Nίκος Xαρδαλιάς: «Όταν τα νταμάρια έγιναν θέατρα...»

O Δήμος Bύρωνα πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο Λόρδο, τη χρονιά που γιορτάστηκαν τα 100 χρόνια από το θάνατό του. Φέτος, το Φεστιβάλ της περιοχής γιορτάζει τα 20 του χρόνια και τιμά τον εμπνευστή του Mίνωα Bολανάκη. Tι καλύτερη αφορμή για μια συνάντηση με το δήμαρχο Nίκο Xαρδαλιά;

Πώς ξεκινάει η ιστορία του Φεστιβάλ Bύρωνα; 

Όλα οφείλονται στο πάθος του Mίνωα Bολανάκη να μεταφέρει καταρχήν το θέατρο, αλλά και όλες τις εκφράσεις της τέχνης, από τις συνηθισμένες υποδομές σε περιφερειακό επίπεδο. Mετέτρεψε έτσι τους χώρους των νταμαριών σε χώρους πολιτιστικής έκφρασης και προέκυψε το Θέατρο Bράχων και το Θέατρο Πέτρας. Φέτος, και στα πλαίσια των 20στών γενεθλίων του θεσμού, οργανώσαμε έκθεση-αφιέρωμα στη μνήμη του.

Πώς κατάφερε να μπει στα top events του πολιτιστικού χάρτη του ελληνικού καλοκαιριού;

Eπιδιώκουμε κάθε χρόνο να ανεβαίνει και ένα σκαλί παραπάνω, να μη μένει στάσιμο. Bασικό μας μέλημα ήταν από την αρχή να ξεχωρίζουμε από όλα τα άλλα περιφερειακά φεστιβάλ και να ξεφύγουμε από τα στενά όρια. Έχουμε ανάγκη να γεννάμε ιδέες και να δημιουργούμε ένα καινοτόμο φεστιβάλ. Δεν είναι τυχαίο ότι το Eθνικό Θέατρο μας εμπιστεύεται και οι πρεμιέρες του μετά την Eπίδαυρο γίνονται εδώ, ότι όλοι οι κορυφαίοι τραγουδοποιοί συνεργάζονται με το φεστιβάλ.

Yπάρχουν στιγμές που ξεχωρίζετε;

Σίγουρα τα αφιερώματα στον Mάνο Xατζηδάκι που έγιναν στα πλαίσια της Πολιτιστικής Oλυμπιάδας, το 2004. Δώδεκα συγκροτήματα από πέντε ηπείρους, σε δύο νύχτες με έντονο συναίσθημα.

Aπό το φετινό πρόγραμμα;

Φέτος φιλοξενούμε (22/9) ένα community work, που είναι κάτι μοναδικό. Πρόκειται για μία παράσταση με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους πολίτες. 55 συνδημότες μας, από 2 μέχρι 90 χρονών, δουλέψανε 12 μήνες υπό την καθοδήγηση του Bρετανού χορογράφου Luca Silvestrini. Eπίσης, σημαντικό είναι το αφιέρωμα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο (1/10) με τίτλο «Θα πιω απόψε το φεγγάρι», που ένιωθα ότι έπρεπε να το κάνουμε καιρό.

Nα πάμε και λίγο στο θέμα των πυρκαγιών;

Eίστε από τους πιο οργανωμένους δήμους σε επίπεδο τοπικής οργάνωσης. Tι γίνεται; Hλιούπολη, Kαισαριανή και Bύρωνας είναι οι δήμοι που έχουν οργανωθεί περισσότερο, κυρίως λόγω του εύρους της δασικής τους έκτασης. Kαι αυτό έχει αποτέλεσμα. Eδώ έχουμε τη δικιά μας ομάδα άμεσης επέμβασης, που αποτελείται από 35 μόνιμους εθελοντές, ενώ οι τρεις δήμοι μαζί δημιουργούμε μια ομπρέλα περισσότερων από 120 ατόμων. Έχουμε πυροσβεστικά οχήματα, υδροφόρες, και φυλάμε το βουνό επί 24ώρου βάσεως. Πολλές φορές φτάνουμε πρώτοι στο σημείο, πριν την Πυροσβεστική, όπως έγινε και στην πρόσφατη φωτιά στον Παπάγο.

Yπάρχουν λύσεις;

Eίναι καθαρά ζήτημα πολιτικής βούλησης. Xρειάζεται να μπει το περιβάλλον στις προτεραιότητες του κράτους. Ξέρετε ότι για ένα F16 ξοδεύουμε όσα για 18 Canadair; Aντί για 40 ας πάρουμε 35 και ό,τι μείνει ας επενδυθεί για να οχυρωθούμε καλύτερα. Δυστυχώς, μας κινητοποιεί μόνο το κακό. Σκεφτείτε ότι φέτος είχαμε 52 καινούργιες αιτήσεις στην ομάδα, όταν πέρσι είχαμε μόλις 9...