Το έργο Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού με τη Ρ. Πατεράκη πάει Λονδίνο

Το αστυνομικό θρίλερ της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη, μετά τις εξαιρετικές κριτικές και τη θερμή ανταπόκριση του κοινού που γνώρισε στην πρώτη του παρουσίαση την περασμένη άνοιξη, ετοιμάζει τις αποσκευές του για να παρουσιαστεί στις 14 Οκτωβρίου στο Λονδίνο.

«Κύριε Ροδοκανάκη μου, δύο πράματα ωραία έχει ο κόσμος: τον έρωτα και τον θάνατο. Αλίμονο σε όποιον πάει να τα ξεχωρίσει»

Με αφορμή «Το βυσσινί τριαντάφυλλο» του συγγραφέα Πλάτωνα Ροδοκανάκη, η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης μελέτησαν, αναζήτησαν πηγές, ερεύνησαν το γενεαλογικό του δέντρο και αφουγκράστηκαν με δέος τις αλληγορίες που κρύβονταν περίτεχνα σε κάθε φράση αυτού του διηγήματος. Μέσα από την τριβή με τα σπάνια βιβλία και τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες που ανακάλυπταν, εμπνεύστηκαν μια ευφυή αστυνομική πλοκή με σύγχρονα στοιχεία που πατάει με στιβαρότητα σε ιστορικά πρόσωπα και πραγματικές καταστάσεις. Ο συνδυασμός της άκρως ενδιαφέρουσας ιστορίας που κινείται με αρμονία σε πολλαπλούς άξονες και της εκπληκτικής σκηνοθετικής προσέγγισης της Ιόλης Ανδρεάδη, αφήνει δυνατό το αποτύπωμά του στην ψυχή του θεατή.

Πρώτος σταθμός της παράστασης, το Άσυλο Ανιάτων, όπου το ελληνικό κοινό είχε την ευκαιρία να ζήσει μια πρωτόγνωρη εμπειρία για τέσσερις βραδιές. Το κτίριο αποτελεί την τελευταία αθηναϊκή οικία της οικογένειας Ροδοκανάκη έως και το 1901 −οπότε το οίκημα θα περάσει στα χέρια του Ασύλου− και συνδέεται άμεσα με τον πυρήνα του έργου. Ο υπέροχος κήπος και το επιβλητικό κτίριο στην οδό Αγίας Ζώνης δημιούργησε από την πρώτη στιγμή την κατάλληλη ατμόσφαιρα για να ζωντανέψει το χθες, να ανασκαλευτούν οι στάχτες των αναμνήσεων και να φανερωθούν τα ένοχα μυστικά και η τρομακτική αλήθεια, ακολουθώντας ένα φοβερό κρεσέντο συναισθημάτων και εξελίξεων.

Η ιστορία του έργου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που συντάραξαν την Αθήνα το 1910 και έρχονται πάλι στο φως, χρόνια αργότερα, μέσα από μια σειρά δολοφονιών που μπαίνουν στο μικροσκόπιο των αρχών με σκοπό να σταματήσουν τον μανιακό δράστη, πριν ολοκληρώσει το ειδεχθές σενάριο που έχει στο μυαλό του. Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με σπουδαίες φυσιογνωμίες της εποχής και μαθαίνει σημαντικές πληροφορίες για τη ζωή τους, τις αδυναμίες, τα πάθη, και τις συναισθηματικές και διαπροσωπικές τους συγκρούσεις. Γνωρίζει τη Σοφία Λασκαρίδου, ζωγράφο, χειραφετημένη, την πρώτη γυναίκα που σπουδάζει στην ελληνική Ανώτατη εκπαίδευση και που ερωτεύτηκε με πάθος τον σκοτεινό ποιητή Περικλή Γιαννόπουλο. Αντικρίζει την Αικατερίνη Λασκαρίδου, αυστηρή παιδαγωγό και μητέρα της Σοφίας, που την αναγκάζει να αρνηθεί την πρόταση γάμου του Γιαννόπουλου με πρόσχημα τις σπουδές της στο Μόναχο, με αποτέλεσμα την αυτοκτονία του. Έρχεται σε επαφή με τον Δημήτρη Ροδοκανάκη, ο οποίος διετέλεσε πρώτος μέγας Διδάσκαλος στην ιστορία του Ελληνικού Τεκτονισμού, και υπήρξε πολυγραφότατος λόγιος και ιστορικός, επίμονος, ερευνητής του γενεαλογικού δέντρου των Ροδοκανάκηδων και ο τελευταίος ιδιοκτήτης του οικήματος της Αγίας Ζώνης. Μυείται στο έργο του Πλάτωνα Ροδοκανάκη, ο οποίος έγραψε ποιήματα, διηγήματα, θέατρο και πέθανε σε ηλικία 36 ετών από φυματίωση ακριβώς πριν 100 χρόνια.

Και ύστερα, βουτάει στα συναρπαστικά νερά της μυθοπλασίας και βλέπει να ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια του οι ήρωες από «Το βυσσινί τριαντάφυλλο». Και οι παραλληλισμοί αρχίζουν να ξετυλίγονται οδηγώντας αργά και μεθοδικά στη σύνδεση με την αστυνομική έρευνα που λαμβάνει χώρα στο τώρα. Οι γρίφοι αρχίζουν να αποκρυπτογραφούνται, τα κομμάτια του παζλ να ενώνονται και το πολύπαθο ερωτικό διήγημα να ρίχνει φως στις μυστηριακές πτυχές του. Σασπένς, μυστήριο, δράση σε μια δυνατή συνύπαρξη με τον ρομαντισμό και την ποιητική χροιά της εποχής του 1910. 

Η παράσταση έχει μια δυναμική πρωτόγνωρη. Κατορθώνει να ταιριάξει μοναδικά ήχο, κίνηση, εικόνα, φως και σιωπή. Ένα ριψοκίνδυνο εγχείρημα που στηρίζεται στον απόλυτο συγχρονισμό, στην αύρα του χώρου και στην κρυφή γοητεία της στιγμής. Το κείμενο έχει ένα ειδικό βάρος και παίρνει φωτιά υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα της Ιόλης Ανδρεάδη. Ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ που φλερτάρει με τον θάνατο, τον χρόνο, τις εμμονές, τα δεσμά του παρελθόντος. Η καθηλωτική ερμηνεία της Ρούλας Πατεράκη δεν αφήνει περιθώρια στον θεατή να πάρει ανάσα. Κάθε της έκφραση, κάθε παύση, κάθε βλέμμα είναι ένα ακόμα στοιχείο που αναδεικνύει την υποκριτική της δεινότητα. Αδιαμφισβήτητα, η σκηνή που βρίσκεται στο παράθυρο και απαγγέλει με όλο της το είναι, με ανατριχιαστική εκφραστικότητα και πλαστικότητα κινήσεων, τις λέξεις με τόση ένταση, είναι από τις κορυφαίες στιγμές του έργου. Σωστή και μετρημένη και η Δέσποινα Σαραφείδου, δεν ξεφεύγει στιγμή από τους ρόλους που υπηρετεί και τα εκφραστικά της μάτια κατορθώνουν να μεταδώσουν τις εναλλαγές των συναισθημάτων της. Ο ταλαντούχος Κώστας Νικούλι είναι μια αποκάλυψη: μεταμορφώνεται και ερμηνεύει με απίστευτη συνέπεια, δωρικότητα, δυνατή και καθαρή άρθρωση, μέτρο και πειθώ. Μεταμορφώνεται σε κλάσματα δευτερολέπτου και οδηγεί με σωστό τέμπο τα γεγονότα στην κάθαρση που επιζητούν.

Οι φωτισμοί λιτοί και σε αγαστή αρμονία με το θέατρο σκιών, η μουσική υπόκρουση επιβλητική και στιβαρή πλημμυρίζει τον χώρο, τα κουστούμια υπηρετούν τον στόχο τους στο απόλυτο, οι ερμηνείες απογειώνουν το νόημα των λέξεων και κατορθώνουν να αποτίσουν έναν ιδιαίτερο φόρο τιμής «Στη μνήμη ενός μικρού παιδιού» χωρίς κλισέ και εντυπωσιασμούς.

Επόμενος σταθμός της παράστασης είναι στις 14 Οκτωβρίου στο Jubilee Theatre στο Λονδίνο, όπου έζησε ο Κωνσταντίνος Ροδοκανάκης (1635-1685) και εργάστηκε ως ποιητής, αλχημιστής και προσωπικός γιατρός του Βασιλιά της Αγγλίας Καρόλου Β’, συνεισφέροντας και στην ανακάλυψη του φαρμάκου ενάντια στην Πανούκλα.