Από σήμερα (25/11) και για έξι ακόμα βραδινές παραστάσεις το έργο «Θερμοπύλες» του Γιάννη Λιγνάδη σε σκηνοθεσία Άρη Λάσκου ανεβαίνει στο Ίδρυμα Θεοχαράκη.
Για δεύτερη συνεχή χρονιά το Ίδρυμα Θεοχαράκη στηρίζει την εκπαιδευτική ιδιότητα του θεάτρου συνεργαζόμενο με την ομάδα Dramaticus. Μετά το έργο «Θουκυδίδης ∆ραματικός», που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Τέχνης, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Επιγραφικό Μουσείο, στα Αρχαία Θέατρα ∆ωδώνης και Μεσσήνης, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Dramaticus σε συνεργασία με τον Καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας Paul Cartledge (Cambridge University) συστήνει θεατρικά τον «πατέρα της Ιστορίας» Ηρόδοτο.
Πρόκειται για μια δραματοποιημένη εκδοχή της τραγικής σύγκρουσης Ελλήνων και Περσών στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ., όπως αυτή περιγράφεται στο 7ο βιβλίο των Ιστοριών του Ηροδότου. Μέσω της θεατρικής προσέγγισης και της διάνθισης του κειμένου με αρχαιολογικά τεκμήρια, καθώς και άλλα λογοτεχνικά κείμενα, επιχειρείται ο φωτισμός του ιστορικού περιεχομένου και η αμεσότερη πρόσληψη των διδακτικών και ψυχαγωγικών του αρετών.
«Αιχμές βελών, δοράτων και ακοντίων από χαλκό και σίδηρο. Βρέθηκαν στο λόφο Κολωνό, όπου έπεσαν και οι τελευταίοι υπερασπιστές των Θερμοπυλών. Τέλη 6ου - αρχές 5ου αι. π.Χ. Οι περισσότερες αιχμές βελών ανήκουν σε τύπους ασιατικής προέλευσης γνωστές από περιοχές όπου έλαβαν χώρα συγκρούσεις Ελλήνων και Περσών. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Στους απεσταλμένους της Σπάρτης οι Αθηναίοι έδωσαν την ακόλουθη απάντηση: «Βέβαια, η ανησυχία των Λακεδαιμονίων μήπως κάνουμε συνθήκες με τους βαρβάρους ήταν απόλυτα ανθρώπινη· όμως σχεδόν πρέπει να ντρέπεστε γι’ αυτό το φόβο σας, την ώρα που ξέρετε καλά το φρόνημα των Αθηναίων, ότι σε κανένα μέρος τη γης δε βρίσκεται τόσο χρυσάφι, ούτε χώρα υπέροχη σε ομορφιά και γονιμότητα, που θα τα δεχόμασταν ως αντάλλαγμα του μηδισμού μας και της υποδούλωσης της Ελλάδας. Γιατί είναι πολλά και μεγάλα αυτά που μας εμποδίζουν να το κάνουμε αυτό, έστω κι αν το θέλαμε, πρώτα πρώτα και πάνω απ’ όλα τα αγάλματα και οι ναοί των θεών που πυρπολήθηκαν κι έγιναν ερείπια, που μας υποχρεώνουν να πάρουμε τη μεγαλύτερη εκδίκηση που μπορούμε, και πολύ λιγότερο να συνομολογήσουμε συνθήκες μ’ αυτόν που τα έπραξε· και κατόπιν ο ελληνισμός, ένας κόσμος που στις φλέβες του κυλά το ίδιο αίμα και που μιλά την ίδια γλώσσα κι έχει κοινά τα λατρευτικά κέντρα των θεών και θυσίες και συνήθειες ίδιες κι απαράλλαχτες — η προδοσία όλων αυτών θα ήταν αίσχος για τους Αθηναίους.» Αρχαία Ιστορία επί Σκηνής Ηρόδοτος 8.144.1 Μτφρ. Η. Σπυρόπουλος, 1995
«Στο χωρίο του Ηροδότου που παρατίθεται, θίγονται θέματα ιδιαίτερης σημασίας σε σχέση με την λήψη αποφάσεων εν όψει απειλής από έναν εχθρό, στην προκειμένη περίπτωση τους Πέρσες. Για παράδειγμα: -Ανάγλυφη αναπαράσταση του ∆αρείου από το παλάτι των Αχαιμενιδών στην Περσέπολη.
Ο προβληματισμός γύρω από τα εν λόγω θέματα, σε συνδυασμό με την επαφή του μαθητή με την αρχαιολογία των Περσικών Πολέμων και τον λόγο του Ηροδότου στο πρωτότυπο αλλά και σε μετάφραση, καθιστούν το εγχείρημα σημαντικό από εκπαιδευτικής και ψυχαγωγικής άποψης» - ∆ρ. Ανδρονίκη Μακρή Ιστορικός – Επιγραφικός
Συνολικά θα γίνουν 7 βραδινές παραστάσεις (Δευ 25/11, Τρι 26/11, Δευ 2/12, Τρι 3/12, Δευ 9/12, Τρι 10/12 και Τετ 18/12) όλες στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, με ώρα έναρξης 21:00.
Ένας βιασμός, μια ανεπιθύμητη κύηση, ένα νόθο παιδί δίχως ταυτότητα και μια γυναίκα που παλεύει για την αυτοδιάθεσή της απέναντι στην πατριαρχία και τη θεοκρατία
17°
