Μουσικη

Στα γυρίσματα του Long play με τον Διονύση Σαββόπουλο

Η σύμβουλος διοίκησης ομίλου ΣΚΑΪ, Λίνα Παπαδάκη, θυμάται στιγμές με τον Διονύση στα τηλεοπτικά στούντιο

ΤΕΥΧΟΣ 975
31.10.2025, 15:36
Λίνα Παπαδάκη
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens An Offering to Athens: Οι PichiAvo μας μίλησαν για τη νέα εντυπωσιακή τοιχογραφία τους στου Ψυρρή

Κατερίνα Καμπόσου

Κινηματογραφος Γυναικοκτονίες: Το ντοκιμαντέρ της Βίλμας Μενίκη για την έμφυλη βία

Μανίνα Ζουμπουλάκη

More in Culture Vidcast Μακριά από το Πλήθος | Αύγουστος Κορτώ (και Τζέρι): Η δυστυχία είναι βαθιά αντιπαραγωγική

Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη

Το μεγάλο αφιέρωμα της ATHENS VOICE στον Διονύση Σαββόπουλο

Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν μοιάζει με κανέναν· είναι ονειρικά ποιητικός. Ενεστώτας. Αυτή την ποίηση προσπάθησε και κατάφερε να αποδώσει στην τηλεόραση ο επί χρόνια φίλος του και σπουδαίος εικαστικός, ο Αλέξης Κυριτσόπουλος. Ο τίτλος της τελευταίας του δουλειάς, Long Play, –νομίζω ότι το καταλάβαινε ότι θα ήταν η τελευταία του–, είναι δικός του. Μια εξέλιξη της «χειροποίητης» σκηνοθεσίας που είχε το «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».

Αυτό το πολύχρωμο χαρακτηριστικό ήταν στο DNA του. Στην κίνησή του, τα ρούχα του, τις εικόνες των στίχων του. Γι’ αυτό τον αγαπούν τα μικρά παιδιά: γιατί τους μιλάει κελαηδώντας.

Το ίδιο πολύχρωμο χαρακτηριστικό διέκριναν όλοι, ανεξαρτήτως τάσεων, τάξεων ή κομματικών επιλογών. Η τέχνη είναι πάθος – έκφραση και συγκίνηση. Αυτό είχε κι έδινε ο Διονύσης Σαββόπουλος. Γι’ αυτό στο Να μας έχει ο Θεός καλά εμείς πάντα θα κοιτάμε ψηλά, με τα χέρια ανοιχτά. Γι’ αυτό η Συννεφούλα θα μας δακρύζει και ο Φίλος, σαν ξωτικό, θα είναι δίπλα μας αόρατα, παντοτινός.

Θυμάμαι τις πρόβες στα στούντιο της ΕΡΤ για την τελευταία του εμφάνιση στο Μέγαρο Μουσικής. Περπατούσε αργά στον διάδρομο, καθόταν σε μεγάλο μέρος της πρόβας. Και το βράδυ της παράστασης έτρεξε για να ανέβει στη σκηνή. Χοροπήδησε, ροκάς και αθεόφοβος!

Λίγο καιρό πριν, στα γυρίσματα του Long Play, βγήκε από το αυτοκίνητο, χαμογελαστός και καλοντυμένος, φανερά καταβεβλημένος. Κάθισε στο πλατό, συγκεντρώθηκε για να αφηγηθεί. Και όταν έσκυψε και πήρε την κιθάρα του, η εικόνα του φωτίστηκε – άστραψε ο ουρανός. Και τώρα είναι εκεί, πάνω στο σύννεφο, με τις τιράντες και τα γυαλιά, και πια δεν φοβάται το Αύριο. Φως.