«Έναστρος ουρανός – Έναστρες νύχτες»: Το νέο μεταμεσονύκτιο project του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου στην Πειραιώς 260
Το Φεστιβάλ Αθηνών–Επιδαύρου παρουσιάζει στην Πειραιώς 260 μια νέα δράση με τίτλο «Έναστρος ουρανός – Έναστρες νύχτες».
Τα μεσάνυχτα, σε έναν παλιό βιομηχανικό χώρο στην ήσυχη καλοκαιρινή Αθήνα και κάτω από ανοιχτή οροφή, θα προβάλλονται ταινίες. Στον χώρο όπου συνήθως γίνονται ζωντανές παραστάσεις, αυτή τη φορά θα παρουσιαστούν κινηματογραφικές καταγραφές, σε μια πόλη που κινείται σε πιο αργούς ρυθμούς.
Οι ταινίες αυτές δεν είναι απλές βιντεοσκοπήσεις παραστάσεων, αλλά έργα που έχουν γυριστεί με ιδιαίτερο τρόπο, ώστε να λειτουργούν ως αυτόνομες δημιουργίες. Διατηρούν την ατμόσφαιρα, τον ρυθμό και τη δραματουργία των παραστάσεων από τις οποίες προέρχονται.
Ταυτόχρονα, η ίδια η Πειραιώς 260 –ένα τοπόσημο που συμπληρώνει είκοσι χρόνια συνεχούς παρουσίας– λειτουργεί ως ενεργός φορέας αυτής της εμπειρίας: ένας χώρος που παραμένει ζωντανός μέσα από τις πολλαπλές μορφές τέχνης που φιλοξενεί, επαναπροσδιορίζοντας διαρκώς τη σχέση ανάμεσα στο παρελθόν της παράστασης και το παρόν της θέασής της.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του σύγχρονου θεάτρου παγκοσμίως. Μία εμβληματική εικαστική και λεκτική ολότητα από έναν καλλιτέχνη αναφοράς για το σύγχρονο θέατρο. Ο Kantor μαζί με τον Grotowski θεωρούνται οι κρισιμότεροι αναμορφωτές και οραματιστές του σύγχρονου θεάτρου.
Σε ένα µικρό χωριουδάκι, το 1971, ο Kantor κοιτάζει µέσα από το παράθυρο την αίθουσα ενός εγκαταλειμμένου σχολείου, και μας προτρέπει να συναντήσουμε τα «σκοτεινά και αδιόρατα βάθη της µνήµης»...
Ο Άμλετ του Nekrošius, μία παράσταση έμβλημα του κλασικού σαιξπηρικού δράματος, μοιάζει με τελετουργία ενός κόσμου που καταρρέει αργά κάτω από το βάρος της μνήμης και της εξουσίας. Η σκηνική του προσέγγιση φέρει όλη την πλουσιότητα της λιθουανικής σχολής. Η σκηνή του φαντάσματος σχεδόν “για λεξικό” θεατρικότητας. Η λιθουανική αισθητική στο θέατρο στο απόγειό της.
Με αγγλικούς υπότιτλους μόνο
Διάρκεια άνω των 3 ωρών με δύο σύντομα διαλείμματα
3 πράξεις
28 Ιουνίου -Thierry De Mey
Fase - 2002 / 58΄
Βασισμένο στο έργο Fase, Four Movements to the Music of Steve Reich
Ένα έργο αναφοράς στην εξέλιξη του ευρωπαϊκού σύγχρονου χορού, της εμβληματικής χορογράφου Anne Teresa De Keersmaeker. Μία ευτυχής συγκυρία χορογραφίας, μινιμαλισμού και κινηματογράφησης, όπου ο De Mey μετατρέπει τη χορογραφία σε αυτόνομη κινηματογραφική γλώσσα. Ένας ακατάπαυστος παλμός, το Faseμετουσιώνει την επανάληψη σε έκσταση και το σώμα σε κινούμενη μουσική.
4 Ιουλίου - Μιχαήλ Μαρμαρινός
Insenso - 2012 / 101΄
Ένας “οπερατικός μονόλογος χωρίς μουσική” μετατρέπεται σε site-specific περφόρμανς σε δύο τόπους. Ο Χώρος ως οργανικό στοιχείο της δραματουργίας. Μία από τις πιο εμβληματικές site-specific εμπειρίες του Φεστιβάλ Αθηνών που φιλοξενήθηκε στην Πειραιώς 260, επιστρέφει, στον εορτασμό των 20 χρόνων, στον ίδιο χώρο, στην οθόνη του Δ της Πειραιώς 260, αποκαλύπτοντας ένα τοπίο δίπλα στο Φεστιβάλ που δεν υπάρχει πια.
8 Ιουλίου 2026 - Johan Simons - Paul Koek
Βάκχες, 2002 - [150΄]
Μία εμβληματική μουσικοθεατρική προσέγγιση του μύθου του Ευριπίδη, μέσα από την ριζοσπαστική σκηνική γλώσσα των ZT Hollandia, όπου η αρχαία τραγωδία συνδέεται με τελετουργικές και μουσικές ρίζες της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου. Μία άγρια εμπειρία για τα όρια της λογικής, της εξουσίας και της ανθρώπινης επιθυμίας.
Με ελληνικούς υπότιτλους
13 Ιουλίου - Christoph Marthaler
Murx den Europäer! Murx ihn! Murx ihn! Murx ihn! Murx ihn ab!
1993 / 120΄
Μία παράσταση σταθμός του μετα-ενωτικού γερμανικού θεάτρου, που καθιέρωσε διεθνώς τη χαρακτηριστική σκηνική γλώσσα του Marthaler. Μουσικότητα, παράλογο, πολιτική μελαγχολία και ποιητική της αναμονής, σε έναν κόσμο που έχει ήδη καταρρεύσει, φιγούρες που επιμένουν να τραγουδούν, να περιμένουν και να υπάρχουν.
Με ελληνικούς υπότιτλους
21 Ιουλίου - Romeo Castellucci
Inferno- 2008 / 180΄
Μία από τις πιο συγκλονιστικές και μεταμορφωτικές θεατρικές εμπειρίες της δεκαετίας του 2000, αναδιαμόρφωσε τα όρια ανάμεσα στην εικόνα, την performance και το μεταφυσικό θέατρο. Η κόλαση του Δάντη, στον παραστατικό κόσμο του Romeo Castellucci, ως μια ακραία εμπειρία ομορφιάς, τρόμου και αποκάλυψης. Ο κίνδυνος στο κέντρο της θεατρικής εμπειρίας.
24 Ιουλίου - Béla Tarr
Sátántangó - 1994 / 439'
Το ιερό δισκοπότηρο του Art-House κινηματογράφου, με τα καθηλωτικά πλάνα και το ασυμβίβαστο όραμα της ανθρώπινης ύπαρξης και της απελπισίας σε ένα παρακμάζον, μετακομμουνιστικό ουγγρικό χωριό. Μια υπνωτική κινηματογραφική τελετουργία, όπου ο κόσμος του Krasznahorkai (Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 2025) αναδύεται ως μια σκοτεινή αλληγορία για το τέλος μιας εποχής και τη διάλυση κάθε συλλογικής ουτοπίας.
Με ελληνικούς υπότιτλους
Συνολική διάρκεια άνω των 7 ωρών - 3 μέρη, 2 διαλείμματα
Για αγορά εισιτηρίων και περισσότερες πληροφορίες στο aefestival.gr και more.com
Οι τρεις διοργανωτές, Τάσος Μπιμπισίδης, Βάλια Ζαμπάρα και Νάνσυ Φαφούτη, εξηγούν πώς ένα παραδοσιακό σύμβολο της Αστυπάλαιας έγινε αφορμή για ένα νέο πολιτισμικό φεστιβάλ
17°
