Ήχοι που κυλάνε από το ρεμπέτικο μέχρι το ροκ. Επιρροές από Βαλκάνια, Ήπειρο και παραδοσιακή μουσική με στίχο δυνατό, σα γροθιά. Το ομώνυμο άλμπουμ τους «Λάργκο», που κυκλοφόρησε τον προηγούμενο Απρίλιο, είναι μια υπόσχεση για τη συνέχεια.
Ο Κωσταντής Παπακωνσταντίνου −για τις συστάσεις ο γιος του Θανάση Παπακωνσταντίνου− μίλησε για τις δυσκολίες και τις ευκολίες που μπορεί να έχει ο μουσικός που ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι με το γονιό του, για την επανεμφάνιση της παραδοσιακής μουσικής σε ροκ σχήματα και τη δυσκολία των μουσικών να βιοποριστούν από το επάγγελμα τους.
Πώς προέκυψε το όνομα Λάργκο; Αν δεν κάνω λάθος, είναι τρόπος παιξίματος.
Είναι μουσικός όρος και σημαίνει αργά και με μεγαλείο. Εμείς βέβαια ούτε αργά ούτε με μεγαλείο παίζουμε. Μας άρεσε πολύ το πώς ακούγεται και ταιριάζει με το ηχόχρωμα μας, νομίζω. Επίσης μας βγάζει κάτι το κινηματογραφικό.
Ο ήχος σας έχει πολλά στοιχεία της παραδοσιακής μουσικής. Υπάρχει μια τάση σε αρκετά ροκ γκρουπ (Villagers of Ioannina City, One thousand Modes κ.ά) να βασίζουν τον ήχο τους στην παραδοσιακή μουσική ή απλά να αφήνουν εμφανή την επιρροή τους από αυτήν. Είναι μια μόδα, πιστεύεις, ή επιτέλους έχουμε ευρύτερη απενοχοποίηση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής;
Σίγουρα έχει γίνει και λίγο μόδα η όλη φάση αλλά, επειδή παίζω και σε ένα άλλο σχήμα (τους Γκτιντίκι) και εκεί παίζουμε καθαρά παραδοσιακά, βλέπω μια στροφή προς την παράδοση γενικά οπότε είμαι αισιόδοξος ότι είναι κάτι παραπάνω από μόδα. Ο χρόνος θα δείξει.
Το ελληνικό κοινό, πιστεύεις, ακούει προσεκτικά τον στίχο και τις ενορχηστρώσεις ή ακολουθεί τάσεις που ανά εποχή έχουν γκελ;
Νομίζω ότι ένα μεγάλο κομμάτι ακολουθεί τις διάφορες τάσεις αλλά έχω διαπιστώσει ότι δίνουν μεγάλη σημασία στον στίχο, πολύ μεγαλύτερη απ’ ότι στη μουσική γι' αυτό και μπάντες που γράφουν ορχηστρική μουσική είναι σχεδόν καταδικασμένες.
Πες μου για το γκρουπ. Πώς γνωριστήκατε; Από πότε παίζετε μαζί;
Το εγχείρημα ξεκίνησε το 2013 από εμένα και τον Τάσο Κοφοδήμο που είμαστε φίλοι από τα σχολικά μας χρόνια. Αρχίσαμε την αναζήτηση μουσικών και μαζί με ακόμη δύο φίλους, τον Χριστόφορο και τον Φίλιππο, κάπου στις αρχές του 2014 ξεκινήσαμε τις πρώτες πρόβες. Μέσα στην ίδια χρονιά είχαμε κάποιες ανακατατάξεις με τα μέλη του σχήματος και από πέρυσι παίζουμε πλέον με σταθερή σύνθεση.
Κάνει πιο δύσκολα ή πιο εύκολα τα πράγματα για έναν μουσικό να είναι ο γιος ενός εν ενεργεία καταξιωμένου μουσικού με κοινό κερδισμένο εδώ και χρόνια;
Υπάρχουν κάποιες ευκολίες που σε βοηθάνε να κάνεις ένα πιο δυναμικό ξεκίνημα και να απευθυνθείς σε ένα μεγαλύτερο ακροατήριο, να έχεις κάποιες ευκαιρίες που δεν έχουν άλλοι όταν πρωτοξεκινάνε αλλά αργά ή γρήγορα αυτό ξεφτίζει και πρέπει μόνος να αποδείξεις αν αξίζεις κάτι πραγματικά. Φέρνει και αρκετές δυσκολίες όμως. Κάποιοι έχουν μεγαλύτερες προσδοκίες από σένα και άλλοι είναι αρνητικά προκατειλημμένοι. Επίσης είναι κάπως βάρβαρο να μην ξέρεις αν οι μουσικές σου έχουν κάποια απήχηση επειδή τους αρέσει ή επειδή είσαι γιος κάποιου γνωστού καλλιτέχνη.
Είναι πολύ σύνηθες στις μέρες μας οι μουσικοί να έχουν και μια παράλληλη ή άλλη κύρια ενασχόληση καθαρά για λόγους βιοποριστικούς. Συμβαίνει στα περισσότερα νέα γκρουπ. Πόσο δύσκολο είναι σήμερα να τα παρατήσει κάποιος όλα για την τέχνη του και πόσο εις βάρος της τέχνης του βρίσκεις να είναι αυτό;
Πέρα από πολύ ελάχιστες περιπτώσεις είναι αδύνατον να τα παρατήσει όλα κάποιος για την τέχνη και να βιοπορίζεται μόνο από αυτή. Εξαιτίας αυτής της κατάστασης μπάντες διαλύονται ή έχουν πολύ αργή ανάπτυξη. Αν δεν ίσχυε αυτό, θα είχαμε ένα πολύ διαφορετικό τοπίο στο καλλιτεχνικό κομμάτι σήμερα. Παρ' όλα αυτά, αυτό υπάρχει από πάντα στην Ελλάδα και μουσικές έβγαιναν και θα βγαίνουν. Η μουσική στη χώρα μας θεωρείται χόμπι και όχι επάγγελμα. Σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που στηρίζουν τους καλλιτέχνες τους.
Η δουλειά σας πρωτοπαρουσιάστηκε πριν από μερικούς μήνες, αν δεν κάνω λάθος, άρα είναι ακόμα στην αρχή. Πες μου μερικά επόμενα βήματα και σχέδια που είτε έχετε δρομολογήσει είτε ονειρεύεστε.
Αρχικά θα ανοίξουμε το live του Θανάση στην Τεχνόπολη στις 14 Σεπτέμβρη. Επίσης είμαστε σε συνεννόηση να κάνουμε παρουσίαση δίσκου στην Αθήνα μέσα στο φθινόπωρο και κάποια ακόμη παιξίματα Θεσσαλονίκη και επαρχία. Αυτό που βάζουμε σαν στόχο είναι την άνοιξη να μπορέσουμε να κάνουμε μια μικρή περιοδεία και να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπέρνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
13°
