Lou Reed: 40 χρόνια από το επιδραστικό άλμπουμ «Blue Mask»

Το “Blue Mask”, που ηχογραφήθηκε τον Οκτώβριο του 1981 και κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1982, ήταν το 11ο σόλο στούντιο άλμπουμ του Lou Reed με έντονα αυτοβιογραφικά και αυτοκριτικά στοιχεία. Το κομμάτι “My House” μιλούσε για τον θάνατο της μητέρας του και το “The Heroine” γι’ αυτό που λέει ο τίτλος. Κιθαρίστας ήταν ο Robert Quine που αντίθετα από τον Lou Reed δεν ξέφυγε ποτέ από την ηρωίνη: το 2004 βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 61 ετών.

Τόσο ο Reed όσο και ο Quine -ο οποίος συνεργάστηκε με τον Richard Hell και τους Voidoids, τον Brian Eno, τον Ikue Mori, τον Marc Ribot, τη Marianne Faithfull (στο “Strange Weather”), τον Tom Waits- βρίσκονται στη λίστα των κορυφαίων 100 κιθαριστών του Rolling Stone. Ο Fernando Saunders παίζει μπάσο και προσθέτει back vocals (κυρίως, ένα ρεφρέν φαλτσέτο στο “Heavenly Arms”) ενώ στα ντραμς είναι ο Doane Perry, ο οποίος αργότερα έπαιξε με τους Jethro Tull.

Το εξώφυλλο του άλμπουμ σχεδίασε η τότε σύζυγος του Reed, Sylvia Μοrales, η οποία του ενέπνευσε το κομμάτι “Heavenly Arms”: μια μπλε εκδοχή μιας φωτογραφίας του Mick Rock από το εξώφυλλο του “Transformer” του 1972.

Το “Blue Mask” θεωρήθηκε ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 1982 και συνέχεια της καλύτερης στιγμής των Velvet Underground, της μπάντας που, όπως έγραφε ο Lester Bangs, είχe επινοήσει τα seventies. Ο Robert Christgau έγραψε στη Village Voice ότι ο Lou Reed ακουγόταν ποιητικός και στοχαστικός σαν τον Allen Ginsberg (η επιρροή ήταν φανερή ήδη από το «Coney Island Baby» του 1975) και ταυτοχρόνως «χαρούμενος που είναι ζωντανός», αλλά ο βρετανός μουσικοκριτικός Barney Hoskyns επέκρινε το άλμπουμ για την «ψυχρή αυτο-ικανοποίηση» αναφερόμενος στο ότι ο Reed υπαινισσόταν το τέλος της εποχής των ναρκωτικών και την αρχή μιας εποχής σύνεσης. Έτσι κι αλλιώς, το “Blue Mask” ξανάφερε τον Reed στον χώρο του punk και new/no wave και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους τρεις καλύτερους δίσκους του: οι άλλοι δύο είναι το “Transformer” και το “Street Hassle”. Ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του “Blue Mask”, στην εκπομπή “Sounds” ο Lou Reed διαπίστωσε με φρίκη ότι ο δημοσιογράφος που του έπαιρνε συνέντευξη δεν είχε καν ακούσει τον δίσκο.