Κάτι Βραδιές στον Νάρκισσο: Μουσικά ταξίδια με την Δέσποινα Πολυκανδρίτου και τον Άγγελο Ανδριανό
Την Δέσποινα Πολυκανδρίτου την ξέρω σαν ηθοποιό από παραστάσεις, και από την τηλεόραση – μέχρι που την άκουσα να τραγουδάει (Τζένη Βάνου) πέρυσι το καλοκαίρι στο «Αλσος» και μου έπεσε το σαγόνι: η Δέσποινα είναι καλή ηθοποιός, αλλά είναι κα-τα-πλη-κτι-κή τραγουδίστρια, με φωνή καμπάνα, με σκηνική παρουσία, με λάμψη, αλλά κυρίως... με φωνή. Απλώς η Δέσποινα έμπλεξε με παιδιά και οικογένειες, ακούγεται πασέ αλλά είναι η σκληρή αλήθεια, σε πολλές καριέρες, όταν είσαι γυναίκα δυστυχώς η απόκτηση παιδιών πάνω στο ξεκίνημά σου, σε πάει πολύ, πολύ πίσω. Γερά να είναι βέβαια τα παιδάκια μας, αλλά ειδικά στην καλλιτεχνία, με κάθε παιδάκι είναι σα να ξεκινάς φτου κι απ’ την αρχή, εσύ η μαμάκα του.
Η Δέσποινα Πολυκανδρίτου λοιπόν δεν τραγουδάει συχνά (σε δημόσιους χώρους, γιατί στο μπάνιο της τραγουδάει πάντα), και χαίρομαι όταν μπορώ να την πετύχω κάπου. Τον Ιούνιο τραγουδάει με τον Άγγελο Ανδριανό: αυτόν πάλι τον είχα ακούσει ως γκεστ σταρ, καλεσμένο σε μια εκπομπή του Γιώργου Κουβαρά στην ΕΡΤ, σε αφιέρωμα στον φίλο μου στιχουργό-δημοσιογράφο-συγγραφέα, Γιώργο Παυριανό.
Ένα αλλιώτικο μουσικό καλοκαίρι στο κέντρο της Αθήνας: Όταν τα τραγούδια ανθίζουν στις αυλές
Ο Άγγελος Ανδριανός είχε τραγουδήσει υπέροχα, μελωδικά και μοναδικά – όπως η Δέσποινα, έτσι κι αυτός «φέρνει» το κάθε τραγούδι στα μέτρα του και το κάνει δικό του. Τον έχασα τον χειμώνα που εμφανιζόταν με τον Γιώργος Χατζηνάσιος και τον Στέφανο Κορκολή, οπότε πάλι καλά που τον πέτυχα τώρα, στο πρόγραμμα «Είναι κάτι βραδιές», που έχουνε στήσει στον «Νάρκισσο» με την Δέσποινα. Το κομμάτι «Κάτι βραδιές» είναι σύνθεση του Άγγελου, και αυτές οι τραγουδιστικές βραδιές... έχουν σαν κεντρικό θέμα την αγάπη, τραγούδια για την αγάπη. Τα οποία είναι δεκάδες, εκατοντάδες, και τα «παιδιά» έχουν διαλέξει τα καλύτερα.
Η αυλή του «Νάρκισσου», κρυμμένη πίσω από ένα σνακ μπαρ και κάτω από ένα μικρό εμπορικό κέντρο, είναι λες κι έχει ξεπηδήσει από άλλη εποχή, τα '70ς, ίσως και πιο παλιά. Πυκνές πρασινάδες και δέντρα, μια τζιτζιφιά γεμάτη τζίτζιφα, άλλα δέντρα απροσδιορίστου ταυτότητας, κλείνουν γύρω-γύρω την αυλή. Η οποία είναι δροσερή, φρέσκια μέσα στην ζέστη των τελευταίων ημερών/νυχτών, και κόζι κάτω από το φεγγάρι. Τους δύο ερμηνευτές συνοδεύουν τέσσερεις πολύ καλοί μουσικοί (Γιάννης Γρηγορίου στο μπάσο, Χρήστος Κουμούσης στο πιάνο, Πάνος Μπάρλος στο βιολί, Βαγγέλης Ξυβάλης στο καχόν). Το μαγαζί είναι μπαρ-ρεστοράν, με καλές τιμές και νόστιμα σπρινγκ ρολς, με ευγενικό σέρβις και φιλική ατμόσφαιρα.
Σε γενικές γραμμές οι Τετάρτες στον «Νάρκισσο» είναι μελωδικές, γλυκούτσικες και ευχάριστες, λες και βρίσκεσαι κάπου πολύ μακριά από την Αθήνα – αλλά πολύ κοντά στα τραγούδια που αγαπάς...
→ «Είναι κάτι βραδιές», Τετάρτες Ιουνίου (ως και 25/6), με την Δέσποινα Πολυκανδρίτου και τον Αγγελο Ανδριανό, από 9.00 μμ, στον «Νάρκισσο», Αγ. Κωνσταντίνου 52 και Κηφισίας 115, Μαρούσι. Είσοδος 12 ευρώ Τ. 2102 13 8366
O Al Jourgensen επιχειρεί να κλείσει οριστικά μια ιστορία 46 ετών — γεμάτη πρωτοπορία, πολιτική οργή, εξαρτήσεις, ρήξεις και περισσότερα από ένα «τελευταίο» αντίο
17°
