Η πιο καλτ δημιουργός της νεότερης γενιάς. Ηθοποιός, συγγραφέας και θεατρική συγγραφέας, σχεδιάστρια κοσμημάτων, σκηνοθέτρια, ρεμπέτισσα. Ανατρεπτική, πληθωρική, μοιραία, θαρραλέα, σαρκαστική, εμμονική, μποέμ, συνειδητοποιημένη, ευαίσθητη. Ό,τι κάνει είναι ενδιαφέρον, οι παραστάσεις της είναι sold-out. Λόγος επίκαιρος, προκλητικός, οριακός. Δεν μασάει τα λόγια της και γενικά δεν μασάει. Πήρε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού «Διαβάζω», τρία χρόνια αργότερα έγραψε τη «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.» που έγινε η θεατρική επιτυχία της χρονιάς, σκηνοθέτησε τη «Γυναίκα της Πάτρας» του Γιώργου Χρονά και μετά απογειώθηκε: «Χαίρε νύμφη» στο Τέχνης, «Κοκκινοσκουφίτσα, Το πρώτο αίμα» στη Στέγη, «Ματωμένος γάμος» για το Φεστιβάλ Αθηνών κ.ά. Τώρα ετοιμάζει μια παράσταση-έκπληξη για το Θεάτρο Τέχνης. Παρεμπιπτόντως επειδή διαβάζουμε και τα βιβλία της απνευστί, περιμένουμε το καινούργιο, γύρω στον Μάρτιο, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Μιχαήλ Μαρμαρινός
Πρωτοποριακός. Η δημιουργία της εταιρείας θεάτρου «Διπλούς Έρως» πριν από 3 δεκαετίες αρχικά στο υπόγειο του Θεάτρου Ιλίσια και στη συνέχεια στο Θέατρο Θησείον ήταν από τις πρώτες κινήσεις ανανέωσης του ελληνικού θεάτρου προς μία ερευνητική κατεύθυνση και συλλογική δράση. Από τότε έχει διανύσει μια μεγάλη απόσταση θεατρικής δράσης και πειραματισμού στο λόγο, στην κίνηση και την έκφραση που του έδωσαν τη δυνατότητα να φτάσει στην Επίδαυρο, στις πιο ενδιαφέρουσες ελληνικές σκηνές, να παίξει στον κινηματογράφο. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, έχει κληθεί να δουλέψει σε πολλές χώρες του κόσμου (Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Γεωργία, Ρωσία, Ιταλία Κορέα, Ολλανδία κ.ά.). Θα σκηνοθετήσει την «Αυτοκρατορία» του Γιώργου Βέλτσου για το ΚΘΒΕ.
Άντζελα Μπρούσκου
Το underground έχει πρόσωπο και είναι γυναίκα. Η ροκ σκηνοθέτρια και περφόρμερ ξεκίνησε από τη σχολή του Κουν, συνεργάστηκε με τους πιο γνωστούς Έλληνες σκηνοθέτες και χορογράφους (Τερζόπουλο, Μαρμαρινό, Πατεράκη, Χουβαρδά, Παπαϊωάννου κ.ά.). Το 1993 χάραξε το δικό της δρόμο ιδρύοντας με την Παρθενόπη Μπουζούρη το «Θέατρο Δωματίου», σκηνοθετώντας έκτοτε τις δικές της αυτοσχέδιες ανατρεπτικές παραστάσεις στην Επίδαυρο, στο Εθνικό, στο Φεστιβάλ Αθηνών, στο Παλλάς, στο Απλό Θέατρο και άλλου. Έχει ασχοληθεί με την έρευνα πάνω στη μέθοδο και την τεχνική του ηθοποιού με βασικό άξονα την αρχαία τραγωδία, τεχνικές που διδάσκει στο ομώνυμο στούντιο υποκριτικής. Περιμένουμε με μεγάλη περιέργεια «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ» που θα σκηνοθετήσει για το Εθνικό, όπου και θα παίξει στο πλευρό της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη.
Σάββας Στρούμπος
«Βόυτσεκ»
Ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφραστής, σταθερός συνεργάτης του διεθνούς κύρους σκηνοθέτη Θεόδωρου Τερζόπουλου, ταξιδεύει μαζί του σε διάφορες πόλεις του κόσμου βοηθώντας στο στήσιμο παραστάσεων («Πέρσες» στο Κέντρο Meyerhold της Μόσχας (2003), «Προμηθέας Δεσμώτης» στην Κρατική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Πεκίνου (2008) κ.ά. «Επίγονος» της περίφημης μεθόδου του, ο σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς έχει και δικό του όραμα και άποψη. Το πρωτοείδαμε το 2009 στη συγκλονιστική παράσταση «Στη σωφρονιστική αποικία» του Κάφκα, που ανέβασε με την ομάδα του «Σημείο Μηδέν» στο Χώρος Ιστορικής Μνήμης - πρώην κρατητήρια Γκεστάπο στην οδό Κοραή. Τώρα ανεβάζει για δεύτερη χρονιά το έργο του Γκέοργκ Μπίχνερ, «Βόυτσεκ» στο Νέο Χώρο του Θεάτρου Άττις. Η παράσταση θα αποτελέσει το πρώτο μέρος της «Τριλογίας της Απο-ανθρωποποίησης», η οποία θα ολοκληρωθεί με τη «Σωφρονιστική αποικία» του Κάφκα (επανάληψη μετά την παρουσίασή της στο Φεστιβάλ Αθηνών) τον Φεβρουάριο του 2015 και το «Εμείς» του Γιεβγκένι Ζαμιάτιν, σε πρώτη πανευρωπαϊκή παρουσίαση μετά το Πάσχα.
Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Σάββας Στρούμπος και Φανή Βοβώνη μετέφρασαν για πρώτη φορά στα ελληνικά τις επιστολές που συνέταξε η Ουλρίκε Μάινχοφ μέσα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας
Ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Νάνα Παπαδάκη πρωταγωνιστούν στο καλύτερο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς μετά το «Λεωφορείο ο Πόθος» όπως ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτήρισε
Πώς οι θεραπευόμενοι βλέπουμε τους θεραπευτές μας, τι είναι αυτή η περίεργη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις πολυθρόνες και τι ιδιόμορφος χρόνος που είναι ο Αόριστος.
17°
