Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συζητιούνται πολύ, αντιμετωπίζονται θετικά, θέτουν υποψηφιότητα για τους δίσκους της χρονιάς, αποτελούν μέρος των λεγόμενων next big thing και για όλ’ αυτά «υπεύθυνο» είναι το διαδίκτυο, εκεί που γίνονται πλέον οι ζυμώσεις, οι «ανακαλύψεις» και οι αξιολογήσεις. Οι καινούργιοι θαλασσοπόροι είναι πια στο internet, νέοι πολιτισμοί περιμένουν να ανακαλυφθούν, συχνά η περιπλάνηση αποδίδει.
Tyler, the Creator - Goblin (***)
Αν ο λευκός πιτσιρικάς που ανακαλύφθηκε από το ίντερνετ είναι ο Justin Bieber (τον οποίο το σύστημα ισοπέδωσε τόσο πολύ που τον έκανε σαν κούκλα έτοιμη να αντικαταστήσει τον Ken δίπλα στην Barbie) και ο αντίστοιχος μαύρος χιπχόπερ είναι ο Tyler, the Creator, ε, τότε οι Αφροαμερικανοί πιτσιρικάδες που σερφάρουν στο διαδίκτυο έχουν πολύ καλύτερο γούστο, τουλάχιστον μουσικά, γιατί στιχουργικά ο Tyler δεν ξεφεύγει από τη μισαλλοδοξία, το μισογυνισμό, τη σοκαριστική βία και την «παράνοια».
Does It Offend You, Yeah? - Don’t Say We Didn’t Warm You (**)
Το χαρμάνι τους περιλαμβάνει από Prodigy μέχρι NIN κι από E,L&P μέχρι Rick Wakeman αλλά… «φτωχό αρνί, παχιά ουρά» που λέει και η παροιμία. Αν κι εδώ διαχειρίζονται κάπως καλύτερα τον εγωκεντρισμό και τα μεγαλόπνοα σχέδιά τους απ’ ό,τι όταν ξεκίνησαν, εντέλει… πολλή φασαρία για το τίποτα.
Αν η νεορομαντική μελαγχολία των ηλεκτρονικών 80s μεταπηδούσε στον 21ο αιώνα, ο Άγγλος μουσικός/παραγωγός/remixer/συνθέτης θα ήταν βασικό μέλος του «κινήματος» (έστω και χωρίς λόγια). Μελωδίες, συναισθήματα, μερακλίδικες συρραφές, ενίοτε αποσπασματικές ιδέες σαν εκλάμψεις, παλιομοδίτικος εξοπλισμός, νοσταλγία και προσωπικό ύφος σ’ ένα ηχητικό τοπίο στο οποίο έχουν ασελγήσει πια τόσοι πολλοί.
Δημιουργική «αναπαράσταση» των folk 70s, τόσο που νομίζεις ότι θα γυρίσεις σελίδα και θα δεις τους C,S,N&Y, τον Donovan, τους Incredible String Band να σου χαμογελoύν. Όμως είμαστε στο 2011, απέχουμε έτη φωτός από τη δεκαετία του ’70, οι νεότερες γενιές δεν ξέρουν καν τα ονόματα που ανέφερα και οι Fleet Foxes το κάνουν τέλεια. Why not?
The Leisure Society - Into the Murky Water (**)
Η υποτιθέμενη αγγλική «απάντηση» στους Fleet Foxes αφενός… είναι τελείως αγγλική κι αφετέρου δεν είναι καθόλου απάντηση. Περισσότερο φέρνει στο νου κάτι μεταξύ Belle & Sebastian και Divine Comedy, αλλά επουδενί δεν έχει ούτε τη συγκρότηση ούτε την αυτοτέλεια ούτε τη λυρική φλέβα των Αμερικανών. Θα ήθελε να…
Ετοιμάζει νέο άλμπουμ, που θα ακουστεί πολύ, επιστρέφει για ένα διαφορετικό live στο Release Athens 2026 και μιλάει για όσα τον σημάδεψαν και όσα ο χρόνος έφερε
Τριάντα χρόνια μετά κι ένα τραγούδι σώθηκε από έναν πολτό χαρτοπετσετών, μιλά για τη νύχτα, την ποίηση, τις γυναίκες-ηρωίδες, την αργοπορημένη ενηλικίωση και την εποχή της AI
Από το πρώτο live με Beirut και PJ Harvey στην Πλατεία Νερού έως τη μετάβαση σε νέο, μεγαλύτερο χώρο από το 2027, το Release Athens γιορτάζει μια δεκαετία παρουσίας.
17°
