Μια γυναίκα ζητά διαζύγιο από τον άντρα της ενώπιον του θρησκευτικού δικαστηρίου στο Ισραήλ, ο μόνος τρόπος να χωρίσεις στη χώρα της. Μόνο που εκείνος αρνείται. Ξανά και ξανά.
Διαδραματίζεται ολόκληρο σε μια αίθουσα ενός (μάλλον μίζερου) θρησκευτικού δικαστηρίου και αποτελεί το τελικό μέρος μιας τριλογίας, αλλά τίποτα από τα δύο αυτά στοιχεία ας μη σταθεί εμπόδιο στη σκέψη σας να δείτε αυτή την ταινία. Το γεγονός ότι πιθανότατα δεν έχετε δει το «To Take a Wife» και το «7 Days», γυρισμένα το 2004 και το 2008, τα οποία αφηγούνται πρότερα κεφάλαια της ζωής των δύο βασικών ηρώων, το μόνο πρόβλημα που θα σας δημιουργήσει ενδεχομένως είναι η επιθυμία να ανακαλύψετε και να δείτε εκείνες τις ταινίες. Όσα χρειάζεται να ξέρετε για το «Διαζύγιο» περιέχονται εδώ, αφού το φιλμ περικλείει στο μάλλον «αφαιρετικό» του σχήμα όλη την ένταση, την πολυπλοκότητα, το συναίσθημα ενός συναρπαστικού μελοδράματος, αλλά και τη δύναμη, τη «χρησιμότητα» μιας βαθιά πολιτικής ταινίας. Πολιτικής, όχι μόνο λόγω του μηνύματος που περιέχει, το πώς σε μια σύγχρονη χώρα σαν το Ισραήλ κάτι τόσο βασικό όσο το δικαίωμα στην προσωπική ευτυχία κι ελευθερία κρίνεται ακόμη μέσα από μια τόσο θεοκρατική και οπισθοδρομική διαδικασία, αλλά και στον τρόπο που κοιτάζει τις σχέσεις των ανθρώπων, τους μηχανισμούς του εγώ, της ανάγκης, της εξάρτησης, της αγάπης, ειλικρινούς ή διαστρεβλωμένης. Μέσα από την αυστηρή λιτή του αφήγηση, μέσα από τις εξαιρετικές ερμηνείες των δύο βασικών πρωταγωνιστών του, το «Διαζύγιο» γίνεται ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ που σε εξαντλεί και σε παρασύρει, που δεν καταφεύγει σε εύκολα κατηγορώ μα που γυμνάζει το θυμικό μαζί με το μυαλό, σε μια εξαιρετική άσκηση κινηματογραφικής και συναισθηματικής ακρίβειας που αξίζει να βιώσετε.
Ελεύθερος σκοπευτής (American Sniper) **
Σκηνοθεσία: Κλιντ Ίστγουντ
Παίζουν: Μπράντλεϊ Κούπερ, Σιένα Μίλερ, Μπεν Ριντ
Η αληθινή ιστορία του Αμερικάνου ελεύθερου σκοπευτή Κρις Κάιλ ο οποίος έγινε «θρύλος» στον αμερικάνικο στρατό για τις ικανότητες και τον αριθμό των θυμάτων που άφησε πίσω του.
Από την πρώτη σκηνή του φιλμ, όταν ο Μπράντλεϊ Κούπερ στοχεύει από μια ταράτσα της Βαγδάτης μια μητέρα κι ένα παιδί που μπορεί να κουβαλάνε μια αντιαρματική οβίδα, το φιλμ του Κλιντ Ίστγουντ δηλώνει τις προθέσεις του. Μπορεί να παίζει με την αβεβαιότητα για τα κίνητρά τους, αλλά όταν αυτά ξεκαθαρίσουν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ταινία σε προκαλεί να φωνάξεις «πάτα τη σκανδάλη». Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Ίστγουντ ξέρει να κάνει ηλεκτρισμένο σινεμά, όμως εδώ τα όρια ανάμεσα στην αληθινή ιστορία, τον ηρωισμό, το προσωπικό δράμα και την ξεδιάντροπη προπαγάνδα είναι δυσδιάκριτα. Μεταμφιεσμένα ως μια ταινία δράσης που υιοθετεί την οπτική ενός first person shooter παιχνιδιού για να αποστασιοποιηθεί από το συναισθηματικό αντίκτυπο που μπορεί να έχουν στο θεατή 160 νεκροί. Μπορεί ο ήρωας να έχει τους δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει, μόνο που μοιάζει να αποτελούν ένα μικρό υστερόγραφο σε αυτό το ηρωικό πορτρέτο που κλείνει με μια παρέλαση από σημαίες και πατριωτισμό που δικαιολογεί την πρωτοφανή επιτυχία του φιλμ στην Αμερική. Ναι, ο «Ελεύθερος σκοπευτής» μπορεί να είναι μια δυνατή πολεμική περιπέτεια, αλλά η ηθική της στάση απέναντι στον πόλεμο, στην προσωπική ευθύνη, στην ανθρώπινη ζωή, στα κίνητρα ενός ολόκληρου πολέμου είναι φιλτραρισμένη μέσα από τις παρωπίδες ενός ενοχλητικού και κακώς εννοούμενου πατριωτισμού.
Μπομπ ο Σφουγγαράκης: Έξω από τα νερά του (The SpongeBob Movie: Sponge Out of Water)
Σκηνοθεσία: Τομ Τιμπίτ, Μάικλ Μίτσελ
Στο βυθό του Μπικίνι, η μυστική συνταγή του Καβουροπάτη θα κλαπεί κι ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης και οι φίλοι του θα ταξιδέψουν στο χώρο και το χρόνο για να τη σώσουν.
Τηλεοπτικό φαινόμενο, αγαπημένος των παιδιών, αλλά και πολλών μεγάλων που ανακάλυψαν στον πολύχρωμο υποβρύχιο κόσμο του μια σουρεαλιστική ποιότητα που δεν συναντάς ξανά, ο Μπομπ ο Σφουγγαρακης ξεκίνησε από το Nickeloden για να κατακτήσει την ποπ κουλτούρα και τώρα επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη. Αυτή τη φορά τρισδιάστατος και με live action κομμάτια που προσθέτουν ακόμη μεγαλύτερη δόση αστείου παραλογισμού σε κάτι που είναι ούτως ή άλλως χαριτωμένα εξωφρενικό. Ο Μπομπ και οι φίλοι του βγαίνουν από το βυθό και δοκιμάζονται σε περιπέτειες πάνω από τη θάλασσα απέναντι στον πειρατή Μπεργκερογένη που υποδύεται ο Αντόνιο Μπαντέρας, ένας ηθοποιός που προφανώς δεν φοβάται να τσαλακώσει (ή μήπως καλύτερα να «σφουγγαρίσει»;) την εικόνα του!
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη σκληρή πραγματικότητα της εμπορίας ανθρώπων (human trafficking), της σεξουαλικής κακοποίησης και της έμφυλης εκμετάλλευσης
Το «You Can See Everything» έρχεται στις ελληνικές αίθουσες μετά από μια μυστική πρεμιέρα, ρεκόρ εισπράξεων και κριτικές που σπάνια διαβάζει κανείς για ντοκιμαντέρ.
Πρόκειται για έναν απολαυστικό συνδυασμό χιούμορ και συγκίνησης, με το κουίρ στοιχείο να εμφανίζεται σε κάθε σεκάνς και να δένει υποδειγματικά με το μέινστριμ.
Η μητρότητα σε γκορ αισθητική και με στοιχεία μεταφυσικού τρόμου –που φτάνει στα όρια του body horror– σε ένα φιλμ που παρακολουθείται με άνεση λόγω της ατμόσφαιράς του
10°
