Είσαι Μουσική στο Θέατρο Nous - Creative space: Πόσα λόγια χωρούν σε μια μελωδία;

Η Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη συγκλονίζει στο «Είσαι μουσική» του Δημήτρη Καρά

Είσαι μουσική | Θέατρο Nous - Creative space

ΤΕΥΧΟΣ 975
06.11.2025, 12:19
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

ATHENS VOICE Wellness Festival 2026 | Αθλητικό Πάρκο του Φωκιανού

Health & Fitness ATHENS VOICE Wellness Festival 2026: Μια μέρα γεμάτη κίνηση, ενέργεια και ευεξία στην καρδιά της Αθήνας

A.V. Team

Μητρότητα και γονεϊκότητα: Πώς βάζουμε σωστά όρια στα παιδιά; Η ασφάλεια, η αυτονομία και η θετική διαπαιδαγώγηση

Κοινωνια Όρια στα παιδιά: Πότε η απόφαση ανήκει στους γονείς;

Παναγιώτα Στρίκου

Ελλαδα Ιμαρέτ: Η Άννα Τζούμα Μισσιριάν μας ξεναγεί στο σήμα-κατατεθέν της Καβάλας

Μανίνα Ζουμπουλάκη

«Είσαι μουσική» στο Θέατρο Nous: Όταν η ψυχή βρίσκει φωνή μέσα από τη μουσική

Με φρέσκια ματιά και δημιουργική ενέργεια, το Θέατρο Nous – Creative Space υποστηρίζει νέους καλλιτέχνες και παραστάσεις που τολμούν να μιλήσουν με ευαισθησία και ειλικρίνεια για τη σύγχρονη εμπειρία του ανθρώπου.

Είσαι μουσική | Θέατρο Nous - Creative space

Η μουσική μιλά απευθείας στην καρδιά, το συναίσθημα μπορεί να εκφράσει τα ανείπωτα, εκεί που σταματούν τα λόγια. Το «Είσαι μουσική» του Δημήτρη Καρά, σε σκηνοθεσία Σοφίας Φυτιάνου, είναι ένας μονόλογος μιας γυναίκας που υπέφερε πολύ ως παιδί. Η γυναίκα αυτή πέρασε την παιδική της ηλικία δίπλα σε μια χαρισματική μητέρα, η οποία όμως έπασχε από νευρική ανορεξία. Λόγια που δεν ειπώθηκαν, αγκαλιές που δεν δόθηκαν. Και μετά μουσική. Ίσως οι μόνες στιγμές που οι δυο τους μπορούσαν να έρθουν πιο κοντά. Η μουσική ήταν πάντα παρούσα στη ζωή τους ως παρηγοριά για τα δύσκολα, ως καταφύγιο, αλλά και ως μια γλώσσα που μιλούσε στην ψυχή τους.

Η Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη επί σκηνής έρχεται αντιμέτωπη με τις αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία. Μας διηγείται την ομορφιά αλλά και τη φρίκη που έζησε εξαιτίας της συμπεριφοράς της μητέρας της απέναντί της. Μέσα στο έργο, η γυναίκα περνά από την ένταση στη συγκίνηση, αλλά και στο χιούμορ και τη νοσταλγία, αναζητώντας τρόπους για αποδοχή και συγχώρεση. Ωστόσο πώς μπορείς να συγχωρέσεις ό,τι δεν έχει ποτέ εξηγηθεί;