67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αποκαλύφθηκαν οι νέες αφίσες

Έμπνευση από τη σκοτεινή αίθουσα και την έρημο φέρει η οπτική ταυτότητα της διοργάνωσης

Η Σοφία Ροζάκη υπογράφει την οπτική ταυτότητα του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Οι αφίσες εμπνέονται από την κινηματογραφική αίθουσα και την έρημο — Οι αφίσες για το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, φιλοτεχνημένες από τη Σοφία Ροζάκη © TiFF

01.10.2026, 13:57
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Life in Athens Endless Summer Party: Η Athens Voice δίνει παράταση στο καλοκαίρι με πάρτι όχι δίπλα, αλλά πάνω στη θάλασσα

A.V. Team

Θεατρο - Οπερα Για το Θέατρο στην Αθήνα (Μέρος 1ο)

Ματίνα Καλτάκη

Φωτογραφια Κεραμεικός: Στα μαρμαρένια Ηλύσια της Τέχνης

Βασίλης Μακρής

Η Σοφία Ροζάκη υπογράφει την οπτική ταυτότητα του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Οι αφίσες εμπνέονται από την κινηματογραφική αίθουσα και την έρημο

Την οπτική ταυτότητα της 67ης διοργάνωσής του παρουσίασε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, η οποία θα διεξαχθεί από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου.

Οι φετινές αφίσες αντλούν τη θεματική τους από την ίδια την κινηματογραφική αίθουσα αλλά και από το μεγάλο αφιέρωμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στην έρημο, φέροντας την υπογραφή της εικαστικού Σοφίας Ροζάκη με το έργο «spatial affects».

Στη δουλειά της, η εικαστικός εξερευνά εναλλακτικές προσεγγίσεις γύρω από το σώμα, τη μνήμη, το φύλο, το τραύμα και τη σεξουαλικότητα. Μέσα από υβριδικές συνθέσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, η καλλιτέχνιδα αμφισβητεί τα στερεοτυπικά δίπολα της δυτικής σκέψης, διαμορφώνοντας μια ιδιαίτερη οπτική γλώσσα με έντονα φεμινιστικά και κουίρ στοιχεία.

Η φιλοσοφία πίσω από το έργο

Εξηγώντας τη συλληπτική ιδέα του έργου της, η Σοφία Ροζάκη παρομοιάζει την κινηματογραφική αίθουσα με έναν ενδιάμεσο τόπο οικειότητας μέσα στο σκοτάδι, όπου οι κοινωνικοί κώδικες αναμειγνύονται. Παράλληλα, αντιμετωπίζει την έρημο ως έναν χώρο έξω από τις άκαμπτες δομές της δυτικής αντίληψης, έναν «εύφορο» τόπο για περιπλάνηση, αναστοχασμό και επαναπροσδιορισμό.

Όπως σημειώνει η ίδια, το εικαστικό αποτέλεσμα προέκυψε μέσα από μια διαδικασία συλλογικής ευαλωτότητας, συγκεντρώνοντας βιώματα και αναμνήσεις ανθρώπων που μοιράστηκαν μαζί της το πάθος τους για το σινεμά, με οδηγό τη θέση ότι «το μαζί είναι πάντα καλύτερο» και με αίσθημα ριζοσπαστικής ευθύνης απέναντι στον άλλον.

Το πρωτότυπο έργο «spatial affects» (2026, ακρυλικά και μολύβια ακουαρέλας σε καμβά, διαστάσεων 150 x 180 εκ.) θα εκτεθεί σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο κατά τη διάρκεια του 67ου ΦΚΘ.