Ο Άρης Βλάχος και η Αναστασία Έδεν στο Ι.Μ.Κακογιάννης

Φωτογραφίες: Χρήστος Διαμάντης

Κείμενο: Ανδρέας Γιαννόπουλος

Βρεθήκαμε τυχεροί κι αλλιώτικοι στην κεντρική σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη, για να παρακολουθήσουμε τη γενική πρόβα αυτής της εξαιρετικής μουσικής παράστασης, χωρίς φίλτρα και χωρίς χειροκρότημα.

Συναισθανθήκαμε την αγωνία, χτυπώντας την μύτη των παπουτσιών μας, συγχρονιζόμενοι με τον ρυθμό της οχταμελούς ορχήστρας.

Ο συνθέτης Άρης Βλάχος, καθισμένος στο πιάνο που βρίσκεται στο κέντρο της σκηνής, καλωσορίζει την ποίηση του Μάνου Ελευθερίου παίζοντας τη Σονάτα του Σελινόφωτος του Μπετόβεν.

Κι οι μουσικοί, σαν ηθοποιοί, και με αργό βήμα, παίρνουν τις θέσεις τους, τόσο θεατρικά και με τόσο λυρισμό.

Μαγεία.

Η φωνή της Αναστασίας Έδεν, μας ανατριχιάζει.

Σιγοτραγουδάμε μαζί της το ποίημα του Μάνου Ελευθερίου, με μια ανάσα. Κάπου έξω από εδώ, της πραγματικότητας, της λείπει η πειθαρχία.

Μόνο έτσι ζυγώνει, ζευγαρώνει η ποίηση με την μουσική, και το θέατρο με τη φωνή.

Του έρωτα όλα τα φίλτρα.

Τα δικά μας.

Αφήνουν τα περασμένα να περνούν.

Κρατούν μόνο το ρυθμό.

Πιάτα, σαν πιατίνια του Γρηγόρη Φλεμετάκη, να συλλέγουν το χρυσό, δοξαριές στο τσέλο του Γιώργου Ταμιωλάκη και του Σταύρου Παργινού ακονίζουν τις άμυνές μας, η τρομπέτα του Βαγγέλη Κατσαρέλη μαζί με το τρομπόνι του Γιώργου Ζαρέα παραγγέλνουν δύο χείλη κι ένα φιλί, κι οι κιθάρες του Δημήτρη Σιάμπου μαζί με το μπάσο του Πέτρου Σταμέλου κουρδίζουν τις αρτηρίες μας.

Ακόμα πιο τυχεροί την επομένη, με το χειροκρότημα και τον θαυμασμό για τον πλούτο των συναισθημάτων που βιώσαμε ακούγοντας απαγγελία ποίημάτων του Κωστή Παλαμά και του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.

Η συνεργασία του Μάνου Ελευθερίου με τον Άρη Βλάχο και την Αναστασία Έδεν, μας δίνει ένα συναίσθημα πλούσιο σε χρώματα, και μια πραγματικότητα διαφορετική.

Ένα καταφύγιο που μας πλουτίζει.

Η ποίηση του Μάνου Ελευθερίου, πάντα με γοητεύει, διαβαζόντάς την, γιατί, ποτέ δεν της έλειψε η μουσικότητα.

Οι συνθέσεις του Άρη Βλάχου, είναι ο,τι πιο σύγχρονο υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα μας.

Η φωνή και η παρουσία, της Αναστασίας Έδεν, μέσα στο εύρος της, αναμιγνύει αυτά τα δύο, και με την κίνησή της, σαν δερβίσης στη σκηνή, μας ανοίγει, μας εξυψώνει και μας προσφέρει έναν νέο τοπο, που χρειαζομαστε τοσο!

Είναι μια ολοκληρωτική καινούργια εμπειρία.

Όπως είναι και ο έρωτας.