Η ασχήμια έγινε συνήθειά μας, τα καθημερινά μας αισθητικά βασανιστήρια είναι γεμάτα κακομούτσουνους που παράγουν ένα αντιαισθητικό νέφος, όπως τα σκουπίδια αέρια του θερμοκηπίου. Μια πνιγηρή ατμόσφαιρα γεμάτη «ελληνάρες», μαγκιές, τσιτάτα της συμφοράς, παραλογισμούς που προβάλλονται ως κανονικότητα, τρικυμίες του ποτηριού, χαρτοπόλεμο, βία του fb, «εξυπνάδες» του Τwitter, ένα τεράστιο κύμα ανικανότητας και αντιαισθητικής παρουσίας στο οποίο καλούμαστε να σερφάρουμε. Όμως κανείς δεν μπορεί να σερφάρει σε ένα κύμα από σκατά.
Υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, είναι «κρυφή», είναι «μικρή», αλλά έχει υπέροχα τοπία, δημιουργικούς ανθρώπους, αισθητική αξιοπρέπεια, χρώματα, ηθική και κυρίως ομορφιά. Μόνο σε αυτή την πραγματικότητα βρίσκω γαλήνη και χαρά, μπορώ να πάρω βαθιές ανάσες. Εκεί που την εξουσία την έχει η φαντασία...
The Boy - Έτοιμοι Ένα
Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης είναι μία από τις πιο σπουδαίες, ενδιαφέρουσες, δημιουργικές, πολυδιάστατες και ιδιαίτερες καλλιτεχνικές προσωπικότητες που δρουν αυτή τη στιγμή. Η μουσική του διαδρομή, οι ταινίες, οι πράξεις και οι ενέργειές του, τα γραπτά και τα σχόλιά του, η καλλιτεχνική του στάση υποδηλώνουν έναν εξαιρετικό δημιουργό. Το καινούργιο του άλμπουμ (το πρώτο από μία «δυλογία») το επιβεβαιώνει. Πιο ώριμο και ολοκληρωμένο από τα προηγούμενα, δουλεμένο στη λεπτομέρεια, με έμφαση στο μουσικό μέρος, με στιχουργία ποιητικού επιπέδου που σπάει κόκαλα και υπαινίσσεται έξοχα, με λυρισμό, ευαισθησία και με τον ίδιο στο πιάνο να αποδίδει θαυμάσια, με σινεφίλ αναφορές και με ήχο που βλέπει το όλον της μουσικής, ο The Boy δημιουργεί ένα δίσκο που τον ωθεί ένα βήμα μπροστά σε όλα τα επίπεδα. Ουσιαστική η συμβολή του «Κτήρια τη νύχτα» στο μουσικό μέρος και της «Δεσποινίς Τρίχρωμη» στα φωνητικά.
Φαίνεται πως τα τοπία της Ισλανδίας αλλά και η μουσική πραγματικότητα της χώρας προκαλεί και εμπνέει πολλούς μουσικούς από την Ευρώπη αλλά και από την Αμερική, που ταξιδεύουν εκεί για να συνεργαστούν με ντόπιους μουσικούς, αλλά και σαν ένα «προσκύνημα» σε έναν τόπο που αναβλύζει λυρισμό, χαμηλούς τόνους, ευλαβικότητα, ευαισθησία, ονειρικά τοπία, μοναδικές εικόνες. Ο Μάνος Μυλωνάκης (Your Hand in Mine) φτάνει ως εκεί και συνεργάζεται με μουσικούς από την Ισλανδία για να περιγράψει ένα road trip. Ο ήρωας του Solfar (= the sun voyager) με οδηγό τον ήλιο που δύει, κάνει ένα ταξίδι αυτογνωσίας διασχίζοντας βουνά, δάση, ποτάμια και θάλασσες, αναζητώντας τη χαμένη πατρίδα. Πιάνο, κουαρτέτο εγχόρδων, τύμπανα, λίγα electronics και ο Μάνος Μυλωνάκης κάνει αυτό το ταξίδι μια όμορφη, καλαίσθητη, διακριτική και πραγματική ακουστική εμπειρία.
Το προσωπικό μουσικό όχημα του Νίκου Δεβίση, που στο παρελθόν μάς έχει δώσει δύο πολύ καλούς δίσκους, έχει πια μετατραπεί σε ένα κουαρτέτο και αυτό διευρύνει ουσιαστικά τον μουσικό ορίζοντα των Kid Flicks. Η ψυχεδελική ποπ «παραδοξότητα» συνδυάζεται δημιουργικά με electropop στοιχεία και ανατολίτικες γεύσεις, με αποτέλεσμα το πιο ενδιαφέρον, πλήρες και ολοκληρωμένο τους άλμπουμ, που στέκεται άνετα σε διεθνές επίπεδο.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπέρνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
14°
