Καιρός Να Την Πουλεύουµε στο θέατρο Art63: Ο πόνος της απώλειας και η δύναμη του να προχωράς

Μια τρυφερή κωμωδία για τη φιλία και την απώλεια

ΤΕΥΧΟΣ 975
06.11.2025, 12:31
A.V. Team
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

ATHENS VOICE Wellness Festival 2026 | Αθλητικό Πάρκο του Φωκιανού

Health & Fitness ATHENS VOICE Wellness Festival 2026: Μια μέρα γεμάτη κίνηση, ενέργεια και ευεξία στην καρδιά της Αθήνας

A.V. Team

Μητρότητα και γονεϊκότητα: Πώς βάζουμε σωστά όρια στα παιδιά; Η ασφάλεια, η αυτονομία και η θετική διαπαιδαγώγηση

Κοινωνια Όρια στα παιδιά: Πότε η απόφαση ανήκει στους γονείς;

Παναγιώτα Στρίκου

Ελλαδα Ιμαρέτ: Η Άννα Τζούμα Μισσιριάν μας ξεναγεί στο σήμα-κατατεθέν της Καβάλας

Μανίνα Ζουμπουλάκη

Στο Θέατρο Art63, το έργο «Καιρός να την πουλεύουμε» θυμίζει πως το γέλιο και το δάκρυ πάνε μαζί

Με σύγχρονη αισθητική και έμφαση στη νεανική θεατρική δημιουργία, το Θέατρο Art63 συνεχίζει να αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα τέχνης και έμπνευσης, παρουσιάζοντας παραστάσεις που συνδυάζουν το χιούμορ με τη συγκίνηση και τη σκέψη.

Καιρός να την πουλεύουµε | Θέατρο Art63

Ο Δημοσθένης και ο Νικόλας κουβαλούν ένα νταούλι που τους θυμίζει τον φίλο τους ο οποίος δεν είναι πια μαζί τους, αλλά τον κρατούν ζωντανό μέσα από τον διάλογό τους και τις αναμνήσεις που μοιράζονται μαζί μας επί σκηνής. Αυτό είναι το θέμα πάνω στο οποίο χτίζεται το κωμικό μονόπρακτο του Νίκου Χαρνεζά «Καιρός να την πουλεύουμε», σε σκηνοθεσία του Βασίλη Ρίσβα, με πρωταγωνιστές τρεις νέους ηθοποιούς της ομάδας Art by Trauma. Η πλοκή κινείται με ευκολία από το αστείο στο τρυφερό και από το παράλογο στο αληθινό, παρακολουθώντας τους δυο ήρωες της παράστασης να αναπολούν στιγμές με χιουμοριστικό τρόπο, ξορκίζοντας έτσι τον πόνο τους.

Πώς διαχειριζόμαστε την απώλεια ενός τόσο αγαπημένου προσώπου αλλά και την ανάγκη να συνεχίσουμε κανονικά την καθημερινότητά μας, ενώ βιώνουμε το πένθος; Με καθημερινή και άμεση γλώσσα, με πολύ χιούμορ, συγκινητικές στιγμές, αλλά και με ανατροπές, το έργο δημιουργεί έντονα αισθήματα, όπου η θλίψη και το γέλιο συνυπάρχουν αρμονικά, θυμίζοντάς μας ότι το γέλιο και το δάκρυ πάνε μαζί, τόσο στο θέατρο όσο και στη ζωή.