Όταν είδα τους Kneecap στο Μπρίστολ

Ιρλανδία και χιπ χοπ... ακούγεται σαν ένα από αυτά τα σύντομα ανέκδοτα. Κανένα χιπ χοπ σχήμα της χώρας στο παρελθόν, δεν κατάφερε να κάνει «μπάσιμο» στα παγκόσμια charts, καταγράφοντας επιτυχία. Ας μην είμαστε όμως απόλυτοι, οι Kneecap από το Μπέλφαστ το πέτυχαν – πλέον το όνομά τους παίζει παντού.

Το χιπ χοπ, drum n base τρίο από τη βόρεια Ιρλανδία έχει καταφέρει να πλησιάσει στα charts ονόματα όπως αυτό της Τέιλορ Σουίφτ, και η επιτυχία τους έχει αρχίσει πλέον να αγγίζει τα περισσότερα μέρη του πλανήτη. Το παράξενο της επιτυχίας τους έγκειται στο γεγονός της γλώσσας, μια και τραγουδούν στα γαελικά, την κυνηγημένη γλώσσα των Ιρλανδών, η οποία ομιλείται μόλις από 80 χιλιάδες κόσμο παγκοσμίως.

Πριν λίγο καιρό λοιπόν, είχα οργανώσει ένα ταξίδι στο Μπρίστολ και εντελώς τυχαία ανακάλυψα ότι, κατά το διάστημα της παραμονής μου εκεί, οι Κneecap είχαν προγραμματίσει την προτελευταία εμφάνισή τους, στο πλαίσιο της περιοδείας για το δεύτερο άλμπουμ τους, το «Fine Art». Δεν έχασα ευκαιρία... έκλεισα αμέσως εισιτήρια για το gig τους, ώστε να διαπιστώσω με τα ίδια μου τα μάτια τι το ξεχωριστό έχουν αυτοί οι τύποι και προκαλούν ντελίριο ενθουσιασμού στο κοινό. Ποιο ήταν το κλειδί της επιτυχίας τους, που μέχρι και τον Μάικλ Φασμπέντερ έπεισε ώστε να συμμετέχει στην αυτοβιογραφική ταινία τους, η οποία αυτή τη στιγμή είναι προτεινόμενη για δύο βραβεία Όσκαρ;

Kneecap: Το σολντ άουτ tour τους για το «Fine Art»

Δεν είχα πάει ποτέ σε live στο εξωτερικό. Ήταν, βέβαια, κάτι που πάντα ήθελα, αλλά ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα έκανα για τους Kneecap. Ανακάλυψα το συγκρότημα από το single τους «Better Way to Live», στο οποίο συνεργάζονται με τον πολύ γνωστό, επίσης Ιρλανδό, Γκράιαν Τσάτεν των Fontaines DC. Από τότε ακούω τη μουσική τους φανατικά και μερικά από τα κομμάτια τους ανήκουν στα πολύ αγαπημένα μου. Ο τρόπος που ραπάρουν ίσως να μην αρέσει σε όλους τους οπαδούς του είδους – οι Kneecap δεν είναι το χιπ χοπ που έχεις συνηθίσει να ακούς. Με τους στίχους τους ουσιαστικά αναφέρονται στην εποχή των Ταραχών ανάμεσα στους καθολικούς και τους προτεστάντες, με τη μία πλευρά να πιστεύει στην ανεξάρτητη Ιρλανδία και με το αντίπαλο στρατόπεδο να θέλει την ένωση της Ιρλανδίας με τη Βρετανία.

Οι Kneecap κάνουν ραπ στη γαελική γλώσσα (μέλος της οικογένειας των κελτικών γλωσσών), την παραδοσιακή γλώσσα των Ιρλανδών, την οποία οι πουριτανοί ήθελαν να εξαφανίσουν. Στο παρελθόν, η χρήση της γαελικής ήταν αιτία για να σε θεωρήσουν μέλος των Provos του IRA. Στα τραγούδια τους καταφέρνουν να συνδυάζουν τον πολιτικό στίχο, το χιούμορ και το λάιφσταιλ της δικής τους γενιάς, η οποία ζει ακόμα στο Μπέλφαστ. Ακόμα και το όνομά τους προκαλεί, αφού kneecaping ήταν ο τραυματισμός που προκαλούσαν τα μέλη του IRA σε όσους συνεργαζόταν με το βρετανικό καθεστώς. Για την ιστορία, η πληγή γινόταν στο γόνατο με πιστόλι και η ζημιά που προκαλούσε ήταν μόνιμη. Το θύμα κούτσαινε για πάντα, ώστε να μπορούν να τον αναγνωρίζουν.

Ενδιαφέρον είχαν και όλα όσα συνέβησαν πριν από το tour του συγκροτήματος. Πίσω στο 2023, οι Kneecap είχαν κάνει αίτηση για να πάρουν την επιχορήγηση Music Export Growth Scheme, η οποία βοηθάει καλλιτέχνες από το Ηνωμένο Βασίλειο να προωθήσουν τη μουσική τους. Η αίτηση έγινε αρχικά δεκτή από το Βρετανικό Ινστιτούτο Φωνογραφίας, όμως η τελική απάντηση θα δίνονταν από το Υπουργείο Επιχειρήσεων και Εμπορίου, και πιο συγκεκριμένα από το τμήμα Κουλτούρας, Μέσων και Αθλητισμού. Η τότε υπουργός και νυν αρχηγός των Συντηρητικών στην Αγγλία, Χάμις Μπάντενοχ, αρνήθηκε τελικά να δώσει την επιχορήγηση στους Kneecap, καθώς όπως είχε δηλώσει: «Δεν γίνεται να δοθούν αυτά τα χρήματα σε κάποιους που δεν θέλουν να είναι μέρος της Μεγάλης Βρετανίας». Οι Kneecap κινήθηκαν νομικά και τελικά δικαιώθηκαν, λαμβάνοντας το ποσό των 14.250 λιρών, το οποίο δόθηκε σε φιλανθρωπίες.

 

Το live των Kneecap στο Μπρίστολ

Φτάσαμε από τους πρώτους στο SWX, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης του Μπρίστολ, αφού πρώτα καθίσαμε για μια καθιερωμένη IPA μπίρα σε μια από τις pub κοντά στο venue. Φτάνοντας στον χώρο, υπήρχαν λίγα άτομα, όμως το μέρος ξεχείλιζε ήδη με κεφάτη διάθεση και ενέργεια. Στις γωνιές του venue έβλεπες πηγαδάκια με κόσμο να πίνουν Guiness και να συζητούν. Στους περισσότερους διέκρινες τα χαρακτηριστικά πράσινα χρώματα της Ιρλανδιας είτε σε tees, είτε σε ποδοσφαιρικές εμφανίσεις, είτε σε κασκόλ ή ακόμα και στις μπαλακλάβες - σήμα κατατεθέν του crew. Το μέρος δεν άργησε να γεμίσει ασφυκτικά. Σύμφωνα με ντόπιους που βρέθηκαν δίπλα μου, ήταν η πρώτη φορά που το SWX ήταν κατάμεστο για ένα live.

Όσο η ώρα περνούσε, ο κόσμος ζητούσε επιτακτικά τους Kneecap στη σκηνή. Το gig άνοιξε από την Gemma Dunleavy, η οποία έκανε το support παίζοντας για περίπου μισή ώρα κάτι ανάμεσα σε χιπ χοπ και ποπ. Όταν ο Dj Provai εμφανίστηκε ξαφνικά στη σκηνή βάζοντας το «3CAG», επικράτησε πανικός στο κοινό, σε μια ατμόσφαιρα με χαμηλωμένα φώτα και με το σήμα του συγκροτήματος να ξεχωρίζει πίσω του. Μετά από λίγο, οι Móglaí Bap και Mo Chara έσκασαν στη σκηνή και το live ξεκίνησε εκρηκτικά.

Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που έπαιζαν στο Μπρίστολ. Η πρώτη τους εμφάνιση ήταν στο κλαμπ Exchange, ένα πολύ μικρότερο venue. Το setlist τους είχε λίγο απ’ όλα, ξεκινώντας από τα γνωστότερα κομμάτια τους όπως το «Better Way to Live» στο οποίο και ζήτησαν από το κοινό να συμμετέχει τραγουδώντας τους στίχους που αναγράφονταν σε video wall.

Στα live των Kneecap ο πολιτικός στίχος και οι πολτικές αναφορές δίνουν και παίρνουν. Όπως ήταν φυσικό, έγιναν αρκετές και στο Μπρίστολ, ειδικότερα με το «Get the Brits Out», το οποίο θυμίζει σαν μελωδία το intro του δελτίου ειδήσεων του BBC. Τα mosh pit μετά από το 3ο - 4ο τραγούδι ήταν πλέον must για τους παρευρισκόμενους – η αλήθεια είναι πως η μουσική των Ιρλανδών είναι απολύτως ταιριαστή με το συγκεκριμένο «χορευτικό». Το έναυσμα δόθηκε με το τραγούδι «Sick in the Head».

 

Ως παρατηρητής μπορώ να πω ότι ο Mo Chara είναι πολύ δυνατός MC, με το ταλέντο του στο mic και στη σκηνή να είναι ανεξάντλητο. Δίνει τα punchlines του με ξεχωριστό τρόπο και μένει μακριά από antics. Είναι ο πιο σοβαρός από τους τρεις και σε όλο το live έχει κουμπωμένο το άνορακ μπουφάν του μέχρι τον λαιμό. Ο Móglaí Bap έχει εντελώς διαφορετικό στιλ. Είναι αυτός που δίνει έναν άλλον χαρακτήρα στο συγκρότημα, του τύπου «δεν πρέπει να ξεχνάμε πώς βρεθήκαμε εδώ, γιατί ακόμα θυμόμαστε πώς να περνάμε καλά». Ο Dj Provai, με τη χαρακτηριστική μπαλακλάβα στα χρώματα της Ιρλανδίας, έχει το δικό του κοινό και οι ήχοι από την κονσόλα του δίνουν τρομερή ενέργεια. Στη μέση της εμφάνισής τους, εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι πραγματοποίησαν μια παύση για να «βρουν την ανάσα τους». Δεν έχασαν την ευκαιρία να αναφερθούν στην Τέιλορ Σουίφτ και στο ότι τους καβαλάει σε όλα τα charts. «Όλος ο κόσμος είναι στα πόδια της αλλά ας αφήσει την Ιρλανδία, εκεί είναι τα δικά μας μέρη» είπε ο Móglaí Bap. Το γκρουπ έκλεισε την εμφάνισή του με το πλέον αναγνωρίσιμο κομμάτι τους «H.O.O.D», στο οποίο επικράτησε και πανικός στο venue.

Το live των Kneecap στο Μπρίστολ ήταν ομολογουμένως μια ξεχωριστή εμπειρία. Δεν ήταν μόνο η μουσική τους, η οποία σίγουρα έχει χαρακτήρα, αλλά και το ότι αυτά τα παιδιά από το Μπέλφαστ χοροπηδάνε από ταμπού σε ταμπού με άνεση και τεράστια επιτυχία. Πολλοί τους κολλάνε τον χαρακτηρισμό Anti - Brit, όμως η σολντ άουτ τουρνέ τους στην Αγγλία, γεμίζοντας τους συναυλιακούς χώρους με άτομα από διαφορετικές ηλικίες, εθνικότητες και υπόβαθρα, μαρτυρά μια διαφορετική ιστορία για το controversy γύρω από το όνομά τους.

Πλέον ανανεώνουμε το ραντεβού μας στην Αθήνα, στο Rockwave Festival, στις 13 Ιουλίου.