Ο Ζουλιάν είναι ένας αρκετά δημοφιλής στους μαθητές του νεαρός καθηγητής λογοτεχνίας, ο οποίος προσπαθεί να τους εμπνεύσει, αρκετές φορές με φιλικό τρόπο που ξεπερνά τα τυπικά όρια της σχέσης δασκάλου-μαθητή. Όμως μια μέρα ένα ατυχές παράδειγμα που χρησιμοποιεί στην τάξη με αφορμή ένα ερωτικό ποίημα του Ρονσάρ προκαλεί την αντίδραση μιας μαθήτριάς του, που τον καταγγέλλει για σεξουαλική παρενόχληση.
Η τρίτη ταινία του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Τεντί Λουσί-Μοντέστ είναι ένα αγωνιώδες κοινωνικό θρίλερ που βασίζεται σε πραγματικά συμβάντα. Είναι ανατριχιαστικός ο τρόπος με τον οποίο ο Ρομά σκηνοθέτης από τη Γαλλία υφαίνει την αδιέξοδη κατάσταση στην οποία βουλιάζει σταδιακά ο ήρωάς του (εξαίσιος στον ρόλο του ο Φρανσουά Σιβίλ). Σε μια συνηθισμένη ώρα διδασκαλίας, καθώς ο Ζουλιάν οδηγεί με δεξιοτεχνία τους μαθητές του στην ανάλυση ενός ερωτικού ποιήματος, κάνει το «λάθος» να χρησιμοποιήσει ένα προσωπικό παράδειγμα, που προκαλεί τρελά γέλια στην τάξη και φέρνει σε δύσκολη θέση τη σιωπηλή Λεσλί. Ο ασκός του Αιόλου ανοίγει και ο έκπληκτος Ζουλιάν βρίσκεται πλέον σε μια απρόσμενα άβολη κατάσταση. Μια κατάσταση από την οποία, πάντως, μπορεί εύκολα να ξεφύγει, αρκεί να αποκαλύψει τις ερωτικές του προτιμήσεις. Όμως επιλέγει να μην το κάνει και θα προσπαθήσει να αποδείξει την αθωότητά του με τα νόμιμα μέσα που του παρέχονται. Κι εδώ είναι που ξεκινά το θρίλερ, καθώς ο μικρόκοσμος του σχολείου αποδεικνύεται εχθρικός χώρος για τον κατηγορούμενο, όπου τα συναδελφικά πισώπλατα μαχαιρώματα (καθώς οι υπόλοιποι καθηγητές δεν ενστερνίζονται τις καινοτόμες παιδαγωγικές μεθόδους του) και οι χτυπητές αντιθέσεις μεταξύ των μαθητών απομακρύνουν τον ειλικρινή διάλογο και την ανάδειξη της αλήθειας. Όσο το θέμα παίρνει διαστάσεις, με τον βίαιο αδελφό της «παθούσας» μαθήτριας να απαιτεί να διωχτεί ο καθηγητής από το σχολείο, το σενάριο βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει για μερικά άκρως χρήσιμα και επίκαιρα ζητήματα. Η αναίσχυντη συμπεριφορά ορισμένων συναδέλφων του Ζουλιάν, η αδιαφορία των αρχών (Επιθεώρηση Εργασίας και Αστυνομία) στη δική του προσπάθεια να προβεί σε καταγγελία για συκοφαντική δυσφήμιση και, κυρίως, η καταπιεστική πολιτική ορθότητα που βάζει εύκολα ταμπέλες σε ανθρώπους που απλώς επιχειρούν να κάνουν καλά τη δουλειά τους χωρίς να ακολουθούν συμβατικές συμπεριφορές είναι στοιχεία που μετατρέπουν το στερεοτυπικό στόρι του «καλού καθηγητή» σε ένα εξαιρετικά πολυεπίπεδο κοινωνικοπολιτικό δράμα, τα ηθικά διλήμματα του οποίου είναι όχι απλώς ζόρικα, αλλά και εστιασμένα προς τη σωστή κατεύθυνση: το πώς η ζωή ενός αθώου ανθρώπου μπορεί εύκολα να καταστραφεί χωρίς σημαντικό λόγο (και με αφορμή μόνο μερικές υποψίες), θυμίζοντάς μας το γερμανικό δράμα «Στο γραφείο καθηγητών» από την περσινή σεζόν.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
