Ειρήνη Σκυλακάκη

Πιάνω στα χέρια μου το νέο, δεύτερο άλμπουμ Before Dawn της Ειρήνης Σκυλακάκη, με την καθησυχαστική ευχαρίστηση ότι θα έχουμε μια όμορφη νύχτα μαζί του, όπως ένα καλό βιβλίο που περιμένεις να διαβάσεις, σε μέρος ασφαλές, με μικρά φώτα σκόρπια γύρω σου. Θα μπορούσε να λέγεται «Πριν το χάραμα: ιστορίες μιας καινούργιας μέρας».

● ● ● Η νεο-φολκ γυναικεία σκηνή, στην Ελλάδα και διεθνώς, έχει κερδίσει ένα λαμπερό αστεράκι με την Ειρήνη, που του αρέσει να κρύβεται πίσω από χρώματα, σύννεφα, αντικείμενα· είναι κι αυτό μέρος της γοητείας του. Και αυτά τα φολκ κορίτσια-ξωτικά θα ήταν ίσως απλώς ένας τρυφερός θόρυβος με ακουστικές κιθάρες και άρπες, αν δεν είχαν και κάποιες ιστορίες να πούνε. Εκεί κρύβουν τη μαγεία τους. Ψιθυρίζουν περιπέτειες που σου θυμίζουν οικείες στιγμές, φράσεις που τις έχεις πει, τις έχεις γράψει βιαστικά σε μπλοκάκια κι έχεις φύγει.

● ● ● Η αφηγηματική τρυφερότητα της Ειρήνης Σκυλακάκη είναι το πιο όμορφο συστατικό σε αυτό το άλμπουμ. Το ανοίγεις και μοιάζει με ένα μουσικό κουτί – με ένα χαλασμένο γρανάζι. Αρχίζει να γυρίζει και σε κάθε κύκλο κάνει ένα μικρό τακ –ή αχ– ή μια λέξη που τραγουδιέται σαν ψίθυρος ή λίγο πιο θυμωμένα και κάπως ντροπαλά. Είναι σαν τις ιστορίες στα blues: ακούστε να σας πω τι έπαθα, ω ναι, ο άθλιος με πούλησε, αγαπιόμασταν, τρέχαμε στις ταράτσες ευτυχισμένοι, και τώρα να, είμαι μόνη και παρακαλώ τη γιατρίνα μου, έι δώσ’ μου ένα χάπι (πανικοβάλ;) κι αυτή δεν μου το δίνει.

● ● ● Η Ειρήνη με την κιθάρα της είναι μία slowhand μελωδός. Άφαντη στο εξώφυλλο, καμία φωτογραφία, ένα ίχνος της μόνο παντού (ακόμα και στα μονοχρωματικά lyric videos των τραγουδιών δεν φαίνεται παρά μόνο η ανάγλυφη σκιά της), μένει στο ασφαλές της ημίφως και χρησιμοποιεί λέξεις, άλλοτε παιδικές, άλλοτε σκληρές, άλλοτε τολμηρές, ριμάρει το stars με το scars, το alone με το in my skin and my bone για να διαγράψει τους μουσικούς της (θεραπευτικά ολοστρόγγυλους) κύκλους. Τσιμπημένες κιθάρες με ζεστό βάθος, συριστικά σύμφωνα που ακούγονται ανεπαίσθητα μέσα στην ησυχία στα χαμηλώματα, και μετά σαν να ορμάει ο ήλιος στα τραγούδια, χρησιμοποιεί μελωδίες, σφυρίγματα, φιλιά βότκα-λεμόνι, ανοίγει τα παράθυρα κι ένα country βιολί πετάει on the road.

● ● ● Η Ειρήνη είναι ένα ανεξάρτητο πνεύμα που απλώνει γρήγορα και τρυφερά τα χρώματά του σαν ακουαρέλα επάνω σε καλό, πορώδες χαρτί κανσόν, όπως στο artwork του Before Dawn. Η Rickie Lee Jones θα την άκουγε χαμογελώντας για την παρακαταθήκη.

● ● ● Η ίδια, το περασμένο Σαββατοκύριακο, μας οδήγησε βήμα-βήμα ανάμεσα στα 12 καινούργια τραγούδια του άλμπουμ της. Διαβάστε, ακούγοντάς τα παράλληλα.

1) Dawn Είναι το «intro» του άλμπουμ. Διαρκεί λίγο παραπάνω από ένα λεπτό και νομίζω πως λειτουργεί όπως οι εισαγωγές στα κείμενα, συνοψίζοντας αυτά που θα ακολουθήσουν και δημιουργώντας ατμόσφαιρα. Η φωνή γράφτηκε κάτω από ένα πιάνο μετά από προτροπή του παραγωγού και του ηχολήπτη μου, προκειμένου να δημιουργηθεί με φυσικό τρόπο το εφέ του βάθους.

2) Absence Ηχογραφήθηκε κατά ένα μεγάλο ποσοστό live για να διατηρήσει αυτό το «raw» στοιχείο των στίχων του και στη μουσική του. Θα έλεγα πως είναι ένα τραγούδι προσμονής, αγωνίας και ανυπομονησίας. Μία δυναμική έκκληση για απαντήσεις.

3) Rooftop Είναι μια συμβολική λέξη στο τραγούδι αυτό αλλά λειτουργεί και σαν εικόνα. Συμβολίζει το πιο υψηλό συναίσθημα, την αγάπη. Η εικόνα δείχνει δυο ανθρώπους αγκαλιασμένους μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο, σε μια ταράτσα.

4) Tonight. Ίσως το πιο «ψυχοθεραπευτικό» τραγούδι μου. Από τις φορές που ο στίχος και η μελωδία έτρεχαν πιο γρήγορα από τη λογική και τη σκέψη. Η ανάγκη για ένα δύσκολο τέλος και μια καινούργια αισιόδοξη αρχή.

5) Clock «And the ladies kept walking and those big men talking and the kids just hopping along». Αυτό το τραγούδι είναι αρκετά «αγγλικό, μιας και περιγράφει τον τρόπο που βίωνα το πέρασμα του χρόνου παρατηρώντας έναν πολυσύχναστο δρόμο του Λονδίνου όπου εμένα τα χρόνια που σπούδαζα εκεί.

6) Circles Το «Wonderful Tonight» του Eric Clapton είναι από τα πρώτα τραγούδια που θέλησα «να βγάλω» στην κιθάρα. Οι συγχορδίες του couple του ήταν αρκετά σύνθετες για αρχάριο αλλά μόλις τις κατάφερα άρχισα να τις παίζω ασταμάτητα. Πειραματιζόμενη με τις συγχορδίες αυτές σε διαφορετική σειρά, διαφορετικό άρπισμα και κάποιες διαφορετικές νότες προέκυψε μια κάπως κυκλική αλληλουχία συγχορδιών που ταίριαζε απόλυτα με τους κύκλους που κάνουμε κάποιες φορές στη ζωή.

7) Tame my mind Τα παιχνίδια του έρωτα και το παράπονο του να μην παίρνεις ακριβώς αυτό που θες.

8) Wheels «The doctor says I’m really not that well and she’s unwilling to give me a pill». Μια περιπαικτική περιγραφή του σύγχρονου έρωτα.

9) Haunted Jail Αυτό το τραγούδι γράφτηκε πρόσφατα και μπήκε στο άλμπουμ με συνοπτικές διαδικασίες! Είχαν ηχογραφηθεί όλα τα τραγούδια και μας πίεζε ο χρόνος αλλά ήταν μάλλον «meant to be»!

10) Vodka lemon kisses Ένα χαρούμενο τραγούδι που εκφράζει τον ενθουσιασμό στο ξεκίνημα μιας σχέσης, όταν η ζωή είναι γεμάτη μελωδίες και μουσική.

11) Should I go? Γράφοντας αυτό το τραγούδι πράγματι «a candle was burning on the floor». Ο Μιχάλης Καλκάνης αυτοσχεδίαζε στο πιάνο σβήνοντας τα φώτα ενώ ο Ευριπίδης Ζεμενίδης κατάφερε να διαμορφώσει την ατμόσφαιρα του τραγουδιού γεμίζοντας ποτήρια κρασιού με νερό και κουρδίζοντάς τα – «Magic glasses» - magic moments.

12) It will be ok Ο επίλογος. Ένα τραγούδι που έγραψα προσπαθώντας να γλυκάνω έναν αγαπημένο μου άνθρωπο σε μια στιγμή μεγάλης πικρίας. Με την ευχή να φύγει πια η νύχτα και να αρχίσει το ξημέρωμα.