Το Progressive ζει;

Από τότε που το πανκ πυροβόλησε το progressive με μια σφαίρα στο κεφάλι έχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια. Παρά τον σοβαρό τραυματισμό του, όμως, κατόρθωσε να επιζήσει, αν και τα φέρνει δύσκολα βόλτα μιας και υπήρξε για χρόνια ένας μουσικός παρίας. Κι όπως συμβαίνει πάντα, τα πράγματα κάνουν κύκλους κι αυτό που θεωρούμε τελειωμένο, μια μέρα εμφανίζεται και πάλι μπροστά μας σαν ένας παλιός φίλος, έστω και «πάνω σ’ ένα δεκανίκι».

Τα τελευταία χρόνια πέφτω συχνά πάνω σε δίσκους που –με τον ένα ή τον άλλο τρόπο– έχουν σχέση με το progressive και σε μένα, που μεγάλωσα μ’ αυτό, φαίνεται πολύ λογικό καθώς τότε κυκλοφόρησαν μερικά πραγματικά σπουδαία άλμπουμ. Οι νεότερες γενιές τα ανακαλύπτουν και πάλι και δέχονται επιδράσεις απ’ αυτά.

Focus - Focus 11
Οι παλαίμαχοι Ολλανδοί του είδους, που δημιούργησε ο κιμπορντίστας και φλαουτίστας Thijs Van Leer κι από τότε τους έχει διαλύσει και επαναλειτουργήσει πολλές φορές, συνεχίζουν να υπηρετούν το είδος σαν να μην πέρασε μια μέρα. Πριν από μερικά χρόνια η Nike χρησιμοποίησε το θρυλικό τους σινγκλ «Hocus Pocus» σε μια διαφημιστική καμπάνια κι έτσι επανήλθαν στην επικαιρότητα και τους έμαθαν και οι νεότερες γενιές. Στο 11ο άλμπουμ της 50χρονης ιστορίας τους χρησιμοποιούν αυτούσια την αισθητική φόρμα του progressive, κάθε κομμάτι μάς διακτινίζει όλο και πιο βαθιά στα 70s, κάνουν κι ένα ψιλοφλερτάκι με την τζαζ, φλάουτο και όργανο χρωματίζουν τον ήχο τους.  Φολκ, ψυχεδέλεια και progressive δημιουργούν ένα γνώριμο πλαίσιο και οι νοσταλγοί του είδους, ακόμη κι αν δεν ενθουσιαστούν, σίγουρα θα περάσουν ευχάριστα.

---

Automaton - Ταλώς
Πολύ πριν από τους Τρανσφόρμερς η ελληνική μυθολογία δημιούργησε ένα τεράστιο μεταλλικό «ρομπότ» που προστάτευε την Κρήτη. Ο Ταλώς γίνεται η αφορμή για ένα κόνσεπτ άλμπουμ σκληρού ροκ με πολλά progressive υλικά και με την αναπάντεχη συμμετοχή του Ψαραντώνη να κάνει την έκπληξη (αν και είναι ήδη «υιοθετημένος» από τη ροκ κοινότητα). Χρόνια τώρα το heavy metal και το progressive κοιμούνται συχνά στο ίδιο κρεβάτι, μόνο που αυτή η συνεύρεση άλλες φορές γεννάει αριστουργήματα και άλλες τέρατα. Οι Automaton έχουν την αίσθηση του μέτρου, κάνουν προσεκτικά βήματα στις δοσολογίες, η φόρμα βέβαια τους παρασέρνει στη γνωστή εσωστρέφεια και οι μελωδίες μένουν, σε κάποιες περιπτώσεις, αδύναμες όπως και η αποτελεσματική ανάπτυξη συνθέσεων που διαρκούν περί τα 10΄. Όμως η γενική αίσθηση είναι καλή και οι προοπτικές βελτίωσης φανερές.

---

Agusa - Ekstasis / Live in Rome

Οι σκανδιναβικές χώρες έχουν στήσει εδώ και χρόνια μια βιοτεχνία συγκροτημάτων που αντιγράφουν το παρελθόν στις διάφορες εκδοχές τους, από την ψυχεδέλεια και το garage ως τη φολκ και το progressive, κι επειδή συνήθως οι φιλοδοξίες τους παραμένουν σε ένα επίπεδο πιστού αντιγράφου, τα καταφέρνουν καλά. Οι Σουηδοί Agusa κοιτάνε προς το αγγλικό (κυρίως) φολκ progressive και με τον ήχο από φλάουτο και όργανο τον προσεγγίζουν πειστικά και αρκούντως ικανοποιητικά. Ως συνεπείς αντιγραφείς δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιήσουν όλα τα κλισέ του είδους και να μας μεταφέρουν στους χίπικους αγρούς ενός progressive μουσικού ταξιδιού μέσω μιας γνώριμης διαδρομής. Εδώ ηχογραφούν μια συναυλία τους στη Ρώμη τον Απρίλιο του ’18 –εξού και ένα διακριτικό άρωμα ταραντέλας εδώ κι εκεί– και τα 70s αναδύονται και πάλι μπροστά μας ολοζώντανα.

---

Topos - Methexis

Με 2 μεγάλης διάρκειας συνθέσεις που η κάθε μία θα καταλάμβανε όλη την πλευρά του δίσκου, αν ζούσαμε στη δεκαετία του ’70, ο Νικίτας Κίσσονας (που παίζει τα πάντα μόνος του εκτός από 2-3 σποραδικές συμμετοχές άλλων μουσικών) χάνεται στο πολυδιάστατο μουσικό σύμπαν του progressive χωρίς να έρχεται όμως η Μέθεξις. Οι 20λεπτες συνθέσεις του δυσκολεύονται στην εννοιολογική και αισθητική συνοχή, η αποσπασματικότητα εμποδίζει τη ροή, η συνέπεια, η καλή πρόθεση και η σεβαστική προσέγγιση δεν είναι αρκετά για να γοητεύσουν τον ακροατή.

---

Τους δίσκους αυτούς, μαζί με πολλή ακόμα καλή μουσική, μπορείτε να ακούτε κάθε Σάββατο & Κυριακή 18.00 με 20.00 στο Athens Voice Radio 102,5 στην εκπομπή του Μάκη Μηλάτου.