Γι’ αυτούς δεν θα μιλάμε αύριο, μιλάμε ήδη από σήμερα...
Η Σμαράγδα Αλεξανδρή δεν θέλει και δεν είναι ένα τυπικό κορίτσι. Πίσω από τη γλυκιά φωνή της κρύβεται μια υπέροχη αντάρτισσα που ετοιμάζεται να ανακαλύψει τον κόσμο. Και να τον κατακτήσει...
«Ω, ναι. Τέλειωσε το σχολείο. Επιτέλους. Όλοι τελευταία μέρα λυγάνε μεταξύ τους δακρυσμένοι “να μη χαθούμε τώρα, ε;; να βλεπόμαστε!”. Εγώ έβαλα γυαλιά ηλίου κι έφυγα κάνοντας κωλοδάχτυλα και με τα 2 χέρια. Δεν είναι ότι είμαι σνομπ, αλλά ειδικά η Γ΄ Λυκείου, που όλοι αφοσιώνονται σε 6 μαθήματα και οι καθηγητές προσπαθούν να συμβαδίζουν με τα φροντιστήρια, ήταν για μένα ένας χρόνος μέσα σε διανοητική έρημο. Έπαιρνα κάτι Νάσιοναλ Τζιογκράφικ από το γραφείο των καθηγητών, έστω να μαθαίνω τίποτα από μονή μου. Μπάνια μετράω ακόμη. Παγωτά όχι, δεν με συμφέρει.
Δεν έδωσα πανελλήνιες. Θέλω να σπουδάσω μουσική. Όχι συμβατικά. Γι’ αυτό θα φύγω για σπουδές έξω. Γι’ αυτό και σκοτώθηκα με τη μαμά μου, όταν της είπα ότι θα ασχοληθώ με τη μουσική. Μου είπε ότι θα πεθάνω στην ψάθα. Της απάντησα: θα πάω μόνη μου να πάρω μια ψάθινη αιώρα, θα πάω σε μια όμορφη παράλια κάπου στις Κυκλάδες, θα πάρω κι ένα μοχίτο, κι ας πεθάνω εκεί.
Μεγάλωσα στα Εξάρχεια κι όταν έφυγα για την Πάτρα στα 8 μου έκλαψα πολύ. Τώρα, που είναι ο καιρός να ξαναφύγω, νιώθω ότι θα μου λείψει λιγάκι η επαρχία που το παίζει πρωτεύουσα. Έχω λατρεία για την Αθήνα. Εκεί που όλοι βλέπουν τσιμεντένιες ζούγκλες και μιζέρια, εγώ γοητεύομαι από τις αντιθέσεις. Δεν είναι ένα πράγμα. Είναι πολλά. Είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αττικής.
“Η νέα Monika”. Δεν μου αρέσει να με συγκρίνουν γενικά, αν αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι κάτι καινούργιο, ότι δεν έχω δική μου ταυτότητα. Αν εννοούν ότι είμαι πολλά υποσχόμενη κι ότι έχω βάθος κι επίπεδο, όπως η Monika, τότε με χαροποιεί ιδιαιτέρως.
Έχω πολλά περίεργα χόμπι. Μαζεύω χαρτόνια, καπάκια, παλιά χαρτονομίσματα, κάποια μέρα ίσως μου χρειαστούν σε ένα κολλάζ. Η ψύχωσή μου είναι βέβαια τα χρησιμοποιημένα εισιτήρια αστικής συγκοινωνίας, κάνω 4 χρόνια συλλογή με σκοπό να σπάσω το ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες στην κατηγορία των συλλογών, που είναι 200.000. Έχω 165.000 αυτή τη στιγμή. Είναι θέμα χρόνου.
Δεν θέλω να είμαι το τυπικό κορίτσι της ηλικίας μου. Καθαρά βιωματικά. Απλά βλέπεις τις ζωές της πλειοψηφίας των συνομήλικων και συγκρίνεις. Δεν το διαλέγεις, σε διαλέγει. Όπως οι γάτες. Που δεν τις διαλέγεις. Σε διαλέγουν. Έτσι, με το ζόρι».
Info: Η Sma Rag Da εμφανίζεται στις 5/7 στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής μαζί με τον Leon και στις 4/8 στο River Party στο Νεστόριο. Το ντεμπούτο άλμπουμ της θα κυκλοφορήσει από τη Mahayana Records.
Στον ρόλο του Ορφέα η Teresa Iervolino, της Ευρυδίκης η Μαρία Κοσοβίτσα και του Έρωτα η Μαριλένα Στριφτόμπολα. Συμμετέχει η Χορωδία Δωματίου Αθηνών υπό τη διεύθυνση του Αγαθάγγελου Γεωργακάτου
Η εθνομουσικολόγος Νικολέττα Δημητρίου μιλά στην ATHENS VOICE για τον «Κύπριο βιολάρη», το ερευνητικό έργο που κατέγραψε τις ζωές των τελευταίων παραδοσιακών μουσικών της Κύπρου
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
17°
