Irene Skylakaki: Τα σουβενίρ μου είναι τα τραγούδια μου

Θα είναι μια ατμοσφαιρική βραδιά στην καρδιά της Αθήνας, γεμάτη μελωδίες, εκφραστικότητα, ενέργεια, αλληλεπίδραση. Στη σκηνή η Irene Skylakaki με τους αγαπημένους συνεργάτες της, στον αθηναϊκό καλοκαιρινό ουρανό αστέρια, στα αυτιά μας τραγούδια που μας έχουν αγγίξει.

Την Παρασκευή 11 Ιουνίου στη σκηνή του Κήπου του Μεγάρου θα ακουστούν για πρώτη φορά ζωντανά τα νέα σας τραγούδια. Τι περιμένετε από αυτή τη βραδιά;
Ποτέ δεν ξέρω τι ακριβώς να περιμένω από μία συναυλία και αυτή νομίζω πως είναι η μαγεία του να παίζεις live – τίποτα δεν είναι προαποφασισμένο. Είναι μια διαδικασία αλληλεπίδρασης με τον κόσμο που παρακολουθεί και μεταξύ των μουσικών που βρίσκονται πάνω στην σκηνή. Το σίγουρο είναι πως έχουμε προετοιμαστεί καλά και έχουμε περάσει πολύ ωραία στις πρόβες – κάτι που μας είχε λείψει αφάνταστα όλο αυτό το διάστημα, και έχουμε πάρα πολλή ενέργεια να απεγκλωβίσουμε και να μοιραστούμε με τον κόσμο!

Τι σας έδωσε το έναυσμα για τη δημιουργία του «Souvenir»; Υπάρχει κάποια κεντρική ιδέα που το διατρέχει;
Με το που κυκλοφορεί ένας δίσκος μου νιώθω μια φυσική ανάγκη να αρχίσω να γράφω. Αφού λοιπόν ολοκληρώθηκε το «Matterless» χωρίς να υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο πλάνο έγραψα τα περισσότερα τραγούδια του «Souvenir». Η τραγουδοποιία είναι ένας θεμελιώδης άξονας στη ζωή μου και όταν δεν γράφω για μεγάλα διαστήματα νιώθω πολύ άβολα. Νομίζω πως τα τραγούδια του «Souvenir» συνδέονται από μία σχετική ομοιογένεια στον ήχο.

Κρατάτε σουβενίρ στη ζωή σας; Αν ναι, ποιο έχει μεγαλύτερη σημασία για εσάς;
Δεν συνδέομαι πολύ με «υλικά» σουβενίρ – αμφιβάλλω αν έχω κρατήσει οτιδήποτε από το παρελθόν για συναισθηματικούς λόγους. Τα σουβενίρ μου είναι τα τραγούδια μου, μου θυμίζουν με μεγάλη ακρίβεια και ένταση συναισθήματα και στιγμές του παρελθόντος που πιθανότατα θα έσβηναν αν είχαν αποθηκευτεί αποκλειστικά ως σκέψεις στο μυαλό μου.

Πώς φτιάχνετε τη λίστα με τα τραγούδια σας για τα live;
Πλέον έχω αρκετά εκτενή δισκογραφία ώστε να μπορώ να επιλέγω τα τραγούδια των δίσκων μου με τα οποία ταυτίζομαι σήμερα. Μου αρέσει να υπάρχουν δυναμικές στα live – πάντα σπάμε το πρόγραμμα σε full band, ακουστικά και σόλο μέρη. Όλα έχουν την δύναμη και την αξία τους. Πάντα μου αρέσει να έχω και κάποια διασκευή στη λίστα μου!

Ποιο είναι το καλύτερο live που έχετε ζήσει ως δημιουργός και ως θεατής;
Νομίζω πως την πρώτη φορά που έπαιξα στην αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Παύλου στα Pepper Church Sessions βίωσα κάποιου είδους μετάβαση μέσα μου. Mια πρωτοφανή, βαθιά, εσωτερική διαύγεια και μια πρωτόγνωρη σύνδεση με το κοινό. Ως θεατής δεν θα ξεχάσω ποτέ την απλότητα και τη μαγεία του Damien Jurado επί σκηνής.

Τι κάνατε κατά τη διάρκεια του lockdown; Αποκτήσατε νέα χόμπι ή νέες ικανότητες; Με τι ασχολείστε τώρα;
Δεν απέκτησα καμία νέα ικανότητα και δεν ξεκίνησα κάποιο νέο χόμπι. Αξιοποίησα αυτή την παύση εστιάζοντας περισσότερο στην προσωπική μου ζωή και εμβαθύνοντας στις σχέσεις μου με τους κοντινούς μου ανθρώπους.

Σε τι στάδιο βρίσκεται το «HYDRA»; Πώς είναι να συνεργάζεσαι με έναν παραγωγό σαν τον Danton Supple;
Το «HYDRA» έχει ολοκληρωθεί και το πρώτο single μας με τίτλο «David’s Hands» έχει ήδη κυκλοφορήσει. Είχαμε την τιμή να παιχτεί σε δύο σταθμούς του BBC Radio και στην εκπομπή του frontman των Elbow Guy Garvey, ο οποίος μίλησε με πολύ θερμά λόγια για το ντεμπούτο single μας. Η συνεργασία μου με τον Danton Supple είναι από τα πιο πολύτιμα δώρα που μου έχει κάνει η μουσική. Ο Danton είναι ένας απίστευτα προσγειωμένος μουσικός παραγωγός ο οποίος έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως Brian Eno ή η Patti Smith και έχει πάρει βραβείο Grammy – κάτι που έμαθα φέτος ενώ συνεργαζόμαστε από το 2015. Το ότι αυτός ο άνθρωπος συνεργάζεται με εμένα επί ίσοις όροις, και βρίσκει έμπνευση στους στίχους και τις μελωδίες μου στον βαθμό που βάζει για πρώτη φορά το όνομά του ως συνδημιουργό στο άλμπουμ μας «HYDRA», τονώνει τον αυτοσεβασμό μου ως καλλιτέχνη, ο οποίος πλήττεται σταθερά από τους κανόνες και τους όρους της μουσικής βιομηχανίας – στο περιθώριο της οποίας εδρεύει η μουσική μου.

Υπάρχει κάποιο άλμπουμ που μπορείτε να πείτε ότι σας άλλαξε τη ζωή;
Θυμάμαι ακόμα τη «λαιμαργία» με την οποία άκουγα ξανά και ξανά το «First Impressions of Earth» των Strokes όταν πήγαινα σχολείο.

Ποιος δίσκος είναι στα ακουστικά σας αυτή τη στιγμή;
Ο τελευταίος δίσκος με τον οποίο κόλλησα ήταν το «Covers» της Marika Hackman.

Ποιος από τους μουσικούς που έχετε συναντήσει σας εξέπληξε περισσότερο, και γιατί;
Οι μουσικοί με τους οποίους συνεργάζομαι τα τελευταία δέκα χρόνια, ο Χρήστος Πετεβής (βιολί) και ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος (πλήκτρα και live παραγωγή) με εκπλήσσουν καθημερινά με την συγκινητική τους αφοσίωση στο επάγγελμά μας και το εξωφρενικό ταλέντο τους. Είναι οι ήρωές μου.

Πώς ορίζετε την επιτυχία; 
Νομίζω πως επιτυχία είναι να μη σε νοιάζει η επιτυχία. Να αντλείς ικανοποίηση από τη δημιουργία και να τη μοιράζεσαι χωρίς απώτερο σκοπό. Είναι κάτι σαν την αγάπη, όταν είναι αληθινή είναι και ανιδιοτελής και έχει την δύναμη να τα αλλάξει όλα.

Με ποια σημεία της Αθήνας νιώθετε να είστε πιο συνδεδεμένη;
Αυτή την εποχή ανακαλύπτω την Κυψέλη και νιώθω ήδη μία σύνδεση με αυτήν την περιοχή. Η αίσθηση γειτονιάς και η πολυπολιτισμικότητά της με γοητεύουν ιδιαίτερα, και νιώθω μια οικειότητα περπατώντας στους δρόμους της.

Υπήρξαν φωνές που άλλαξαν τον τρόπο σκέψη σας; Αν ναι, ποιες και γιατί;
Ένας αγαπημένος μου άνθρωπος και καλλιτέχνις συζητώντας για τη μουσική μου είχε πει πριν από χρόνια πως «η πόρτα ανοίγει προς τα μέσα». Δεν έχω ακούσει κάτι ωραιότερο.

Τι κάνετε για να «φορτίσετε» τις δημιουργικές σας μπαταρίες;
Ακούω μουσική, βλέπω ταινίες.

Τι έχει αλλάξει για εσάς από το πρώτο σας single, «In The Light»;
Έχουν μεσολαβήσει 9 χρόνια, 5 δίσκοι, μια μικρή ζωή. Το μόνο που δεν έχει αλλάξει είναι η όρεξή μου για δημιουργία.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε, σαν τραγουδοποιός;
Για εμένα η τραγουδοποιία είναι πλέον μια τέχνη η οποία απαιτεί εξάσκηση και μόνιμη τριβή. Τα πρώτα τραγούδια που έγραψα στα δεκατρία μου ήρθαν τελείως αβίαστα, αλλά όταν πλέον έφτασα είκοσι χρονών και εξάντλησα τα τραγούδια αυτού του είδους, κατάλαβα πως αν θέλω να ασχοληθώ μακροπρόθεσμα με αυτήν την τέχνη πρέπει να αλλάξω την προσέγγισή μου. Και αυτή η αλλαγή ήταν μια μεγάλη πρόκληση. Ένα πολύ χρήσιμο βιβλίο το οποίο με βοήθησε προς αυτήν την κατεύθυνση λέγεται «The War of Art» - Steven Pressfield. Ο Pressfield περιγράφει με τον όρο «αντίσταση» το μεγαλύτερο πρόβλημα των καλλιτεχνών, το οποίο δεν είναι άλλο από την έλλειψη καθημερινής ενασχόλησης και «ωραρίου εργασίας» όπως λέει και ο Σαββόπουλος στο τραγούδι του «Νέο Κύμα»: «Τι να σας πω, είναι τρελό, μα έβαλα ωράριο εργασίας, όπως κάνουν όλοι οι συνάδελφοι με πείρα συγγνώμη που τους αποπήρα». Το άλλο μέρος της πρόκλησης –και ίσως το δυσκολότερο– είναι ότι ακόμα και αν γράφεις καθημερινά τραγούδια, τηρείς το «ωράριο εργασίας» και δίνεις όλη την ψυχή σου για να δημιουργήσεις τα καλύτερα τραγούδια που μπορείς να γράψεις, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι τα τραγούδια αυτά θα βρουν ανταπόκριση και ότι θα ανταμειφθείς για αυτή σου την προσπάθεια. Το να συνεχίζεις με αυτό το δεδομένο είναι μια μόνιμη πρόκληση για τους τραγουδοποιούς.

Τι ετοιμάζετε αυτή την εποχή; Τι να περιμένουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα;
Την κυκλοφορία του δίσκου «HYDRA» το φθινόπωρο.

---

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τη συναυλία της Irene Skylakaki στον Κήπο του Μεγάρου στο City Guide της Athens Voice