακτικές performance, ήχου και εικαστικών τεχνών σε συνδυασμό με το θέατρο. Στόχος είναι η κατασκευή καλλιτεχνικών έργων που λειτουργούν ολιστικά και συμπεριλαμβάνουν δυναμικά στην δραματουργία τους ποικίλες μορφές τέχνης.

Σημείωμα Δημιουργού

Ένα μεσημέρι γυρνώντας από το σχολείο συνειδητοποίησα ότι θα πεθάνω. Μετά από λίγο έφτασα σπίτι, έφαγα και ξέχασα ότι θα πεθάνω.

Κάποιες νύχτες το ξαναθυμάμαι και ξυπνάω απότομα με τα μάτια μου ορθάνοιχτα.

Διάβασα ότι η ζωή του σύμπαντος χωρίζεται σε πέντε εποχές. Εμείς ζούμε στην Αστεροειδή Εποχή, στο πρώτο φως των αστεριών. Μετά θα έρθει ο Μεγάλος Εκφυλισμός, όλα σιγά σιγά θα χαλάνε, σαν μια μηχανή που αρχίζει να σκουριάζει. Διάβασα για κάτι που λέγεται εντροπία. Άστρα θα πεθαίνουν, ήλιοι θα σβήνουν και το σύμπαν θα γεμίζει μαύρες τρύπες. Θα έρθει μια εποχή που το μόνο που θα υπάρχει θα είναι μαύρες τρύπες, σαν ένας ουρανός γεμάτος ανάποδους ήλιους. Κι αυτές θα πεθάνουν. Σιγά σιγά θα εξατμίζονται κι αυτές. Και θα έρθει μια στιγμή που θα σβήσει και η τελευταία μαύρη τρύπα. Και κανένα φως δεν θα υπάρχει και όλα θα είναι σκοτεινά και άδεια και παγωμένα. Και κανείς δεν θα θυμάται ότι ζήσαμε, ότι πεθάναμε, ότι πήγαμε στον Άρη, ότι καταφέραμε παγκόσμιους πολέμους και εμφυλίους, ότι ερωτευτήκαμε, ότι κυλήσαμε τη ρόδα, ότι κατασκευάσαμε θεούς και γράψαμε άγια βιβλία, βρήκαμε ερήμους αχανείς και τις γεμίσαμε, φτιάξαμε δικαστήρια και με τους νόμους μας πληθύναμε, κάψαμε μάγισσες παρθένες και γριές και στη φωτιά τους ζεσταθήκαμε, χτίσαμε προφήτες και μεσσίες και έπειτα τους σφάξαμε σε μισοτελειωμένα γιαπιά κάπου μες στο σύμπαν. Ότι τόσα πολλά μάθαμε και είδαμε και κάναμε και ποτέ δεν ανοίξαμε τον Παράδεισο.

Μόνο κάτω από άγιους πατέρες παντοκράτορες χρυσούς, θυσιάζαμε σφαχτάρια στον φόβο του θανάτου.

Και αφού και αυτοί οι πατέρες όπως όλα θα πεθάνουν, ίσως να είμαστε ελεύθεροι.

Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα και κερδίστε προσκλήσεις για την Παρασκευή 5 Ιουνίου, στις 21.00