Πόσο πανκ είναι ο νέος Φρανκενστάιν; Πρώτες αντιδράσεις από το πολυαναμενόμενο «The Bride» της Μάγκι Γκίλενχαλ - Πρώτα πλάνα από το φιλμ αποκαλύφθηκαν στο CinemaCon του Λας Βέγκας.
Οι παρευρισκόμενοι στο φετινό CinemaCon είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν μερικά πρώιμα πλάνα από το επερχόμενο «The Bride» της Μάγκι Γκίλενχαλ, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και μυστηριώδη πρότζεκτ των επόμενων ετών.
Το φιλμ αναμένεται να δώσει νέα πνοή στο θρύλο του Φρανκενστάιν και της περιβόητης «νύφης» του, η οποία ενσαρκώθηκε για πρώτη φορά από την Έλσα Λάντσεστερ πριν από 90 ολόκληρα χρόνια. Στην ταινία, το Τέρας του Φρανκενστάιν ενσαρκώνει ο Κρίστιαν Μπέιλ, ενώ τον ρόλο της Νύφης έχει αναλάβει η Τζέσι Μπάκλεϊ (Wicked Little Letters, Women Talking, I’m Thinking of Ending Things). Το καστ συμπληρώνουν οι Πενέλοπε Κρουζ, Πίτερ Σκάρσγκαρντ και Ανέτ Μπένινγκ.
Μέχρι προσφάτως, το μόνο υλικό από το φιλμ που είχε δοθεί στη δημοσιότητα ήταν μία σειρά από φωτογραφίες. Στα πλαίσια του CinemaCon, η Μάγκι Γκίλενχαλ αποκάλυψε στους παρευρισκόμενους το πρώτο τρέιλερ του φιλμ, και οι αντιδράσεις ήταν έντονες και πολυάριθμες.
Στο τρέιλερ, η ηρωίδα της Τσέσι Μπάκλει έχει ένα θανατηφόρο ατύχημα, αλλά επιστρέφει στη ζωή με τη βοήθεια του περιβόητου Τέρατος (Κρίστιαν Μπέιλ): «Δεν ήταν ατύχημα» αναφωνεί ο χαρακτήρας του Μπέιλ στο τρέιλερ. «Ό,τι έκαναν, το έκαναν επίτηδες. Και τώρα, το μόνο που σου μένει είναι να ζήσεις».
Σύμφωνα με τους παρευρισκόμενους, το τρέιλερ συνοδεύεται από industrial rock μουσική υπόκρουση και χαρακτηρίζεται από έντονο «πανκ» αέρα. Οι δύο πρωταγωνιστές φαίνονται να χρησιμοποιούν πιστόλια και να δέρνουν ανυποψίαστους περαστικούς, ενώ το τρέιλερ κλείνει με ένα πλάνο του κεφαλιού της Μπάκλεϊ σε βάζο.
Γκίλενχαλ και Μπάκλεϊ εμφανίστηκαν στη σκηνή του event για να συζητήσουν το φιλμ. Η Γκίλενχαλ δήλωσε πως μετά το σκηνοθετικό της ντεμπούτο (Τhe Lost Daughter), ήθελε να δοκιμάσει κάτι πιο «μεγάλο και ποπ, που θα είναι όμως και ακραίο την ίδια στιγμή».
«Η ταινία απαντάει στο ερώτημα “τι θα συνέβαινε αν η Νύφη του Φρανκενστάιν ξεπερνούσε κάθε φαντασία και δεν ταίριαζε με κανένα προκαθορισμένο στερότυπο;”» συνέχισε η Γκίλενχαλ. «Όλοι μας έχουμε κάτι τερατώδες μέσα μας και γι’ αυτό αγαπάμε τόσο πολύ τα τέρατα. Κάνουν τερατώδεις πράξεις, αλλά είναι οι ήρωές μας» συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.
«Είναι το πιο πανκ ρομάντζο που έχετε δει ποτέ» πρόσθεσε ενθουσιασμένη η Μπάκλεϊ. «Είναι ένας συνδυασμός του “Bonnie and Clyde” και του “Wild at Heart”».
Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη του φιλμ, «Ένας μοναχικός Φρανκενστάιν ταξιδέυει στο Σικάγο του 1930 και αναζητά τη βοήθεια του μυστηριώδους Dr. Euprhronius, ώστε να δημιουργήσει μία σύντροφο. Οι δύο συνργάτες ανασταίνουν μία δολοφονημένη γυναίκα, αλλά η νεοσύστατη Νύφη ξεπερνά κάθε τους φαντασία, ξεκινώντας ένα εκρηκτικό ρομάντζο και ένα ακραίο κοινωνικοπολιτικό κίνημα».
Η Μάγκι Γκίλενχαλ, η οποία έχει εμφανιστεί ως ηθοποιός σε πολυάριθμα επιτυχημένα φιλμ (The Dark Knight, Donnie Darko, Adaptation) θεμελίωσε τη θέση της ως ταλαντούχα σκηνοθέτις με το «The Lost Daughter» του 2021, το οποίο απέσπασε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ.
H Βρετανίδα Τζέσι Μπάκλεϊ έχει εκτοξευθεί στο προσκήνιο του αμερικανικού arthouse, συμμετέχοντας αρχικά σε πολυάριθμες Βρετανικές παραγωγές και στη συνέχεια στο επιτυχημένο «Chernobyl» του HBO. Τα τελευταία χρόνια έχει εμφανιστεί σε μία σειρά από βραβευμένες ταινίες, μεταξύ των οποίων τα «Women Talking», «Men» και «I’m Thinking of Ending Things». Συμμετείχε επίσης στο «The Lost Daughter» της Γκίλενχαλ.
Ο θρύλος του Φρανκενστάιν δεν έχει πάψει να γοητεύει τους κινηματογραφιστές εδώ και έναν ολόκληρο αιώνα, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μία ιδιαίτερη αγάπη του Χόλιγουντ για την εν λόγω ιστορία: Συγκεκριμένα, πολυάριθμοι ανεξάρτητοι σκηνοθέτες έχουν επιχειρήσει να αναδημιουργήσουν την κλασική ιστορία προσθέτοντας φεμινιστικά στοιχεία, με αποκορύφωμα φυσικά το πολυβραβευμένο «Poor Things» του Γιώργου Λάνθιμου.
Το «The Bride» της Μάγκι Γκίλενχαλ αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2026.
Η εντυπωσιακή παράσταση του 30χρονου ηθοποιού δίνει το έναυσμα στον σκηνοθέτη Τζος Σάφντι για να παρουσιάσει ένα σκληρό δράμα γύρω από την προσωπική μοναξιά και τη σημασία τού να κυνηγάς το όνειρό σου
Ο δημιουργός ποντάρει στην αίσθηση που προκαλεί η δύναμη της εικόνας, που «αφηγείται» την καταστροφική κλιματική αλλαγή σε συνδυασμό με τον εξωφρενικό τρόπο που το παρελθόν συναντιέται με το μέλλον.
Με ειρωνικές μπηχτές για τα τετριμμένα πλέον ευρωπαϊκά συνθήματα περί ισότητας ή αδελφοσύνης και με οξεία ματιά πάνω στο θέμα της ατομικής ευθύνης, ο ρουμάνος σκηνοθέτης υπογράφει ένα στιβαρό δράμα
9°
