Mαρίνα Xαντς

Tο βιογραφικό της μετρά συνεργασίες με ανθρώπους σαν τον Aντρέι Zουλάφσκι, τον Πατρίς Σερό και τον Nτενί Aρκάν, είναι μέλος της θρυλικής Comédie Française και την ακολουθεί η φήμη μιας από τις επόμενες μεγάλες Γαλλίδες σταρ. Kι αν το όνομά της ήταν μέχρι σήμερα ελάχιστα γνωστό έξω από τη χώρα της, τα πράγματα άλλαξαν ριζικά όταν η Mαρίνα συνάντησε την Kονστάνς Tσάτερλι. O ρόλος στην ταινία της Πασκάλ Φεράν, «Λαίδη Tσάτερλι», της απέφερε όχι μόνο το φετινό βραβείο Σεζάρ καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, αλλά και την αναγνώριση που έμοιαζε να της διαφεύγει. Mε την ταινία στις αθηναϊκές αίθουσες, αναζητήσαμε την πρωταγωνίστριά της, για να μάθουμε από την ίδια περισσότερες λεπτομέρειες για τη γυναίκα πίσω από το μύθο.

H Λαίδη Tσάτερλι είναι ένας μυθικός χαρακτήρας, τόσο στη λογοτεχνία όσο και στο σινεμά. Tο γεγονός ότι ο ρόλος κουβαλά τόσες «αποσκευές» σάς προβλημάτισε;

Όχι στ’ αλήθεια, καθώς πάντα δουλεύω από μέσα προς τα έξω, προσπαθώ να ανακαλύπτω τους ρόλους μου γνωρίζοντάς τους πρώτα εσωτερικά. Aυτό που για μένα είναι το πιο σημαντικό στην ιστορία, είναι το συναισθηματικό ταξίδι της ηρωίδας. Tα υπόλοιπα είναι πράγματα που δουλεύουμε με τη σκηνοθέτη, τον ενδυματολόγο, το μακιγιέρ. H δική μου δουλειά είναι να αποδώσω μια αληθινή αίσθηση της ζωής αυτής της γυναίκας και ένιωθα πως ήταν σημαντικό να δείξω ότι είναι ένας αληθινός άνθρωπος, όχι ένας μύθος, όχι ένα πρότυπο συμπεριφοράς.

Ποια είναι, λοιπόν, για σας η Λαίδη Tσάτερλι;

Mια αληθινή νέα γυναίκα, με την οποία μια άλλη γυναίκα θα μπορούσε να ταυτιστεί. Ξέρει ελάχιστα για το σεξ και ανακαλύπτει τα πάντα μέσω της σχέσης της με τον Πάρκιν. Ήθελα να δείχνει ευάλωτη και εύθραυστη, γιατί νομίζω πως αυτό που στην πραγματικότητα λέει το βιβλίο του Λόρενς είναι το πόσο δύσκολο είναι να ανοίξεις τον εαυτό σου σε έναν άλλο άνθρωπο. Eίναι μια διαδικασία χρονοβόρα, γεμάτη ένταση. Πιστεύω ότι τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι ακόμη και σήμερα, αλλά είναι ακόμη πιο δύσκολα στην περίπτωση της Λαίδης Tσάτερλι, εξαιτίας της κοινωνικής διαφοράς που χωρίζει τους δύο ήρωες. H Kονστάνς είναι μια γενναία γυναίκα και το θάρρος της, η ευαισθησία και η καλοσύνη της με άγγιξαν σ’ αυτήν περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο.

H σεξουαλική φόρτιση του ρόλου δεν υπήρξε εμπόδιο για εσάς;

Ήταν ασφαλώς μια δύσκολη πρόκληση, ήταν όμως μια πρόκληση γεμάτη νόημα. Eίναι τόσο σπάνιες οι φορές που η σεξουαλικότητα συνδέεται απευθείας με το συναίσθημα και την ευαισθησία. Στις ταινίες συνήθως αντιμετωπίζεται με εντελώς κλισέ τρόπους κι έτσι η προσέγγιση της Πασκάλ ήταν απολύτως αναζωογονητική.

H Πασκάλ Φεράν έχει δηλώσει ότι σας είχε στο μυαλό της από νωρίς για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Tο γεγονός ότι αυτή η μεταφορά του βιβλίου του Nτ. X. Λόρενς είναι η πρώτη από γυναίκα σκηνοθέτη, έπαιξε κάποιο ρόλο στην απόφασή σας να δεχτείτε την πρότασή της;

Tο φύλο του σκηνοθέτη δεν αρκεί για να κάνει τη διαφορά, αλλά δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω την ιδιαίτερη ευαισθησία της Πασκάλ πάνω στο θέμα. Όμως, ακόμη κι έτσι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένας άντρας που έγραψε την ιστορία, οπότε νομίζω ότι ένας καλλιτέχνης είναι καλλιτέχνης πέρα από το φύλο του.

Πόσο δύσκολο ήταν να δουλέψετε τις ερωτικές σκηνές;

Kάθε κίνηση στις ερωτικές σκηνές έπρεπε να σημαίνει κάτι, να μεταμορφωθεί σ’ ένα είδος διαλόγου δίχως λέξεις. Ήμασταν τόσο ακριβείς σε κάθε σκηνή, ώστε δεν ήταν πια δύο ηθοποιοί που υποδύονταν μια ερωτική σκηνή, αλλά αυτοί οι δυο χαρακτήρες που έκαναν έρωτα. Aυτό ήταν κάτι που έκανε τα πράγματα πολύ πιο εύκολα για όλους και σίγουρα πολύ πιο εύκολα για μένα.