Martin Birch 1948-2020: Τεράστια απώλεια, τεράστιες οι αναμνήσεις

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών ο παραγωγός που με τη δουλειά και την τέχνη του, έφτιαξε δίσκους αριστουργήματα. Ο γεννημένος στο Surrey, Martin Birch, που το όνομά του έγινε συνώνυμο με τη μουσική των Deep Purple, Black Sabbath και Iron Maiden.

Είχε ξεκινήσει την καριέρα του σαν μηχανικός ήχους δουλεύοντας με τους Jeff Beck, Fleetwood Mac και Deep Purple σε ιστορικά άλμπουμ όπως «Then Play On», «Kiln House» και «Bare Trees» (και τα τρία των Fleetwood Mac) κι από το 1969 βρίσκουμε το όνομά του σε ιστορικά άλμπουμ των Τιτανοτεράστιων όπως «Concerto for Group and Orchestra», «Deep Purple in Rock», «Fireball», «Machine Head», «Made in Japan», «Who Do We Think We Are», «Burn», «Stormbringer», «Come Taste the Band», «Made in Europe» και «Last Concert in Japan». Ήταν μέλος της μεγάλης οικογένειας των Deep Purple, με τους fans να αναγνωρίζουν τη συμβολή του στην ιστορία του συγκροτήματος.

Η γνωριμία του με τον Ritchie Blackmore, τον φέρνει να συνεργάζεται και με τους Rainbow σε άλμπουμ σταθμούς όπως «Ritchie Blackmore's Rainbow», «Rising», On Stage», «Long Live Rock 'n' Roll» και «Finyl Vinyl», είτε σαν παραγωγός είτε σαν ηχολήπτης. Ο Ronnie James Dio τον πήρε μαζί του στα άλμπουμ των Black Sabbath, «Heaven and Hell» και «Mob Rules», ενώ δούλεψε και με τους Whitesnake στα άλμπουμ που έφτιαξαν την καριέρα τους «Snakebite», «Trouble», «Live at Hammersmith», «Lovehunter», «Ready an' Willing», «Live... in the Heart of the City», «Come an' Get It», «Saints & Sinners» και «Slide It In». Το 1981 τον βρίσκουμε να κάνει παραγωγή στο δεύτερο άλμπουμ των Iron Maiden, «Killers» κι από εκεί και πέρα να συνεργάζεται μαζί τους σε άλλα οκτώ άλμπουμ με τελευταίο το «Fear of the Dark» που ήταν το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο δούλεψε.

Ατελείωτη είναι η λίστα των συνεργασιών του σε άλμπουμ των Toad, Peter Green, Flash, Roger Glover, Gary Moore, Faces, Groundhogs, Cozy Powell, Michael Schenker Group, σε δύο προσωπικά του Jon Lord αλλά και στο μοναδικό των Paice Ashton Lord με τίτλο «Malice in Wonderland». Και οι Blue Oyster Cult πήραν κάτι από το υψηλό επίπεδο δουλειάς του, δουλεύοντας μαζί τους στα άλμπουμ «Cultösaurus Erectus» και «Fire of Unknown Origin», όπως και οι Wishbone Ash στα «Wishbone Ash», «Pilgrimage» και στο αριστουργηματικό «Argus».

Μπορεί η παραπάνω απαρίθμηση των τίτλων να κουράζει τους νεότερους αναγνώστες, αλλά το όνομά του για εμάς που μεγαλώσαμε μαζί με αυτά τα τραγούδια ήταν συνώνυμο των συγκροτημάτων. Τον αισθανόμαστε σαν να είναι μέλος τους και κυρίως θαυμάζαμε τη δουλειά του μέσα από τα μεγάλα αυτά άλμπουμ που έκτισαν το rock των δεκαετιών 1970 και 1980. Η ανακοίνωση του θανάτου του, έγινε από τον David Coverdale, μέσα από μια πολύ συγκινητική ανάρτηση.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε αρχικά στο rockmachine.gr