Κινηματογραφος

Λούλα LeBlanc: Ατόφιος ρομαντισμός διά χειρός Στέργιου Πάσχου

Η ειλικρινής ματιά του σκηνοθέτη και η τρυφερότητα με την οποία αγκαλιάζει τους ήρωές κάνουν τη «Λούλα» μια λυρική αλλά και ταπεινή δημιουργία.

ΤΕΥΧΟΣ 948
26.02.2025, 13:04
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Μουσικη Ο Γιώργος Πέτρου για το αριστούργημα του Λέοναρντ Μπερνστάιν «Candide» στο Μέγαρο

Δήμητρα Γκρους

Kριτική για το Λούλα LeBlanc. Σκηνοθεσία: Στέργιος Πάσχος. Πρωταγωνιστούν: Θανάσης Παπαγεωργίου, Μισέλ Βάλεϊ, Δανάη Νίλσεν, Έλενα Τοπαλίδου, Τάκης Βαμβακίδης, Μαρία Κοραχάη

Η Μαργαρίτα, η έφηβη εγγονή του Αλέκου, παρότι τον αγαπούσε, αρνείται πεισματικά να πάει στην κηδεία του. Τη μέρα που ο Αλέκος κηδεύεται και οι γονείς της απουσιάζουν, η Μαργαρίτα προσκαλεί κάποιους φίλους στο σπίτι της για ένα μικρό πάρτι.

Η τρίτη ταινία του Στέργιου Πάσχου («Άφτερλωβ», «Ο τελευταίος ταξιτζής») είναι ουσιαστικά ένα δίπτυχο. Στη μία ιστορία παρακολουθούμε την αψυχολόγητη αντίδραση της νεαρής Μαργαρίτας και στην άλλη γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκινητικής ιστορίας (λίγο πριν πεθάνει ο ηλικιωμένος Αλέκος πηγαίνει σε συγκέντρωση φίλων που γιορτάζουν τα γενέθλια της αγαπημένης του Λούλας, που ήταν ο πρώτος έρωτάς του) με απρόσμενη εξέλιξη. Ο συνδετικός κρίκος που ενώνει τις δύο ιστορίες είναι ένας αγνός και ακαταμάχητος ρομαντισμός που φέρνει τις ζωές παππού και εγγονής σε μια τρυφερή σύνδεση αλλά και σε μια αντιθετική ανάγνωση του χρόνου. Του χρόνου που σημαδεύεται από επιλογές και αποφάσεις πάνω στις οποίες θα χτιστεί αυτό που αποκαλούμε «ζωή». Η ειλικρινής ματιά του σκηνοθέτη πάνω στο θέμα του και η τρυφερότητα με την οποία αγκαλιάζει τους ήρωές του (εξαίρετοι όλοι σχεδόν οι ηθοποιοί) κάνουν τη «Λούλα» μια λυρική αλλά και ταπεινή –και γι’ αυτό τον λόγο θελκτική– δημιουργία.